Beauty / Lichaam
Lichaam

PMS vanaf nu mentale stoornis

Reageer 0
Als de maandelijkse horrorweek is aangebroken, dan is het bloed, zweet en tranen geblazen. Jouw stemmingswisselingen gaan sneller dan het licht, maar je kunt er niks aan doen, want: PMS. En vanaf nu is dat een mentale stoornis.
 
Je vriend verklaart je voor gek als jij - stijf van de hormonen - naar alles wat los en vastzit chagrijnig zit te blaffen om twee tellen later een jankbui te krijgen waar menig baby nog wat van kan leren. Nou, vanaf nu heeft hij nog gelijk ook. Helaas.
 

Symptomen heftiger
Als je aan PMS lijdt, heb je last van een mentale stoornis vinden dokters van over de hele wereld. Vanaf nu worden de heftige stemmingswisselingen van vrouwen tijdens het maandelijkse bloedbad door psychiaters bestempeld als PMDD: Premenstrual Dysphoric Disorder.
 
Het verschil met het ‘gewone’ PMS is dat de symptomen veel heftiger zijn, aldus Daily Mail. Nog sneller geïrriteerd zijn, woedeaanvallen waarbij de kopjes door de keuken vliegen en heel moedeloos en wanhopig zijn. Ja, je bent een emotioneel wrak en ja, je kan eigenlijk geen daglicht, levend wezen of iets anders dan chocola verdragen. Maar dat je zo instabiel bent dat het een stoornis is te noemen? For real?
 
Officieel in handboek opgenomen
Het staat er toch echt. In de vijfde uitgave van het Amerikaanse handboek 'Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders’ is deze euhm, psychische ziekte officieel opgenomen. En dat heeft inmiddels al voor heel veel opschudding gezorgd.
 

Voorstanders zijn van mening dat de emotionele achtbaan van vrouwen op deze manier erkend wordt waardoor het ook beter te behandelen is. Vooralsnog wordt extreme PMS behandeld met de anticonceptiepil. 

Behoorlijk beledigend
Tegenstanders vinden juist dat dit ervoor zorgt dat het stereotype beeld (lees: instabiele, extreem gevoelige wezens) dat iedereen heeft van vrouwen, erdoor versterkt wordt. Zo schreef een vrouw in antwoord op het nieuws op Jezebel.com: "Ik vind het behoorlijk beledigend dat PMS nu in het rijtje van psychische ziektes valt. Ik kan behoorlijk depressief raken als ik menstrueer, maar dat is maar voor een periode. Daarna is het weer weg."
 
Net zoals deze vrouw vinden nog veel meer vrouwen PMS vooral meer een lichamelijk probleem dan een psychische aandoening. Niet heel gek dat het overgrote deel van de vrouwelijke bevolking het niet eens is met de beslissing PMS vanaf nu een mentale stoornis te noemen. 

Wat vind jij? Goed plan om PMS een mentale stoornis te noemen? Of slaan doctoren hiermee de plank volledig mis?
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 11 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Anoniem

    Ik vind dat het als mentale stoornis wel wat heftig klinkt maar de klachten die ik ervaar van PMS zijn inderdaad erg heftig.

    ik ben een studente en heb erg veel last van PMS.

    al 2 weken voordat ik überhaupt ongesteld ben begint het vaak al. uit het niets slaat het toe en ik word neerslachtig en depressief, ervaar enorme spanning, last van angst aanvallen, verlies van zelf vertrouwen, concentratie problemen, en heb ik het gevoel minderwaard te zijn dan een hoop stront. Ik wil en kan helemaal niks meer dan alleen in mijn bed liggen met de dekens over mijn hoofd heen getrokken. En de klachten verminderen op ongeveer 3 dagen dat ik ook daadwerkelijk ongesteld ben geworden.

    het belemmert me enorm in mijn studie omdat de klachten iedere maand terug komen en voor veel stress zorgen. Ik maak mijn huiswerk niet en iedereen in mijn omgeving word in het hokje irritant en vervelend geplaatst.

    Misschien is de stempel mentale stoornis wat te heftig omdat de klachten niet aanhoudend zijn en het totaal functioneren in de maatschappij niet volledig belemmeren. maar voor mij voelt het in ieder geval alsof ik even niet wil bestaan en me enorm thuis voel in het dichts bijzijnde gekkenhuis. Om daar te herstellen en dan weer vol moed en motivatie terug te keren naar mijn studenten hokje.

  • dmn410

    Het is heel vreemd dat deze klachten bestempeld worden als mentale stoornis. Ik studeer zelf psychologie en heb pmdd klachten ontwikkeld na het slikken van ant-epileptica i.v.m. migraineaanvallen, die al deels te maken hadden met mijn cyclus. Er zijn meer mensen die na het stoppen van deze medicijnen pms/pmdd klachten ontwikkelen. Je hormonen kunnen dan uit balans zijn en in mijn geval zijn deze klachten gebleven. Ik heb zeer veel lichamelijke klachten gekregen maar ook psychische/emotionele klachten die ontstaan rond mijn ovulatie en afnemen na mijn menstruatie. Zo erg dat ik mijn studie niet meer kan voortzetten. Nu pms in de DSM is opgenomen als stoornis zal er nooit aandacht komen voor de onderliggende biologische mechanismen die hieraan ten grondslag liggen en dat is, gezien mijn eigen ervaring, hormonen die van invloed zijn op zoveel processen in je lichaam. Een goede behandeling zal er dan ook niet komen..... Ja, de boel sussen met anti-depressivia en lorazepam. De extreme vermoeidheidsaanvallen die komen en gaan, oorsuizen, migraineaanvallen, huiduitslag, opvliegers, vocht vasthouden en een buik hebben alsof je 6 maanden zwanger bent, maar ook snel in paniek zijn, stemmingswisselingen die echt niet fijn zijn en zo kan ik nog wel even doorgaan (en dit alles gemiddeld twee weken per maand) zullen hier echt niet mee opgelost worden. Het onderliggende probleem wordt hiermee niet erkend en veel vrouwen zullen dan ook niet goed geholpen worden. Maar ja, er is al zoveel kritiek op de DSM dat je maar mag hopen dat er toch eindelijke een ander beoordelingssysteem mag komen.

  • Nanda

    Ah; eindelijk het is officieel. Dan kan ik ermee naar de eigenaar gaan en smeken om '' ongesteldheids toeslag! ''

  • Anne-Bob

    Het psychische deel is volgens mij ook behoorlijk aangepraat. Want sinds het begin der tijden wordt de menstruatie al uitgemolken. Ik ken vriendinnen waarvan de moeders bij hun eerste keer ongesteld zijn een feestje gaven, taart gingen eten, een speciaal 'zoveel gangen menu' klaarmaakten en nog een hoop heisa. Het excuus dat in alle films en boeken gebruikt wordt: meneer, ik kan niet meedoen aan de gymles, want ik ben ongesteld. Dat iedereen denkt dat je maar chocola nodig hebt als je ongesteld bent...
    (Dit is trw allemaal geen commentaar op het artikel hoor ;) )
    Maar ik vind het allemaal de grootste onzin. Ik geloof echt dat er mensen zijn die er heel erg veel last van hebben, maar ik denk dat het psychische gedeelte voornamelijk door jezelf/omgeving aangepraat is 'Ik ben ongesteld, DUS ik ben zielig, e c h t h e e e e e l ZIELIG!!!'

  • DesireeMelanie

    Ik ben het er wel mee eens. Ik heb er meer psychisch last van dan fysiek. Wat hoofdpijn en af en toe wat kramp. Maar psychisch is het een stuk erger: hypochondrisch, angstaanvallen, etc. Dus in mijn geval klopt het.

  • Mariken

    Psychiaters willen gewoon graag overal een labeltje op plakken en medicijnen voorschrijven...

  • Dionne

    @Puck, nou inderdaad! En krijgen we dan nu ook een vergoeding voor een maandelijkse dosis chocola?

  • Karin

    @Puck: hahahaha! Eíndelijk!

  • Belize

    Ik vind het een prima plan. Hoewel de psychische stoornis van tijdelijke en wederkerige aard is en dit goed aan niet medisch geschoolde mensen duidelijk gemaakt moet worden. Door het echt te erkennen als een psychische stoornis kunnen anderen hopelijk meer begrip opbrengen voor vrouwen die er echt hele erge last van hebben.

    Ik weet zeker dat mijn beste vriendin last heeft van PMDD. Ze huilt soms spontaan, loopt belachelijk veel te jammeren over dingen uit het verleden (vriendinnen, exen, etc.), schreeuwt de boel bij elkaar, maakt ruzie met je, gooit met spullen, sporadisch behoefte aan aandacht en soms is ze licht suïcidaal (ziet het nut van het leven niet meer in en gaat daarover nadenken), etc. Lichamelijk heeft zij last van krampen, hoofdpijn en rugpijn. Vraag mij niet hoe want ik ben geen arts, maar de rest van de maand is alles prima met haar! Ik heb haar aangeraden de pil door te slikken of een spiraal te nemen maar dat wilt zij niet. De dagen dat zij menstrueert en daarvoor zijn volgens mij echt de donkerste dagen van haar leven. Voor de rest is het een leuke meid die werkt, tennist, roeit, goede sociale contacten heeft en een vriend. Niks mis mee.

    Zelf heb ik gelukkig bijna nergens last van als ik ongesteld ben. Wat kramp en misselijkheid, maar that's it.

  • Anoniem

    Ik heb er zelf psychisch meer last van dan lichamelijk.

  • Puck

    Kan ik nu dan éindelijk elke maand tegen vergoeding een paar dagen opgenomen worden in een rustige, boomrijke omgeving, waar ik niets anders hoef te doen dan schilderen en muziek luisteren?

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen