Lifestyle / De maatschappij
De maatschappij

Pascale: 'Ik jatte voor duizenden euro's aan spullen en kleding'

Reageer 0

Jatten? Veel mensen hebben af en toe wel een snoepje van de drogist in hun jaszak gestopt. Maar steel je geld en kleding, dan is het serieus. Pascale heeft vroeger voor duizenden euro’s gestolen. “Karma bestaat, weet ik nu.”
 
“Natuurlijk pikte ik vroeger weleens een snoepje in de winkel”, vertelt Pascale (24). “En er zijn ook wel keren geweest dat mijn moeder erachter kwam. Maar vaak schaarde ze het onder de noemer ‘kattenkwaad’, net als wanneer kinderen af en toe belletje lellen. Zo lang ze er niemand echt kwaad mee doen… Maar onder die noemer ben ik, denk ik, een verkeerde houding gaan ontwikkelen. ‘Wat niet weet, wat niet deert’, zeg maar. En dat heeft uiteindelijk verkeerd uitgepakt.”

 
Foute vriendin
We kennen allemaal zo’n vriendin, die de ‘foute’ kant opgaat als ze een jaar of 15, 16 is. Pascale had ook zo’n beste vriendin. “Sanne was al heel erg bezig met jongens, ik een stuk minder. Ze spijbelde af en toe van school, iets wat ik nooit durfde. En ze liet me op een dag zien hoe makkelijk het was om een chocoladereep te jatten. Bij HEMA. Ik weet het nog als de dag van gisteren, ik was als de dood dat het alarm af zou gaan. Maar dat ging het niet – ondanks de streepjescode. Naïeve ik dacht dat dát het alarm was... ‘Je denkt toch niet dat die paar streepjes inkt een alarm kunnen laten afgaan?’, vroeg ze me. En die opmerking bleef in mijn hoofd zitten, terwijl we samen de chocoladereep oppeuzelden.”
 
“Sanne was een leuke meid, kreeg veel aandacht van jongens en lag altijd goed in de groep. Maar ze begon ook al te experimenteren met drugs, rookte af en toe een joint en zoende iedere week met een ander in de kroeg. Ze rookte ook, ik denk omdat ze graag stoer gevonden wilde worden. Ze was een voorbeeld van hoe ik niet wilde zijn, want uitgaan en feesten vond ik leuk, maar niet op die manier. De onzekerheid straalde er vanaf. Maar ondanks dat verkeerde voorbeeld had ze me wel iets geleerd: dat dingen eigenlijk heel makkelijk te jatten zijn. Vanaf mijn veertiende was het hek van de dam.”
 
Van kwaad tot erger
“Ik merkte dat het makkelijk was om make-up mee te nemen uit drogisterijen. Goed opletten waar het personeel staat, de mascara pakken, nog even rondkijken, goed opletten, doen alsof je de mascara teruglegt en ‘m vervolgens ongezien in je jaszak of tas laten glijden. En dan niet meteen de winkel uit rennen, maar onopvallend weglopen, alsof je uiteindelijk toch niets wilde kopen. En daar was je gratis mascara. Waarom betalen, als je het ook zo mee kunt nemen?”
 
 
“Ik jatte mascara’s, oogschaduws, oogpotloden, puntenslijpers… Eigenlijk alles wat klein genoeg was om onopvallend mee te nemen. Schuldig voelde ik me niet echt, maar ik was wel bang om betrapt te worden. Als ik eenmaal thuis was en ik realiseerde me wat ik gedaan had, kreeg ik soms wel een gevoel van schaamte. Maar als ik dan uitrekende voor hoeveel euro’s ik aan spullen bij me had, en ik besefte me dat ik daar niet voor had betaald, vond ik het op de een of andere manier wel rechtvaardig. Ik verdiende al zo weinig. Dat geld kon ik wel beter gebruiken. Maar make-up wilde ik natuurlijk wel graag hebben. Achteraf natuurlijk ontzettend verwend, maar goed. Dat was hoe ik toen dacht.”
 
Kleding
“Op een gegeven moment begon ik zelfs kleding te jatten. Dat was op een moment in mijn leven waarop ik écht heel weinig te besteden had, en de kleding ook echt nodig had. Ik nam kledingstukken mee van de markt, propte het heel snel en ongezien in mijn tas als niemand keek. Of ik ging naar van die goedkope winkeltjes waar ze geen beveiliging aan de kleding bevestigen. Ik nam dan drie of vier stuks kleding mee naar het pashokje, propte er één in mijn tas en hing de rest weer terug in de winkel. Zo viel het niet op. Ook heb ik weleens geld gejat, uit de portemonnee van mensen waar ik destijds schoonmaakwerk deed. Heel erg, maar ik rechtvaardigde het door te bedenken dat die mensen geld zat hadden, en het toch niet zouden missen. Voor een deel misschien waar, maar natuurlijk héél asociaal.”
 
Pascale denkt niet dat ze ooit echt een probleem heeft gehad. “Ik ben me altijd bewust geweest van wat ik aan het doen was en wist dat het niet kon. Maar, zeker met de kleding: ik had het gewoon nodig. Geld lenen van anderen was geen optie en ik verdiende simpelweg te weinig. Ik heb mezelf altijd voorgehouden dat ik zou stoppen als ik meer zou verdienen. Op een gegeven moment heb ik het ook gewoon niet meer gedaan, het is vanzelf over gegaan.”


 
Karma
“Ik heb inmiddels een betere baan en hoewel ik nog steeds niet kan kopen wat ik wil, kan ik me redden. De tijd dat ik kleding en geld jatte was een tijd waarin ik letterlijk ieder dubbeltje om moest keren. Ik moest nadenken over iedere euro die ik uitgaf. Ik had soms niet eens geld voor de bus en heb weleens huilend bij een bushalte gestaan, omdat een buschauffeur me niet mee wilde nemen omdat mijn kaartje verlopen was en ik geen kleingeld bij me had. Ontzettend frustrerend en ergens ook een beetje beschamend. Ik durfde op een gegeven moment ook geen hulp te zoeken, omdat ik me te erg schaamde voor mijn situatie. Als je geen spaargeld hebt, geen bedrag op de bank en geen euro’s in je portemonnee… dan word je wanhopig. Precies wat ik was. En misschien heb ik dat op een verkeerde manier opgelost, maar dat is dan maar zo. Hierin zie ik de mentaliteit die ik van vroeger uit heb ontwikkeld, heel sterk terug: wat niet weet, wat niet deert. En ik ben nooit betrapt, dus in zekere zin weet niemand wat ik gedaan heb.”
 
Wel ziet Pascale ook de keerzijde van deze gedachte. “Ik heb soms het idee dat karma echt bestaat. Er gebeuren de laatste jaren te veel dingen in mijn omgeving en met mezelf, ik vraag me soms af hoeveel ongeluk een mens kan verdragen. Maar misschien heb ik dit wel zelf in de hand gewerkt, door deze instelling te hebben en te jatten, omdat ik vond dat ik het nodig had. Ik rechtvaardigde het voor mezelf, en hoewel ik nog steeds vind dat er iets voor te zeggen is, heb ik gewoon keihard gejat. En blijkbaar moet ik daar nu voor boeten.”

Lees ook onze andere real life verhalen.

Wil je ook je verhaal aan (de leZeressen van) Ze.nl vertellen? Stuur dan een mailtje naar karin@ze.nl o.v.v. real life verhaal.
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 20 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Sinner

    Ik heb aan honderden euro's gejat. Meestal kleding. Op een dag ging ik schoenen jatten bij de Schoenenreus. Daar zat een alarm op, hoewel dat van buiten niet te zien was. De poortjes gingen af, ik kon er niet meer omheen. Ik was gepakt en heb meegewerkt omdat ik wist dat ik fout zat. Ik heb 2 uur op het bureau gezeten. Ik kreeg een boete en een jaar voorwaardelijk omdat het de 1e keer was. Tegen mijn ouders loog ik dat ik bij een vriendin zat. Ik schaamde mij zo erg dat ik daarna nooit meer wat gejat heb. Ik heb die boete betaald en dat nam wel wat schuldgevoel weg. De angst voor poortjes heeft mij ruim 2 jaar achtervolgd, ookal had ik alles braaf betaald.

  • silly

    Dit is echt een ziekte. Welk kind heeft nog nooit een snoepje meegenomen uit de winkel? het geeft hen een kick. Maar als het zo evolueert is het niet meer oke denk ik ... Je doet er anderen kwaad mee, en brengt jezelf er op den duur mee in de problemen. Geen goed idee, en mij zie je het niet doen, al was het maar omdat ik niet zou kunnen leven met het schuldgevoel :-)

  • didilicious

    Lolly, wie denk jij dat uiteindelijk opdraait voor die gestolen spullen? De big boss gaat heus niet zijn eigen salaris minderen om diefstallen op te vangen. Oftewel, diefstallen zitten bij de prijs van alle producten in berekend.
    Oftewel, je benadeelt alle 'schapen', waaronder mensen die elk dubbeltje omdraaien maar wel netjes voor hun spullen betalen. Zoals alleenstaande moeders met een bijstandsuitkering for example.

    En over het artikel zelf:
    Goed dat je nu met het stelen bent gestopt en dat je het karma herkent. Jammer dat je niet lijkt te leren van fouten in het verleden en accepteerd dat je simpelweg fout was ipv het voor jezelf goed te praten. Met accepteren kan je het daadwerkelijk sluiten en wie weet helpt het je karma ook nog eens?

  • lolly

    Omg jullie zijn echt allemaal zo zielig. Echt zulke schapen die conform meegaan met wat de maatschappij doctrines. Ik heb zooooo vaak gejat uit allerlei winkels AH, V&D, Bijenkorf noem het maar op. Heerlijk. En weet je waarom het me helemaal niks uitmaakt en ik me absoluut niet schaam?
    WIE lijdt eronder? Die grote winkelketens? Dacht het niet. Alsof ze er failliet van zouden gaan...not.
    Zolang er schaapjes zoals jullie zijn die alles netjes volgens de domme regels willen doen kunnen vossen zoals ik blijven jatten en plunderen, sounds like a goood deal 2 me;)
    Waar ik trouwens wel de lijn trek, is boetiekjes, eenmanszaken, toko's. Ik zou er nooit jatten want dat is 1 op 1, je jat direct van iemand en dat is slecht. Maar die grote winkelketens..Ik denk niet dat er iemand van wakker ligt..Behalve de bewakers die 's nachts nadenken hoe ze meer mensen kunnen pakken om hun quota omhoog te brengen zodat ze salarisverhoging kunnen vragen.

  • Anoniem

    @Jenneke. Al die reacties die jij schijnheilig noemt, hebben allemaal helemaal gelijk! Zeker als het gaat om kleding en make-up. Na al die jaren heeft ze inderdaad nog helemaal niks geleerd van wat ze gedaan heeft en ja ze doet niets anders dan haar gedrag rechtvaardigen.

    Nu ik nog studeer hebben wij ook niet overal geld voor en kunnen wij niet altijd doen wat we willen. Wij hadden 2 jaar terug geen geld meer over om met vakantie te gaan. Jammer dan volgend jaar beter. Of had ik die vakantie dan maar moeten jatten?........

    Wij hadden het vroeger thuis helemaal niet breed en mijn ouders moesten ieder dubbeltje wel 7 keer omdraaien voordat ze het uitgaven, maar ik heb wel altijd geleerd dat hoe slecht het ook ging en hoe weinig geld je ook hebt dat je NOOIT mag stelen van een ander.

  • Anoniiempje

    Een vriendin van mij wilde ook eens jatten met mij en een andere vriendin er bij. We hebben gezegd dat ze maar na ons de winkel uit moest lopen en als er wat mis zou gaan, we zeker niet terug zouden keren.
    Ik heb nooit wat gestolen en daar ben ik heel trots op. Dan kun je ons wel schijnheilig vinden, maar iemand die jat is dat nog 30000...X erger. Ik vind het slecht om maar van andere te jatten, omdat 'je zelf niet genoeg geld hebt'. Dan een beter betaalde baan zoeken.

  • Jenneke

    Wat een, ik zou bijna zeggen, schijnheilige reacties allemaal!!!
    In de eerste plaats: je mag nooit stelen.
    Toch gebeurd het en niet voor iedereen gelden dezelfde achtergronden daarbij.
    Vaak is het schreeuw om hulp of sluimeren er anderen zaken.
    En je weet nooit in je leven waar je zelf nog eens voor komt te staan.
    Wat je leven zo kan beinvloeden, waardoor je zo in de war of wanhopig kunt raken.
    Ik zie in alle reacties iets terug van : let op, zoiets zou ik nooit doen, ik ben goed, ik ben gelukkig beter dan die ander....
    Goed en kwaad liggen dicht bijelkaar...
    Deze reactie is van iemand die nooit iets heeft gestolen, maar veel mensen helpt die het moeilijk hebben in hun leven en weet dat het allemaal niet zo zwart-wit is als men hier beweerd in de gegeven reacties.

  • Belize

    Als je nou eten nodig had....

    Als ik geen geld heb dan is dat gewoon pech voor mij.

  • Claudia

    Zelfs dat snoepje in de drogist zie je mij niet stelen. Wat een verhaal. Make-up en kleding jatten omdat je het echt nodig hebt? Ik koop al jaren nauwelijks nieuwe kleding.
    Het enige dat je nodig hebt is een dag boven je hoofd en eten op tafel. Maar daar lees ik niks over.
    Ik heb het idee dat de schrijfster nog flink in de ontkenningsfase zit

  • Xx_Ivana_xX

    Hmm.... Waarom wel kleding en make-up stelen omdat je geen geld hebt, maar hoe zit het dan met eten enz? Als de financiële situatie zo slecht is zou ik eerder denken dat iemand een brood steelt dan kleding en make-up. Het lijkt een beetje alsof je jezelf in een slachtofferrol plaatst. Iedereen heeft mindere tijden en je moet gewoon je schouders eronder zetten en door gaan. Een beetje positiviteit zal je goed doen.

  • Lotus

    En ik schaamde me altijd omdat ik 4 baantjes had om tijdens mijn studententijd rond te komen. Nu ik dit zo lees ben ik blij dat ik nog enig fatsoen heb. Wie verzint dat je recht hebt op make-up? Ik heb al een jaar niets gekocht omdat ik er gewoonweg het geld niet voor heb en andere prioriteiten stel. Ik zou ook wel een grotere auto willen, mag ik die dan ook jatten? Jammer, maar ik kan geen reden bedenken om het mezelf toe te eigenen. Ten koste van een ander, ook dat nog eens.

  • Jilliebean

    Make-up is niet essentieel en kun je dus lekker op besparen. Kleding kun je goed tweedehands kopen. Jouw handelen valt in mijn ogen dus niet goed te praten. Ik ben ook maar een student, zonder dik salaris. Als ik te weinig geld heb, moet ik bepaalde dingen laten. Simpel.

    Als je een brood stal om je kind eten te geven, nadat je achterbakse ex-man/vrouw je achterliet met bergen schulden, dan zou ik nog begrip kunnen opbrengen voor diefstal.

  • Dayywalker

    Uhhmm er is nooit een reden om tr stelen. Hmdllh ben je vanaf en inshallah zal alles is beter worden. Sta positief in het leven dan gaat het ook beter.

  • Yves

    Kwestie mentaliteit. Ik leef, net al veel andere studenten, ook al jaren met het 'ieder dubbeltje omkeren' principe. En dan heb ik het ook over periodes dat ik geen bijbaan kon vinden, dus geen inkomen. Betekent dat stelen? NEEN. Dat betekent dat je je gaat afvragen 'heb ik het wel écht nodig, die nieuwe tas?' of 'een weekje of twee kapper uitstellen'.
    Maar meestal resulteert het in het feit dat ik heel weinig uit ga. Heel vervelend, maar simpelweg de meest logische, meest verantwoordelijke en volwassen oplossing.

  • VampyMary

    ik heb het ook niet altijd breed, studenten hebben nou eenmaal niet veel, ik moet aan het eind van de maand ook over elke euro die ik uitgeef goed nadenken, maar spullen gaan jatten, nee dat zul je mij niet zien doen.. jammer dat je het nog steeds lijkt te rechtvaardigen

  • Chantal

    Ik vind het vreemd dat je denkt dat je nooit een probleem hebt gehad. Dat stelen lijkt mij een schreeuw om aandacht en het lijkt me dat er echt wel een dieper probleem achter zit.

    Over niet veel te besteden hebben.. Sorry hoor maar je bent nu 24. Wat had je verwacht, dat je op je 18e al een dik salaris zou hebben? Vrijwel alle mensen hebben op jonge leeftijd financieel in een lastige positie gezeten, omdat de meeste salarissen voor starters nu eenmaal niet zo hoog zijn. Logisch ook, je moet je nog bewijzen.
    Daar kan je om janken, of je kan het accepteren en keihard werken om meer te verdienen.

    Ik vind eigenlijk vooral dat je jezelf nogal zielig vind. Jij verdient weinig, dus mag je stelen. Je vind dat er nog steeds iets voor te zeggen valt. Misschien moet je inderdaad je mentaliteit eens veranderen. Vervelend dat er nu allemaal nare dingen in je leven spelen, maar ook dit kennen we allemaal. Ook hiermee is het maar net hoe je er mee omgaat...

  • Anoniem

    ik heb een iets andere instelling dan de dames hieronder. komt misschien omdat ik toen ik een jaar of 15 was ook veel jatte. maar niet omdat ik het nodig was. puur omdat het zo spannend was. kleding, eten, makeup, alles verdween in mijn jaszakken. tot op een dag een vriendin het alarm liet afgaan met een paar schoenen. politie, politiebureau, ik kwam er zelf vanaf met medeplichtigheid winkeldiefstal. 20 uur taakstraf, en mn excuses aanbieden aan de winkel. thats it. daarna heb ik het nooooit meer gedaan. ik had mn lesje geleerd. en achteraf schaam ik me dood om die acties.

  • R3Nsk3

    Ik dacht dit wordt een artikel, waarin deze dame gaat vertellen dat je niet zou moeten stelen. Want na het lezen van dit artikel, zou ik, wanneer ik nog 14 was, zeker je advies opgevolgd hebben, en zou ik gaan stelen. Ik mis dus echt een heel stuk in dit artikel, het is verkeerd om te stelen, en stelen kun je niet rechtvaardigen!

  • Musje003

    Ik heb ook wel eens dingen nodig die ik niet kan betalen. Ga ik dood als ik het niet koop? denk ik dan. Het antwoord is altijd nee. Daarvoor jatten van anderen? Nooit! Verder sluit ik me aan bij de reactie van 'ANONIEM' hier onder mij. Accepteren dat je niet alles kan hebben hoort ook bij het leven.

  • Anoniem

    Het klinkt alsof je het jatten nog steeds voor jezelf rechtvaardigt.. Beetje jammer.

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen