Lifestyle / De maatschappij
De maatschappij

Zelfmoord: egoïstisch of niet?

Reageer 0
Jaarlijks plegen 1500 Nederlanders zelfmoord. Wanneer iemand zijn leven beëindigt, is dat niet alleen erg op zichzelf, maar ook vreselijk voor nabestaanden. Daarom ontstaat bij zelfmoord vaak de vraag: is het niet egoïstisch?

Het zal je maar gebeuren: je wordt gebeld met de mededeling dat een dierbare of iemand die je kent, zelfmoord heeft gepleegd. Dat is afschuwelijk. Iemand zat namelijk kennelijk zo diep, dat hij of zij geen andere uitweg meer zag. Maar er zijn nog meer redenen waarom een zelfmoord er enorm inhakt: soms hebben familie, vrienden en collega’s geen idee waarom iemand tot zo’n keuze is gekomen. Een zelfmoord zorgt dus ook voor boosheid, verdriet en onmacht. Had de omgeving het kunnen voorkomen? Waarom heeft de persoon die zichzelf gedood heeft, niet eerder iets gezegd? Hadden ze écht niks meer kunnen doen?

Soms heeft niet alleen de omgeving veel last van een zelfdoding, maar kampen bijvoorbeeld ook getuigen ermee. Als machinist en conducteur laat een zelfdoding je op z’n zachts gezegd ook niet onberoerd als diegene voor jouw trein springt. En wat te denken van andere mensen die de persoon het daadwerkelijk zien doen, of hem of haar vinden. Kortom: dat iemand zelfmoord heeft gepleegd, is heel erg, maar anderen kunnen er ook veel last van hebben. Daarom de vraag: is zelfmoord eigenlijk niet egoïstisch?


"Je zult zelf maar zo ziek zijn"
Lisa (25): “Nee, ik vind zelfmoord niet egoïstisch. Het is weliswaar vreselijk voor de mensen die zo iemand achterlaat, maar moet je, als je voor je gevoel in een hel leeft en er niet meer uitkomt, dan maar voor anderen doorleven? Natuurlijk, iemand had hulp kunnen zoeken. Maar wat als diegene dat heeft gedaan en het voor zijn of haar gevoel niet geholpen heeft? Of wat als hij of zij al te diep zit om nog te zoeken naar een oplossing? Of wie weet word je op een ochtend wel wakker met stemmen in je hoofd die je dwingen er een einde aan te maken; stemmen die sterker zijn dan jijzelf. Kortom: iemand pleegt echt niet zomaar zelfmoord. Ik ben ervan overtuigd dat als die persoon nog een andere uitweg had gezien, hij die wel genomen had. Ik snap trouwens echt wel dat het vreselijk is als je getuige bent van een zelfmoord. Sommige mensen zeggen dan: “Had het op een andere manier gedaan, in plaats van voor de trein springen of van een flat afspringen.” Ik begrijp dat dit je altijd zal bijblijven. Aan de andere kant: iemand die zó diep zit, staat daar waarschijnlijk niet meer bij stil. Dat kan je egoïstisch vinden, maar je zou zelf maar zo ziek zijn dat zelfmoord voor jou de enige uitweg is.”


"Voor anderen is het kwellend"
Marian (28) denkt heel anders over zelfmoord: “Ik vind het enorm egoïstisch. Natuurlijk snap ik ook wel dat iemand niet voor zijn lol zijn leven beëindigt, maar ik weet zeker dat er ook andere oplossingen zijn om uit dat diepe dal te kruipen. Veel nabestaanden zeggen ook dat ze nooit hadden verwacht dat hij of zij zelfmoord zou plegen, dat alles koek en ei leek. Dan denk ik: waarom heb je niks gezegd? Dan had je geholpen kunnen worden en had dit helemaal niet gehoeven. Met het beëindigen van je leven, maak je niet alleen een keuze voor jezelf, maar ook voor anderen, namelijk dat zij jou niet kunnen helpen. Onterecht vind ik dat. Daarnaast blijft de omgeving vaak met heel veel vragen zitten, wat mij echt heel kwellend lijkt. En wat te denken van de mensen die iemand zelfmoord zien plegen? Of die persoon vinden? Die persoon is dan verlost van zijn lijden, maar anderen houden er wel nare gedachtes of zelfs een trauma aan over. Een vriendin van mij zat trouwens laatst in de trein toen er iemand voor sprong. Ze vertelde dat sommige mensen het zo erg vonden voor degene die zelfmoord had gepleegd en zijn familie. Maar ondertussen had mijn vriendin wel écht een belangrijke afspraak. Zij kon die gelukkig nog verschuiven, maar je zult bijvoorbeeld maar naar een begrafenis moeten of ergens écht niet onderuit kunnen. Dan denk ik: als je dan zelfmoord pleegt, zorg dan dat zo min mogelijk mensen er last van hebben.”

Lisa en Marian staan wat zelfmoord betreft dus lijnrecht tegenover elkaar. Maar wat vind jij? Ben je het met een van deze dames eens, of is voor beide meningen wel wat te zeggen? Wij zijn benieuwd!
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 15 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Ilse

    Wat bizar dat mensen er überhaupt over nadenken om zelfmoord wel of niet de stempel 'egoïstisch' te geven. Ik sluit me aan bij Jasmine, het is egoïstisch om zelfmoord plegen egoïstisch te vinden.

  • girlfromdelft

    Ik snap best dat iemand in zo'n diep gat zit dat er geen uitweg meer lijkt te zijn. Echter neem dan een fatale dosis aan medicijnen in plaats van voor een trein te springen. Niet alleen vergal je daarmee het leven van de machinist en de conducteur die met reanimatiekoffer jou lijk moet gaan zoeken en dat lijk ziet er echt niet meer lekker uit na botsing met een sneltrein, ook ontregel je het treinverkeer wat de staat handen vol geld kost. Met een 'springer-zelfmoord' bezorg je zoveel mensen een trauma dat hoe erg het ook is dat je er mentaal zo erg aan toe was dat je geen uitweg meer ziet, het als nog egoïstisch is om zoiets te doen.

  • Anoniem

    Ik heb het zien gebeuren. Ik kan je vertellen, dat ik tot op de dag van vandaag met angst in de trein zit. Dit is een beeld wat je nooit meer loslaat.

    Daarentegen kan ik het de desbetreffende persoon niet volledig kwalijk nemen. Je zit zo diep in een put, en als het touw er niet meer is om eruit te komen, is dit vaak de enige oplossing. Dit gevoel moet je ervaren, om dit te kunnen begrijpen. Ieder die deze oplossing egoïstisch noemt, heeft geen flauw benul hoe het voelt om zo enorm radeloos te zijn.

    Al met al, vind ik dat een desbetreffende persoon, andere hier geen trauma's mee mag bezorgen, zoals bij mij is gedaan.

  • Anoniem

    Ik sta er best dubbel in want aan de ene kant vind ik het best laf en egoïstisch tegenover de nabestaanden en omdat er zoveel mensen zijn die voor hun leven vechten en anderen gooien het weg. Maar aan de andere kant, ik weet hoe het is om zo in de put te zitten heb ook manisch depressieve vrienden en je ziet zo vaak mensen die schreeuwen om hulp/ aandacht en dan is er niemand die helpt. Het is een beetje zoals die teksten waarin staat dat echte vrienden snappen dat je het druk hebt en dat je van hun houdt. Maar bij sommige mensen is dat niet zo, die hebben zo hard hulp nodig en zijn zo eenzaam dat ze echt even iemand nodig hebben die er voor ze is. En ja het klinkt hard maar dan zijn mensen vaak met hun eigen leven en problemen bezig en horen ze de hulp kreten niet. Daarbij denk ik ook dat zelfmoord niet altijd een bewuste keuze is maar dat het ook uit blinde paniek of een black-out kan zijn.

  • Jasmine

    ik vind het egoïstisch om zelfmoord egoïstisch te vinden.

  • Rosa

    Ik vind het wel een egoïstische keuze, je kan altijd hulp zoeken van mij part vlucht je weg van je leven wat je hebt en ga je ergens anders wonen alleen je doet er anderen zo ontzettend veel pijn mee. Die dragen dat voor de rest van hun leven mee, daar moet je als je zelfmoord wil plegen maar is bij nadenken.

  • Daiss

    Zelfmoord opzicht is geen egoïstische keuze.
    Ik vind het afschuwelijk dat zoveel mensen zich zo wanhopig en verloren voelen om die keuze te maken (voor zover het nog een keuze is).

    Maar: voor de rest van de mensen gaat het leven gewoon verder. voor zowel de nabestaanden als de mensen die op welke manier dan ook 'hinder' ondervinden van een daad van een individu.

    En er zijn zoveel manieren om uit het leven te stappen.

    Door voor een trein te springen belast je heel veel mensen met jou laatste daad van wanhoop, terwijl dat niet nodig is. Tuurlijk is het bot om te zeggen 'een belangrijke afspraak moest afgezegd worden'. maar wat geeft die persoon die gesprongen is wel het recht om al die mensen (die niks met zijn/haar problemen te maken hebben) te belasten/traumatiseren met zijn wanhoop?

    Ik begrijp dat wanneer je zo wanhopig bent dat je zelfmoord pleegt niet helder denkt. dat is vrij duidelijk. Maar rechtvaardigt dat het belasten van je medemens met een traumatische ervaring? dan zou dat ook waanzinnige criminelen/verkrachters of moordenaars rechtvaardigen?

    Ik vind zelfmoord niet egoïstisch, maar ook geen vrijbrief om medemensen te hinderen in hun leven.

  • Anoniem

    Zelfmoord vind ik geen egoistische keuze.
    Er zijn mensen die duidelijke signale geven maar de omgeving het helaas niet oppikt. Is bij een vriendin van mij ook gebeurt.

    Ja het is op zn zachtsgezegd vervelend voor de machinist als iemand voor de trein springt, maar diegene die dat deed dacht niet helder meer na en maakt zulke keuzes.

    Maar ondertussen had mijn vriendin wel écht een belangrijke afspraak. Dat vind ik pas egoistisch.. nou wauw een afspraak, het klinkt bijna alsof dat belangrijker is dan iemand zn leven. Heb toch eens respect :s

  • Belize

    Ik vind zelfmoord geen egoïstische keuze

    Ik ben ervan overtuigd dat zelfmoord zo'n onnatuurlijke actie is van iemand dat diegene echt geen andere oplossing heeft kunnen zien voor zijn of haar problemen. Niemand berooft zichzelf voor de lol van zijn of haar leven.

    Ik betwijfel in veel gevallen ook ten zeerste of die persoon permanent zou zijn geholpen had je hulp geboden.

    Sommige mensen zijn chronisch depressief, dat betekent dat hun depressie nooit ophoudt. Je kan ook meerdere psychoses per dag hebben en dat levenslang. Ik wandel niet in die mensen hun schoenen, maar ik kan mij inleven in het gevoel van die mensen dat zij geen zin meer in het leven hebben. Voor die mensen is geen oplossing. En dat je geen zin hebt om medicijnen te slikken waarvan je apathisch wordt begrijp ik ook

    Het leven is soms al zwaar genoeg zonder dat je psychische problemen hebt.

  • Daniëlle

    Zelfmoord... blijft altijd een moeilijke.

    Mijn vader heeft het gedaan toen ik 10 was... nu 18 jaar later denk ik bij tijd en wijlen wel eens..'boh wat ben je een arrogante, egoïstische *** dat je je eigen dochter niet wilt zien opgroeien, niet aanwezig wilt zijn bij de mijlpalen in dr leven'.

    Aan de andere kant is het zijn keuze geweest en ja het levert heel veel vragen op die nooit iemand je een antwoord op kan geven. Maar om aan iemand te gaan trekken die er geen zin meer heeft in het leven, schiet je ook niets op.

    Het heeft mij wel gemaakt tot wie ik ben vandaag de dag. En ben ervan overtuigd dat mijn leven heel anders eruit had gezien als hij het niet had gedaan.

  • Yves

    Gedeeltelijk wel. Ik vind als het jouw keuze is: prima. Vrije wil, jouw lichaam, jouw leven, vrije keuze om er uit te stappen. Een trein is misschien wel snel en effectief, maar je weet blijkbaar niet wat je een ander aan doet. Bestel een illegale pil, neem een overdosis, oid. Je denkt niet helder, dat is duidelijk, maar ik vind wel dat je anderen daar niet in mee hoort te slepen.
    Daarom ben ik ook voor aanpassing van de euthanasiewetgeving.

  • Thatssoliesa

    Ik ben het helemaal met Lisa eens! Ik heb zelf ook erg veel 'psychische problemen' dus ik kan me best voorstellen hoe het is als je op het punt staat om zelfmoord te plegen. Daarbij heeft mijn tante dit ook gedaan. Natuurlijk is het verschrikkelijk voor familie, vrienden, getuigen, etc., maar zelfmoord pleeg je inderdaad niet zomaar.

    Het kan zo zijn dat diegene op dat moment ontoerekeningsvatbaar was. Zo was het ook bij mijn tante. We hadden dit zeker kunnen voorkomen, maar zoiets verwacht je natuurlijk ook niet.

    Ik denk dat heel veel mensen geen idee hebben hoe het is om met psychische problemen door het leven te gaan. Bij sommigen is dit zo erg dat ze zich van binnen al helemaal dood voelen. Ik vind het erg mooi gezegd van Lisa of je dan maar voor anderen door moet leven. Dit zeg ik ook altijd. Dat schiet niet op. Je leeft voor jezelf. Moet je heel je leven met dit soort klachten rondlopen om anderen tevreden te houden?

    Als iemand zelfmoord pleegt, denkt diegene niet helder na. Niemand gaat met een helder hoofd bedenken 'oh, laat ik vandaag maar een voor de trein springen, want het schiet toch allemaal niet op.' Daarom vind ik dat we het diegene zeker niet kwalijk moeten nemen. Natuurlijk ben je boos, verdrietig, blijf je achter met een hoop vraagtekens. Maar is het daarom egoïstisch? Omdat je iets voor jezelf doet? Als jij het laatste koekje in de koektrommel opeet, omdat je sterft van de honger, is dat dan ook egoïstisch?

  • Anoniem

    zelfmoord heeft zeker een egoïstische factor..
    ik heb zelf op het punt gestaan een eind aan het leven te maken maar heb het destijds niet gedaan omdat ik mn ouders en mn vriend er geen pijn mee wilde doen.
    Maar je hebt het niet door als je op zo'n punt staat, achteraf gezien vind ik het heel egoïstisch van mezelf dat ik überhaupt op het punt heb gestaan die stap te zetten, maar je denkt niet meer helder..

    voor je gevoel is het je enige uitweg. en in je depressiviteit zet je onbewust jezelf in een middelpunt, je hebt het idee dat iedereen aan je moet zien hoe zwaar je het hebt, en dat je ergens vreselijk mee zit.. maar dat is niet zo.. en wanneer mensen er dus niet voor je zijn omdat ze niet weten dat ze er voor je moeten zijn wordt de stap om om hulp te vragen steeds zwaarder en steeds groter, en wordt het idee dat er inderdaad niemand om je geeft ook steeds sterker en wordt de overweging er een eind aan te maken steeds makkelijker

    dus ja het is een egoïstische stap als je er helder en logisch over nadenkt..
    maar op het moment zelf kun je niet meer helder en logisch nadenken

    overigens is die opmerking over die vriendin die een afspraak moest verzetten wel zo kortzichtig.. het trauma wat je de machinist aandoet dat is een waardig argument.. maar iemand die even een afspraakje mist? nee dat weegt in dat geval naar mijn mening niet op tegen de pijn en het verdriet die diegene op dat moment voelt..

    moet wel toegeven dat je beter een manier kunt zoeken waar je zo min mogelijk mensen mee pijn doet.. dus die trein is niet zo'n goede oplossing.. dat levert de machinist, en conducteur en de mensen die alles op moeten ruimen toch een aardig trauma op..

  • Chantal

    Ik begrijp dat het voor anderen behoorlijk traumatisch kan zijn, dat is zeker waar. Maar egoïstisch? Zelfmoord plegen doe je niet zomaar. Dan moet je wel echt héél diep in de put zitten en voor je gevoel alles geprobeerd hebben.

    De mensen die hier voor kiezen zijn vaak zwaar depressief en dan kan je gewoon niet meer rationeel denken. Ik heb voornamelijk medelijden met deze mensen. Het lijkt me vreselijk om zo de weg kwijt te zijn en niet meer te willen leven.

  • Lenny

    Een vriendin van mij heeft 11 jaar geleden op 16 jarige zelfmoord gepleegt. Ik heb alles meegemaakt. Ik heb me daarover heel lang schuldig gevoeld en ik denk haar andere vriendinnen en familie ook.
    Als ik er op terug kijk vind ik het vooral zonde. Zonde van haar leven die nog moest beginnen. Ik weet zeker dat als ze nog had geleeft haar verdriet gewoon overwonnen had en nu een vrolijke vrouw zou zijn geweest.
    Aan de andere kant kan ik niet oordelen over haar verdriet. Ik kan me niet indenken dat ik ooit op een dag zo zwart zie dat ik geen andere uitweg zie dan de dood. Zij moet zoveel pijn hebben gehad en dit was haar keus. Die keus moet ik respecteren.

    Ik heb haar nooit egoistisch gevonden. Ik heb mijzelf heel lang de egoist gevonden. De gene die haar schreeuw om aandacht niet heeft gezien en haar heeft laten gaan.

    Het frustreerd mij dan ook als mensen klagen over een weer een dode op het station. Ja misschien kom je te laat, en ja dat is vervelend. Maar ik moet dan altijd denken aan de gene daar ligt, hoe zwaar hij/zij het heeft gehad. Ik heb medelijden met die gene en ben blij dat ik die donnkere gedachtes niet ken. Te laat zijn voor mijn afspraak is dan niet zo erg.

    Vandaag de dag doet het voornamelijk pijn dat een meisje van 16 dacht dat haar leven voorbij was. Nu ik zelf 27 ben, weet ik zoveel beter en ik zou zo graag die wijsheid met haar willen delen.

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen