Incest is wincest? Ana (20) vecht om haar recht te trouwen met haar broer
Stel je voor: je weet dat je ergens op deze wereld een halfbroer hebt rondlopen van een niet-aanwezige vader. Jaren later vind je hem via Facebook en jullie spreken af elkaar te ontmoeten. En dan… slaan de vonken over. Wat doe je dan? Dit gebeurde de Spaanse Ana en Daniel, en nu vechten ze voor hun recht om te trouwen.
Lees ook: Deze onverwachte tinder-swipe leidt tot happily ever after
Hoe het begon
Ana en Daniel Parra wisten wel ongeveer van elkaars bestaan. Toen Ana 20 was, berichtte ze Daniel op Facebook om elkaar te ontmoeten. Meteen was de aantrekkingskracht daar. En al was het lastig om aan elkaar en aan henzelf toe te geven dat dit iets was wat ze wilden: ze zijn dan wel broer en zus, maar zo voelen ze zich niet. Na de eerste kus op een feestje voelden ze dan ook gevoelens van schaamte, maar ook van transformatie. Sindsdien was er geen weg meer terug en wisten ze beiden dat ze elkaar graag wilden.
Overgave
Na een vakantie naar Londen, waar ze compleet zichzelf konden zijn, een koppel zonder raar aangekeken te worden, lieten ze het iedereen weten. Op tv gaf het koppel het toe. Ze voelden niet zo de drang om het iedereen stuk voor stuk te vertellen, dus in één klap op de buis was iedereen op de hoogte. Natuurlijk zorgde dat ook voor genoeg negatieve reacties online. Maar de broer en zus hebben nu zelfs twee kinderen. Ze lieten zich niet stoppen door de nare woorden online, en hebben nu een wens om te trouwen. Beide kinderen zijn gelukkig kerngezond.
Het recht om te trouwen
Blijkbaar is het dus volkomen legaal om een consensuele relatie te hebben met een familielid. Ze mogen alleen niet met elkaar trouwen. Daniel en Ana hopen dat te veranderen, zodat ze samen in het huwelijksbootje kunnen stappen. Ze vinden dat het niet meer van deze tijd is om je vast te houden aan zo’n traditionele regel. Ze vergelijken het met homoseksuelen. Die mochten namelijk eerst ook niet trouwen, maar nu wel. Dus waarom Ana en Daniel niet? Volgens hen gaat het erom dat ze van elkaar houden, en dat is het belangrijkste. Ze doen niemand pijn, zeggen ze.
Maar hoe zit het dan met de gezondheidsrisico’s van het nageslacht? Hebben hun kinderen geluk gehad dat ze geen afwijkingen hebben? En hoe zit het met hun kinderen later? Nou ja, goed. Er is veel over deze relatie te zeggen, en dat doet het internet ook. En Ana en Daniel? Die laten zich niet stoppen door die meningen en vechten nog altijd voor hun recht om ‘ja’ tegen elkaar te zeggen.
