Lifestyle / De maatschappij
De maatschappij

Heeft iedereen 'recht' op een kind: ja of nee?

Reageer 0
Kunnen zwakbegaafde of gehandicapte mensen een kind opvoeden? En is het egoïstisch om op oudere leeftijd een kind te krijgen? Kortom: mag iedereen zomaar een kind krijgen? Een discussie waar drie lezeressen hun mening over vormen…

Het is een onderwerp waar je goed over na moet denken, want het is allemaal behoorlijk gecompliceerd: heeft iedereen het 'recht' om een kind te krijgen? Hoe zit het bijvoorbeeld met wat oudere vrouwen, die er alles voor over hebben om toch nog een kindje te krijgen? Zij ondergaan soms zelfs medische behandelingen om nog zwanger te kunnen worden, terwijl het kindje hierdoor eigenlijk al op (te) jonge leeftijd zijn of haar ouders zal verliezen. Maar wie houdt twee geliefden die dit graag willen dan tegen?

Dit soort discussies richten zich niet alleen op oudere moeders, ook bij zwakbegaafde of verstandelijk gehandicapte mensen die proberen zwanger te worden, ontstaat er vaak discussie. Moet er dan extra begeleiding aan te pas komen of kunnen ze het zelf aan? Of moeten we juist per individu bekijken of het mogelijk is om een kind op te voeden? En dan zijn er ook nog de ouders met psychische klachten of verslavingsproblemen. Door de opvoedingsproblemen die bij een aantal van zulke ouders ontstaan, wordt er steeds meer nagedacht over eventuele verplichte anticonceptie óf nog een stapje verder: gedwongen sterilisatie…


Rianne (23) vindt dat niemand zo’n belangrijke beslissing voor een ander mag maken: “Ik vind het bizar dat mensen er überhaupt over nadenken om het krijgen van kinderen te verbieden. Ik ben niet gelovig, maar ik vind dat wij geen recht hebben om het besluit voor een ander te maken. Ik weet heus wel dat niet iedere situatie ideaal is voor kinderen. Veel mensen zeggen bijvoorbeeld dat verstandelijk gehandicapten niet alle capaciteiten bezitten om een goede ouder te zijn. Dan vind ik dat er hulp van buitenaf moet komen. Zelf zou ik bijvoorbeeld ook geen oude moeder willen worden, simpelweg omdat mijn kindje dan al op jonge leeftijd zijn ouders zal verliezen. Ik zou het dus - in bepaalde gevallen - niet aanraden. Maar verbieden gaat me te ver. Daarnaast vind ik dat kinderen je worden gegeven, je ‘krijgt’ ze niet. Mochten mensen niet voorbestemd zijn om een kindje van zichzelf te krijgen, dan zijn er altijd nog andere kindjes die op lieve en zorgzame ouders zitten te wachten...”

Cheyenne (31) is van mening dat aanstaande ouders een weloverwogen keuze moeten maken, maar is wel voor verplichte anticonceptie: ”Een kind zal misschien pas op latere leeftijd ontdekken dat zijn of haar ouders ‘anders’ zijn, maar heeft ook kans om een verstandelijke beperking of een bepaald syndroom te erven. Ook krijgen mensen die hulp nodig hebben deze vaak niet, vanwege te weinig geld of personeel in de zorg. Ik denk dat dit ernstige gevolgen kan hebben voor kinderen met gehandicapte of verslaafde ouders. Kinderen kunnen dan in de hulpverlening terechtkomen, waar ook erg weinig middelen zijn om de kinderen te helpen. Ook brengt het krijgen van een kind op latere leeftijd veel risico’s met zich mee (complicaties, miskramen, bepaalde syndromen). Ik vind dat we het krijgen van een kind niet kunnen verbieden, maar ik vind het wel iets waar absoluut meer aandacht aan geschonken moet worden. Aankomende ouders moeten beter nadenken en beter geïnformeerd worden, voordat ze aan kinderen beginnen. In het geval van verstandelijke beperkingen en verslaafde ouders ben ik in ieder geval vóór verplichte anticonceptie.”


Femke (25 ) bekijkt deze discussie vanuit het oogpunt van het kind, en komt tot de conclusie dat verbieden soms beter zou zijn. “Ik vind het sowieso geen optie om als verstandelijk gehandicapte of zwakbegaafd persoon een kind te krijgen, want je wenst je kind toch niet hetzelfde als jou toe? Bovendien wordt de opvoeding en verzorging van een kind vaak onderschat en zal er constant begeleiding bij moeten zijn. Bij ziekte vind ik het een ander verhaal, maar ook dan moet er gekeken worden wat mogelijk is om het kindje het allerbeste te bieden. En vrouwen van boven de 40 jaar die allerlei kunstmatige ingrepen doen, vind ik egoïstisch. Dat je erg graag een kind wil, begrijp ik. Maar ik begrijp niet dat zulke ouders niet nadenken over de toekomst. Overkomt een zwangerschap een oudere vrouw, dan is het in ieder geval nog op een natuurlijke manier, maar ook dan lijkt het mij later moeilijk voor het kind. De artsen die oudere vrouwen helpen zwanger te worden, mogen wat mij betreft dan ook een dikke boete krijgen. Misschien hard, maar zo denk ik erover.”

Wat vind jij, moeten er grenzen gesteld worden of heeft iedereen recht op een kind?
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 7 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • girlfromdelft

    Mijn tante heeft nu eindelijk na 5 jaar proberen natuurlijk zwanger te worden, 3 jaar IVF en 8 miskramen eindelijk een dochter gekregen. Als een kind zo geliefd en gewenst is doet het er dan echt toe dat ze 45 is? Nee. De mens word steeds ouder en waarschijnlijk kan mijn nichtje nog minimaal 20 jaar haar moeder om zich heen hebben.

    In het geval van zwakbegaafdheid of geestelijk gehandicapt mensen, ligt het anders. Een kind kan in zulke huishoudens meer gevaar lopen, vatbaarder zijn voor misbruik, mishandeling en verwaarlozing omdat de ouders in kwestie niet weten hoe ze een kind moeten opvoeden. In het geval van en fysieke handicap is dat niet het geval. Ik ben dus ook van mening dat het per geval bekeken moet worden en in sommige gevallen verplichte anticonceptie een goed idee is.

  • Anoniem

    De enige situatie waarin ik vind dat iemand het 'recht' op een kind ontnomen mag worden, is als ouders al eerder een kind (of meerdere) hebben gehad en deze hebben verwaarloosd of mishandeld. Grote kans dat het bij een volgend kind ook gaat gebeuren. Dat moet voorkomen worden, in het belang van het kind.

  • Anoniem

    Ik vind niet dat andere mensen mogen bepale of ik kindeten krijg. Jaren geleden heb ik de stempel autisme gekregen. Ze heben mijn ouders vertelt dat ik nooit alleen kon wonen, werken of zou trouwen. Over een paar maanden trouw ik en ga dan wonen bij me toekomstige man. Ik ga nu na school en loop stage bij een bedrijf. Verder hebben ik en mijn toekomstige een kinderwens van 2 tot 5 kids. Ik functioneer prima ik heb alleen veel structuur nodig.

  • Anoniem

    Ik denk dat er een profiel van toekomstige ouders moet worden gemaakt met succesrating en eventuele aanbevelingen (bijvoorbeeld babycursus volgen, financieel ga je al dan niet redden... (ook geen waterdichtsysteem, maar kan wel alles in perspectief plaatsen).
    Dit ontneemt het recht natuurlijk niet om een kind te krijgen. Maar veel ouders vergeten de PLICHTEN die ze hebben tegenover hun kinderen.

    Sommige mensen zijn niet geschikt als ouders en dan bedoel ik niet verstandelijk of fysiek gehandicapt, maar ik bedoel normale mensen.
    Mijn "ouders" hebben nooit een stabiel huwelijk gehad, 3 vechtscheidingspogingen, uiteindelijk gescheiden en niemand die voor de kinderen wilde betalen,... nou daar zit je dan afgedankt...

    Daarom denk ik dat een profiel mogelijk de ogen opent voor mensen met een kinderwens of ze er echt klaar voor zijn.

  • Anoniem

    Als iemand met gedragsproblemen, psychische problemen, licht verstandelijke handicap of dergelijke zwanger raakt is het niet zo moeilijk om te kijken of ze het ouderschap aankunnen. Plaats ze in een zelfstandige woning en geef ze een nepbaby, die ze precies moeten behandelen als een echte. Ik heb bij een zorginstelling gehoord dat ze dit gedaan hadden. Eentje gooide de baby na een week al tegen de muur. Beter dat ze eerst een nepbaby kregen dus. Hun kind is uiteindelijk geadopteerd. Als je twijfelt of iemand een kind kan opvoeden is dit een hele goede methode. Sowieso moet je per individu kijken. Je kunt geen labeltje plakken op dat soort mensen. Ze hebben allemaal hun eigen handleiding, en dat verschilt echt heel erg.

  • Lise

    Een recht op een kind bestaat sowieso niet. Het zou bizar zijn om 'een recht' te hebben op een ander persoon, waardoor een kind haast tot een object gemaakt wordt.
    Recht op respect voor de keuze om al dat niet ouder te worden (zoals de internationale rechter het verwoord) is inmiddels wel erkent als mensenrecht en daaronder valt zelfs de mogelijkheid om aanspraak te maken op vruchtbaarheidsbehandelingen als het niet van nature gaat. Uiteraard is dit recht niet absoluut en kunnen er uitzonderingen gemaakt worden.
    Vanuit het perspectief van het kind is het lastig te rechtvaardigen dat gedwongen anticonceptie beter zou zijn: het kind zal dan immers nooit geboren worden, dus in feite zeg je dat het te verwachten bestaan erger is dan helemaal niet bestaan. En zou je werkelijk zeggen dat een kind van een 63-jarige moeder achteraf zou zeggen dat ze liever nooit geboren was?
    Vanuit het perspectief van de ouders bekeken, zou je de maatstaf hoger kunnen leggen. Van een toekomstige ouder mag verwacht worden dat die ook rekening houdt met de belangen van het kindje dat dan geboren wordt, waaronder bijvoorbeeld een stabiele thuisbasis, ouders die het kind een kunnen begeleiden tot volwassenwording etc. Vanuit dit perspectief is zou men ouders inderdaad kunnen afraden om zich voort te planten.
    Maar om over te stappen op gedwongen anticonceptie, vind ik een stap te ver. Niet alleen maak je hiermee een vergaande inbreuk op iemands persoonlijke integriteit, dit beleid bepaald in feite wie er wel en wie er niet geboren mogen worden en zoekt om die reden de grenzen van eugenetica op. Ik hoop dat er ook minder ingrijpende manieren zijn om het gewenste resultaat te bereiken.

  • Chantal

    Heel moeilijk dit! Ik ben het er toch mee eens dat we de keuze niet voor een ander moeten maken. Hoe ver ga je hier in? Overgewicht kan ook schadelijk zijn voor een baby, mogen dikke mensen dan ook geen kinderen krijgen? En mensen die ooit wel eens naar een psycholoog zijn geweest? Of mensen waar van het IQ wat lager ligt? Dat gaat toch wel ver hoor. Waar trek je dan de lijn?

    Er zijn trouwens héél veel mensen die in theorie 'wel geschikt zijn' om een kind te krijgen (niet te oud, gezond, financieel stabiel, geen beperkingen of afwijkingen) en die helemaal niets bakken van de opvoeding. Ook bij deze mensen hebben kinderen niet altijd een fijn jeugd of een goede toekomst. De theorie gaat dus niet op.

    Ben het er wel mee eens dat aankomende ouders beter voorgelicht mogen worden, en dan niet pas als je al zwanger bent. Laat ze maar leren wat ze te wachten staat. Help ze te bekijken of ze het financieel wel aan kunnen. Leer ze welke verantwoordelijkheden zij dan opeens hebben en laat ze nog maar even goed nadenken of ze hier wel echt klaar voor zijn. Het is toch een keuze die invloed heeft op alles voor de rest van je leven. Veel mensen beseffen dat niet.

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen