Lifestyle / De maatschappij
De maatschappij

Fans

Beroemd zijn. Dat is ook zo?n dingetje. Duizenden gekken die je naam schreeuwen, gegarandeerde flauwvallers en een fanatieke stalker die je naar elk concert volgt. En jij geeft ze vervolgens een idiote bijnaam: ?Beliebers?. Echt.
 
Ook ik was ooit eens ?fan?. En ? I?m not afraid to say it ? dat waren dus de Spice Girls. Want dat was toen hartstikke cool. Je verzamelde foto?s in een verzamelmap, schreeuwde de hele tijd ?So I tell you what I hm hmhmhm hmhmhm want? (ik was negen; de tekst bleef lastig), deed rare plateauzolen aan, je haar in staartjes en huppa; je hoorde bij de Spice Club. Ik was op dat moment helemaal verliefd op ?Emma? en heb op mijn vader z?n rug het Spice Girl concert in Nederland meegemaakt. Dolgelukkig was ik. M?n vader klaagt echter nog steeds over rugpijn.
 
 
Idiote fans
Maar de idiotie die ik nu soms op tv of naast me langs zie komen; nou, dat is toch wel een heel ander kaliber ?fan?. Mijn idee van het ?fan zijn? was namelijk dat je de cd?s van de beroemdheid koopt, vals meezingt en probeert kaartjes te krijgen voor het (uitverkochte) concert. Op een coole manier. Niet dat je op je 22e nog steeds een volgeplakte kamer met posters van Justin Bieber hebt, jankend bij het concert van Lady Gaga staat of spontaan flauwvalt als Kanye West op het podium klimt. Dat is namelijk niet zo cool.
 
Houdt sommigen echter niet tegen om het alsnog vol overgave te doen. En dan sta ik gefascineerd toe te kijken. Want ik snap dat dus niet. Ik vind sommige beroemdheden ook enorm goede muziek maken of talentloos op hun eigen toffe manier, maar ik ben nog nooit zo ver gegaan als een nacht op het parkeerterrein slapen in de hoop op een handtekening. Verdomme, ik heb zelfs nog nooit een spandoek gemaakt (de beste manier om de helft van de concertzaal boos te krijgen). Een paar jaar geleden zag ik de serie Fans op televisie en hier werd pas echt duidelijk wat het woord ?toewijding? betekent. Achter de entourage aanrijden, boos worden omdat hij jou niet aankeek tijdens het concert, elke keer maar weer op de foto en andere fans op hun bek slaan omdat ze minder loyaal zijn. Fuck, dat is pas commitment (en een beetje eng). 
 
 
Beyoncé
Toen ik vorig weekend bij het concert van Beyoncé was, werd het me weer al te duidelijk dat fans absoluut geen uitstervend ras zijn. Sterker nog: ze lijken in steeds grotere aantallen aanwezig. Ook wij hadden twee vrouwen naast ons die werkelijk met elk liedje (knettervals) meeblèrden, sprongen en de afspeellijst van het concert tot op de minuut uit hun hoofd kenden. Wonderlijk.
 
Ik heb dan ook besloten dat het in mijn twintigste hoog tijd wordt om weer écht een loyale fan te worden. In juli is het concert van Robbie Williams en hij belooft ?seks op het podium?. Je snapt dus van wie ik de grootste fan wordt. Nu alleen dat spandoek nog.

Lees ook de vorige columns van Jerney!



Jerney van Poorten - een 25-jarige in ontkenning - heeft een ?overdose? aan fantasie, een boel sarcasme en een afkeer voor mensen die altijd drie zoenen moeten geven.

Wekelijks schrijft ze op haar blog http://schrijftaal.blogspot.com over alles wat in haar ogen bijzonder interessant is. Zoals George Clooney of ruziën in bed. De columns zijn niet politiek correct, maar gelukkig ook nooit politiek: "Want dat is voor oude mannetjes met hangbillen."