Bonje met de buren: “hun antwoord schockeerde me”
Buren: je kiest ze niet uit, maar je moet er wél mee samenleven. Soms gaat dat prima en soms lig je elkaar gewoon echt niet. En dan kan een buur die niet weet hoe hij moet parkeren ineens heel creatief worden met de verkeersregels. Zo stelde een gepensioneerde man uit de UK de redelijke vraag of zijn buurman alsjeblieft wilde stoppen met het blokkeren van zijn oprit. Een simpele vraag, maar in plaats van een oplossing ontstond er een burenruzie waar de halve straat zich mee ging bemoeien.
Een oprit is geen extra parkeerplaats
De man woonde al jaren in dezelfde straat en heeft een eigen oprit, maar zijn buurman besloot steeds vaker zijn auto zo neer te zetten dat de oprit gedeeltelijk werd geblokkeerd. Niet altijd volledig, maar wel genoeg om het in- en uitrijden enorm lastig te maken. Na meerdere keren slikken en zuchten besloot hij er toch iets van te zeggen. Op een vriendelijke manier. Maar in plaats van een simpel "sorry, zal ik doen", kreeg hij een verbaasde reactie. Volgens de buurman stelde hij zich aan. De oprit was volgens hem gewoon "nog steeds bereikbaar" en hun auto stond nog op hun eigen terrein.
Van klein verzoek naar grote ruzie met de buren
Het gesprek bleef niet tussen de twee buren. Andere bewoners begonnen zich ermee te bemoeien. Sommigen vonden dat de man zich niet zo druk moest maken en anderen waren juist van mening dat een oprit gewoon vrij hoort te blijven.
Los van de meningen geldt in veel landen dat een oprit niet zomaar geblokkeerd mag worden. De precieze regels verschillen per gemeente of land, maar het uitgangspunt is meestal hetzelfde: iemand moet zijn eigen terrein kunnen bereiken en verlaten zonder obstakels. Op de website van een city council krijgt de man gelijk. Als de hele oprit wordt geblokkeerd, mag de politie er zelfs bij worden gehaald.
Hoe voorkom je een burenoorlog?
Hoe verleidelijk het soms ook is om passief-agressieve briefjes onder ruitenwissers te schuiven of een meetlint tevoorschijn te halen om te bewijzen dat iemand precies zo veel centimeter te ver staat, de sfeer wordt daar meestal niet beter van. Een vriendelijk gesprek blijft vaak de beste oplossing. Leg rustig uit waarom iets vervelend is, zonder meteen verwijten te maken, en sta ook open voor een compromis als dat mogelijk is. Want uiteindelijk wil niemand thuiskomen in een straat waar iedere ontmoeting voelt alsof je auditie doet voor een nieuwe aflevering van De Rijdende Rechter.
