Mama / Kinderwens
Kinderwens

Nina (27) wil nooit moeder worden

Reageer29 0
Op Ze.nl besteden we regelmatig aandacht aan het moederschap. Maar niet iedereen wil zichzelf zo graag voortplanten. LeZeres Nina bijvoorbeeld: ze is 27 en ervan overtuigd nooit moeder te willen worden.

Barbies en poppen

Ik ken een hoop vrouwen van mijn leeftijd die als kind al aan het sjouwen waren met poppen of Barbies. Het leek alsof ze er geen genoeg van konden krijgen. Ik heb daar nooit interesse in gehad. Ik wilde altijd liever tekenen, schilderen of kleien. Als het maar iets creatiefs was, dan maakte je mij helemaal blij! Ik kreeg ooit voor mijn vijfde verjaardag een mooi poppenhuis, waar ik werkelijk waar nog nooit mee heb gespeeld. Vanaf dat moment wist ook mijn omgeving genoeg: Nina maak je niet blij met poppen.

Oppasbaantje?
In mijn puberteit veranderde er niets. Vriendinnen om mij heen waren stiekem toch wel heel erg hyper als een bekende zwanger werd of een baby kreeg. Mij heeft het nooit iets gedaan. Ik heb nooit interesse gehad in een oppasbaantje om mijn geld te verdienen in de avonduren. Toevallig heb ik één avondje met een vriendin samen op haar oppaskindje gepast. Ik kon wel juichen toen dat kind eenmaal in bed lag en wij lekker konden kletsen op de bank tot de ouders terug kwamen met de portemonee. Bedankt en tot ziens!

Leven zonder kinderen
Inmiddels ben ik 27 en heb ik een aantal jaar een vriend. Al in de beginperiode van onze relatie heb ik hem duidelijk gemaakt dat ik geen interesse heb in het krijgen van kinderen, wanneer dan ook. Wat mij betreft was mijn leven leuk genoeg en zou een kind er alleen maar ellende aan toevoegen. Op dat moment was mijn vriend het ermee eens. We waren jong, wilden carrière maken, reizen en een huis kopen. Een kind zou absoluut niet in het plaatje passen.

Toch stiekem een kinderwens?
Maar nu is zijn zus zwanger. Een paar maanden geleden kondigde ze dat aan tijdens een familiegelegenheid. Mijn schoonouders waren in tranen en iedereen leek zielsgelukkig. Sindsdien lijkt er ook bij mijn vriend iets te zijn veranderd. Hij is heel betrokken bij de zwangerschap van zijn zus. Hij gaat er wekelijks langs, legt alles vast op de foto en kan in de winkels niet meer voorbij schappen met babyspullen lopen zonder iets in zijn mandje te stoppen.

Op zich vind ik dat natuurlijk erg lief en zijn nieuwe neefje of nichtje zal ook altijd welkom zijn bij ons thuis. Maar ik zit nog steeds niet te wachten om zelf een kind te krijgen. Sterker nog: Als ik zwanger zou blijken, zou ik direct een abortus laten plegen. Een kind past niet bij mij. Ik hoop dan ook niet dat mijn vriend, nu dankzij de zwangerschap van zijn zus, op het idee komt dat hij ook ooit vader wil worden. Ik durf het onderwerp niet op die manier aan te snijden, omdat ik heel bang ben voor zijn reactie.

Ik heb Ze.nl geschreven, omdat ik benieuwd ben hoe andere jonge vrouwen hierin staan. Ben ik echt de enige die geen leven met luiers, slapeloze nachten en opgezwollen tepels voor zich ziet?

Reageer29 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 28 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Gabriella Scott

    Mijn hart is vol van vreugde en ik weet niet hoe ik Heer Bubuza moet bedanken omdat ze me geholpen heeft mijn vriend terug te halen. Mijn vriend was een rokkenjager en ik probeerde hem tegen bedrog te beschermen, maar hij bleef me bedriegen, het kwam op een bepaald moment dat hij zijn spullen pakte en het huis verliet, ik huilde en riep hem aan de telefoon en smeekte hem om naar huis terug te keren, maar hij weigerde en vertelde me dat hij verder ging Ik kon het hart niet langer verdragen, dus vertelde ik mijn zus alles en ze vertelde me dat Lord Bubuza me kon helpen hem terug te brengen, dus ik nam onmiddellijk contact op met heer Bubuza en vertelde hem mijn situatie en hij vertelde me dat hij me zal helpen en mijn vriend zal terugkomen en smeekt me om hem te vergeven binnen 12 tot 16 uur. Ik deed alles wat Lord Bubuza me vertelde en tot mijn grote verrassing kwam mijn vriend naar me toe en viel op zijn knieën huilend en smeekte me om te vergeven en hem terug te accepteren, eerst dacht ik dat het een grap was maar later besefte ik dat hij serieus was dus ik vergaf hem en sindsdien leven we al jaren gelukkig gelukkig samen. Heeft u problemen, neem dan contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 518 558 5109...!!!

  • Jenny

    Ik vind er niets raars aan als vrouwen besluiten geen kinderen te willen. Ik heb er zelf wel een en vind dat heel leuk, maar ik ben niet zo'n moeke. Zij is het belangrijkste in mijn leven, maar niet mijn levensinvulling. In die zin kan ik me ook voorstellen dat sommige vrouwen een kind een belemmering vinden. Overigens heb ik geluk: mijn baby slaapt altijd door, vermaakt zichzelf prima en huilt hooguit een kwartier per dag. In die zin heb je wel een erg eenzijdig negatief beeld.

    Over egoisme gesproken, het is dan net zo egoistisch om kinderen te krijgen. Veel mensen nemen kinderen zonder er ook maar over na te denken. Of vrouwen die niks beters te doen hebben dan moederen en hun leven opvullen met zorgen.

    Het lijkt me wel heel vervelend dat je jong in een relatie stapt en uiteindelijk de ander toch andere wensen heeft op het gebied van kinderen krijgen. Een breuk is dan misschien onvermijdelijk.

  • Anoniem

    Ik wil niemand beledigen ofzo, mare is het niet verkeerd om een kindje te nemen omdat de tijd dringt?
    Ik las in 1 van de reacties dat Nina nog tijd zat heeft, omdat ze nog maar 27 is. En dat je altijd kunt beslissen. Maar dat soms de tijd dringt en dan moet je"snel" beslissen of je kindjes wilt. En dan nemen ze er toch maar 1.

    Maar een kindje nemen om een relatie te redden(hij wil wel, zij niet. of visa versa. Of andere reden)Dat lijkt me een slecht plan.

    En een kindje nemen omdat je te oud word en je niet zeker weet of je er wel 1 wilt. Lijkt me ook geen goed idee. Zoals 1 van de reactie was: "Helaas krijg je dat wezentje niet op proef"

    Het is wel een beslissing waar je de rest van je leven aan vast zit. Dus als mensen geen kinderen willen of juist wel. Dan is dat toch hun keuze?

  • Anna Brinkman

    Ik snap eerlijk gezegd niet waarom mensen hier zo fel op reageren. Hoezo egoistisch ? Als jij liever een leven hebt waarin je alles spontaan kunt plannen, veel kunt reizen of gewoon lekker je eigen gang kunt gaan dan is dat toch helemaal niet erg? In feite is elk leven dat je zelf wilt egoistisch, want het gaat immers om wat je zelf wilt. En als je geen kinderen wilt begin er dan ook inderdaad niet aan. Ik snap nooit zo goed waarom iedereen per se kinderen zou moeten krijgen. Ik heb zelf wel een kindje en zou niet meer zonder kunnen, maar voor ik zwanger werd had ik geen uitgesproken kinderwens. Het was meer dat als ik zwanger zou worden ik dat super zou vinden, maar als het niet zou gebeuren dan kon ik daar ook zeker de voordelen van inzien. Nu de kleine er is draait inderdaad heel veel om hem. Dat vind IK niet erg, maar als je van jezelf weet dat je dat niet wilt of kunt dan lijkt me dat heel moeilijk als je toch een kind zou krijgen.
    Watbetreft Nina: zou het niet zo kunnen zijn dat je partner juist zo geniet van de zwangerschap van zijn zus omdat hij weet dat hij zelf geen vader zal worden? Dat betekent toch niet automatisch dat hij toch een kind wil? Ik wil absoluut geen hond, maar ik kan enorm genieten van de hond van mijn schoonouders, juist omdat ik er zelf geen heb. Wel de lusten, niet de lasten. Een hond kun je niet echt vergelijken met een kind natuurlijk ;) maar volgens mij is er een grote kans dat dit voor jouw vriend de kans is om toch een klein beetje te ervaren hoe het is om een kind te hebben, zonder dat jullie er zelf een hebben. Jullie worden vast een hele leuke oom en tante!

  • Sanjurjo

    Ik wil ook geen kinderen. Ik heb nooit iets gevoeld voor kinderen. Wel heb ik altijd gehouden van barbies en babyborns. Ik vind het ook leuk om te horen als een bekende zwanger is. Maar zelf moeder worden lijkt me niks. Ik zou het kind echter niet aborteren (als ik op de juiste leeftijd zwanger zou zijn).

  • Martine

    @ CBOZ Waarom is het egoistisch als je geen kinderen wil om leuke dingen te blijven doen en je vrijheid te behouden? Is het niet juist egoistisch kinderen op de wereld te zetten voor je eigen geluk? Voor de wereldbevolking hoef je het niet te doen. En voor het kind eigenlijk ook niet, het is niet bepaalt het paradijs hierzo op aarde. Je doet het voor jezelf en dat is normaal en logisch. Maar het is niet egoistisch bewust geen kinderen te willen krijgen.

    Ook snap ik dat het wrang moet zijn voor vrouwen die er alles aan doen zwanger te raken en waarbij het niet lukt en dan dit verhaal te moeten lezen. Toch is ook dat geen reden om dan maar wel kinderen te krijgen of eicellen te doneren. Ieder is uniek in zijn doen en denken.

    Even voor de duidelijkheid. Mijn wens is een gezin, altijd al geweest en het liefste 4 kids! Lekker druk en gezellig, zoals het vroeger bij ons thuis ook was.
    Maar ik snap ook heel goed als mensen dat niet willen. Ik heb zelf een heel gelukkige single periode gehad dat ik dacht: zo wil ik altijd wel leven. Stel je voor: je hebt geen moedergevoelens, geen kinderwens. En je raakt zwanger, je moet minder gaan werken en oppas regelen. Je kan niet zomaar meer s avonds sontaan met een vriendin naar de film oid. Altijd moet je met je kind rekening houden. Voor de één een droom, voor de ander een ramp.

    Ik werk in een verzorgingshuis, en zeker de helft van onze bewoners hebben geen kinderen. Tuurlijk zitten er eenzame mensen tussen. Maar er zijn ook mensen die kinderloos zijn en een prachtig leven hebben gehad. Reizen hebben gemaakt, hebben gestudeerd, en er zijn zelf 2 dames bij die naar Suriname zijn afgereid om daar weeskinderen te helpen.

    Helemaal niks egoistisch aan, en ze kwijnen ook niet weg in eenzaamheid:)

  • Hartje1980

    Ik val een beetje over het weg laten halen als het per ongeluk toch zou gebeuren. Hoe vaak hoor je niet dat een baby totaal niet uit komt, maar het allemaal zo positief is uitgepakt ! Zolang je geen kinderen hebt en niet zwanger bent weet je niet waar je over praat. Natuurlijk kun je zeggen "In principe wil ik geen kinderen" maar ik vind ook dat je reeël moet blijven... je weet nooit hoe het loopt, en misschien ben je niet in staat het weg te laten halen als het per ongeluk zo zou zijn. Misschien kom je ooit iemand anders tegen en wil je het wel, of er gebeurd iets ingrijpens in je leven waardoor je anders tegen dingen aankijkt. Ik denk dat je nu een beetje tunnel-visie hebt. Misschien is het ook wel een beetje angst... een leven met kinderen is ook hel leuk, en belicht weer andere talenten van jezelf. Ik ken ook mensen die bewust geen kinderen hebben en dat is natuurlijk allemaal prima, maar de manier hoe jij het brengt komt op mij over als angst voor je vrijheid... daar is alles op gebaseerd.

  • inge

    Tja Nina, ik zou het er toch met je vriend over hebben.
    Als hij wel perse ineens kinderen wilt en jij weet zeker van niet, dan moeten jullie gescheiden verder gaan. Maar nooit iets doen waar je zelf niet achter staat!
    Ik ben net zo oud als jou en heb wel een 3.5 jarige rondrennen. Ik wilde ook nooit kinderen tot ik tante werd (toen was ik 20). Toen mijn zus zwanger was had ik niks met haar buik en dat leven wat erin zat. Maar toen de kleine er was vond ik het super. MAAR ik woonde nog thuis en de kleine was meer bij ons dan bij mijn zus omdat die werkte... Had ik toen al uithuis gewoond was dat ook wat meer ver van mijn bed show geweest en was dat gevoel misschien veel later pas gekomen.
    Ik kan nu wel tegen jou gaan zeggen, dat kinderen meer zijn dan vieze luiers ed. maar als je die hang niet hebt dan moet je het niet doen.

    En ik ben van mening dat veelste veel vrouwen kinderen nemen die dat eigenlijk niet zouden moeten doen, waarom zal ik maar voor me houden, maar niet omdat ze het kind niet goed verzorgen ofzo...

    Ik vind het heel goed van je, dat je heel goed weet dat je geen kindje wilt en je eraan wilt houden, want niks is erger voor een kind dat geboren wordt en eigenlijk 'te veel' is. Dus praat met je vriend en hopelijk komen jullie er samen uit!

  • CC

    Ik hoef er ook geen hoor. Dat maak ik mijn vriendjes ook meteen duidelijk, mocht ik zwanger raken laat ik het weghalen. Ik ben nu heel hard bezig onafhankelijk te worden en met een zware studie, daar wil ik later ook van profiteren. Ik heb de behoefte totaal niet en wil mijn leven waar ik nu in investeer niet opgeven om huismoeder te worden. Zo zie ik het wel, al zijn veel moeders het daar waarschijnlijk niet mee eens.

  • Lausjeee

    Reactie op CBOZ:

    Weet je wat pas egoistisch is? Mensen die kinderen werpen als een konijn en er niet voor kunnen zorgen! Mensen die kinderen nemen terwijl er miljoenen kinderen zijn zonder ouders of ouders die niet voor hen kunnen zorgen, en ik was er een van. Natuurlijk snap ik het ook als mensen liever eigen kinderen krijgen en niet willen adopteren. En ik geef toe, dit stukje dat ik net schreef is erg kort door de bocht en zwart-wit maar in een kortzichtige gedacht is kinderen maken terwijl er miljoenen zijn die ouders nodig hebben ook een beetje egoistisch.

  • SuzannaTM

    Ik ben 20 en heb goed nagedacht over kinderen. Op dit moment wil ik ze nog niet. Ik ben over een halfjaar klaar met mijn studie en ik weet nog niet precies wat ik wil. Een kind heeft regelmaat nodig en dat kan ik het ook niet bieden. Daarnaast maak ik me zorgen om kennis, verantwoordelijkheid, geld. Kan ik het kind wel geven wat het verdiend? Daarnaast ben ik niet masochistisch dus zou op kunnen zien tegen de bevalling. Je hoort vreselijke verhalen en daarnaast heb ik veel last van mijn longen dus zou in paniek kunnen raken als ik verkeerd ga ademen tijdens zo'n bevalling. Ik heb vaak niks met andermans kinderen, maar zoiets is anders als je eigen kindje ter wereld komt. Mijn schoonzus heeft 2 kindjes en ik heb de kleinste die afgelopen augustus geboren werd al een aantal keer vastgehouden. Het is voor mij gewoon wennen aan een kindje. Hoe moet je het vasthouden, als het huilt wat wil het dan?

    Daarom heb ik besloten de eerste vijf jaar nog geen kinderen te krijgen. Ik wil eerst nog een soort carriere opbouwen, studieschulden betalen en een regelmaat opbouwen in ons leven. Mijn vriend vind het prima, of we wel of geen kinderen krijgen. Hij zou ze wel graag willen, maar accepteert het en blijft gewoon bij mij als ik besluit het toch liever niet te doen.

    @Smoontje, ik ben het niet helemaal eens met je laatste zin. Veel mensen denken met hun hart als ze kinderen krijgen, later blijkt dat ze er niet goed voor kunnen zorgen of hebben niet genoeg geld en heeft dat kind of een slechte jeugd of beland in een pleeggezin. Nadenken over middelen die nodig zijn om een kind op te voeden is heel belangrijk.

  • Andrea

    Ik wilde ook even reageren op CBOZ, Hoezo is het egoistisch om geen kinderen te krijgen? Het is pas egoistisch om wel kinderen op de wereld te zetten. Want de enige reden waarom een kind wordt geboren is omdat de moeder dat wilt. Het kind vraagt er niet om. En niemand anders heeft zich ermee te bemoeien of iemand een kind zou moeten krijgen.
    Sowieso wordt het leven er tegenwoordig niet makkelijker op. Alles wordt duurder, er is meer geweld, mensen worden steeds armer en armer. En er is geen werk te vinden omdat er al teveel mensen zijn. Ik vind het dus erg egoistisch om een kind op deze, laten we zeggen, verrotte wereld te zetten. Daarbij zijn er al genoeg weeskinderen die geen thuis hebben, waarom die niet adopteren ipv een nieuw kind te maken?
    Sorry dat ik het zeg, maar je hebt het echt bij het verkeerde eind, mensen fokken tegenwoordig als konijnen, krijgen steeds meer kinderen, de wereld is al overbevolkt, en jij vind het egoistisch als mensen GEEN kinderen willen? Die mensen zijn echt alles behalve...

  • Dragonbel

    en dan heb je ook nog;

    IK WEET HET NIET!!!!!!!!!!!!

  • Eveline246

    Hoi Nina, ik wil zelf heel graag kinderen en ben al 2 jaar daarmee bezig, maar tot nu toe lukt het niet, dus het is wel moeilijk te lezen dat je het meteen weg zou halen als je zwanger zou zijn, maar om het nou 9 maanden te dragen om het vervolgens voor adoptie op te geven, dat is ook niet niks. Ik vind je niet egoïstisch, je moet geen kinderen nemen omdat je moeder graag oma, of je zus graag tante wil worden... Ik denk niet dat je leven saai zal zijn zonder kinderen, juist niet, wel denk ik als je nou echt oud mag worden, wie komt je dan nog opzoeken als je in een bejaarden tehuis zit?! Maar ook dat is geen reden om er aan te beginnen als je er niet aan toe bent...

    Succes, en ik hoop dat je er uit komt met je vriend!

  • DesireeMelanie

    Waarom zouden mensen die bewust kinderloos zijn of geen kinderen willen egoïstischer zijn dan mensen die wel kinderen willen? Want wat is de reden om voor kinderen te kiezen? Toch omdat jíj of je partner graag kinderen wilt? Hoe is dat minder egoïstisch? Je wilt iets 'hebben' dus doe je er alles aan om het te 'krijgen'.
    Dat is niet zoveel anders dan dat je bijvoorbeeld graag een mooie lange reis wilt maken en deze gaat boeken.
    De ene vrouw krijgt kriebels in de buik van een leven met kinderen, de ander bij het idee van nieuwe culturen leren kennen en zonder zorgen of verplichtingen een maand door een land te kunnen trekken.

    Mijn advies: laat iedereen gewoon lekker in zijn waarde. Jij blijft baas over je eigen leven en lichaam en zou op dit vlak met niemand rekening moeten hoeven houden.

  • Rianne

    Oh echt; geloof me, je bent niet de enige! In mijn omgeving ken ik meer mensen die ervoor kiezen om geen kinderen te willen. Ik wil zelf ook geen kinders (ik ben 22) en mijn vriend ook niet. Iedereen zei altijd "wacht maar totdat je zus kinderen krijgt" en inmiddels ben ik al ruim een jaar trotse tante. Mijn gevoelens zijn daardoor alleen maar sterker geworden. Ik zie mijn neefje één keer per week en het is echt een schat van een kereltje! Ik mis hem ook echt als ik een week niet kan ofzo... maar zelf kids? Nee; ik ben weer blij als ik 's avonds lekker naar mijn eigen huisje kan en voor mijn hondje kan zorgen :) Dat is mijn kindje hahaha
    Persoonlijk zou ik toch het onderwerp aansnijden. Niets is vervelender dan elkaar aan het lijntje houden en zo nog jaren een relatie te hebben terwijl jullie allebei andere verwachtingen hebben van het leven. Alvast succes met het gesprek :)

  • Raiza1996

    Ik ben inmiddels 57 en ik heb ook gekozen voor geen kinderen, ik mis er niets aan. Ik voel mij goed zonder kinderen en mijn vader was alcoholist en mijn moeder och ja wat zal ik daar over zeggen. Ik ben zelf ook heel creatief , woon samen en heb honden en katten. Daar heb ik genoeg aan en als een ander voor kinderen kiest, is dat hun keuze. Maar niet iedere keuze hoeft hetzelfde te zijn.

  • Anoniem

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik ben 33 en ik heb er bewust voor gekozen (samen met mijn man) om niet aan kinderen te beginnen. Niet omdat ik kinderen niet leuk vind maar gewoon omdat ik ze niet het leven zou kunnen geven wat ik vind dat ze verdienen.

    Met betrekking tot het feit dat je zegt als ik nu zwanger zou raken zou ik het weg laten halen, ik zou precies hetzelfde doen (al blijft het makkelijk praten wanneer je nog nooit leven in je gevoeld hebt). Ik heb de mogelijke stappen ondernomen om te voorkomen dat ik zwanger raak maar steriliseren willen ze je niet want stel dat je toch van gedachte veranderd. Ik mag dus eigenlijk niet eens baas over mijn eigen lijf zijn.

    Ook vind ik het altijd heel erg jammer dat ik me zo moet verdedigen als ik aangeef bewust geen kinderen te willen hebben. Alsof je niet normaal zou zijn. Ik vraag toch ook niet aan een zwangere vrouw: waarom ben je zwanger? Kan je zijn of haar studie wel betalen in de toekomst? En zo kan ik er nog wel een paar verzinnen.
    Laat iedereen gewoon in haar waarde en respecteer iemands keuze!

    Wat betreft je vriend zou ik zeggen, hoe moeilijk het ook is probeer er toch over te praten.....

  • Theresa

    Ik heb ook het tegenovergestelde ik ben nu 16 jaar maar het lijkt mij echt geweldig om zwanger te zijn, gewoon dat je buik steeds dikker word en dat het uiteindelijk een klein kindje is dat je vast kan houden, lijkt me echt een mooi moment.
    Maar dat is voor later en dat anderen er anders over denken dat kan en respecteer ik.

  • marivamp

    Ik heb juist het tegenovergestelde. Ik was verzot op poppen, speelde als klein meisje al met jongere kinderen waar ik voor 'zorgde' en wist zeker dat ik later moeder wilde worden.
    Nu ben ik dat sinds 3 weken en ik vind het geweldig!!
    Maar ik kan me ook voorstellen dat niet iedereen daar zo blij van wordt. Naast de liefde die je kunt delen en terug krijgt, zijn er ook de slapeloze nachten. De zorgen om je kind en de beperkingen die erbij komen.
    En dat is natuurlijk niet het balngrijkste. Je gevoel is altijd het meest belangrijk! Niet iedereen heeft de behoefte aan kinderen en dat moet je respecteren vind ik. Het is wel belangrijk dat je in een relatie op 1 lijn zit en ik denk dat het, ondanks je angst, nu juist een goed moment is om het gesprek nogmaals met je vriend aan te gaan.
    Om aan te geven dat je blij bent voor je schoonzus en het kind absoluut verwelkomt, maar dat er voor jouw gevoel niets verandert aan het feit dat je er zelf geen behoefte aan hebt.
    Het is eng om hierover te beginnen als ik je verhaal zo lees (ik zou het ook niet graag doen), maar misschien ook een hele opluchting als je weet waar hij staat. Misschien denkt hij er nog steeds hetzelfde over? Dan ben je ook weer gerust gesteld. En zo niet, dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent.
    Ik wens je hoe dan ook heel veel sterkte!!

  • meonly

    Als je niet denkt dat je een goede moeder kan en wil zijn moet je zeker geen kinderen krijgen! Da's alleen maar zielig voor de kinderen.

  • Zoë

    ik wil zelf ook geen kinderen. ik heb ook totaal geen drang om baby's vast te houden of leuk te doen tegen kinderen, ik vind ze echt vervelend. oke, af en toe zie ik natuurlijk wel een lief kindje, en vind ik die best schattig, zolang ze rustig zijn en niet huilen of zeuren.
    daarbij kan ik ook geen kinderen krijgen, dus zal het ook nooit gebeuren.

  • Willemijn

    Ik snap je heel goed hoor:) ik vind sommige kindjes schattig om te zien, meer meer niet. Ik heb ook nooit kinderen gewild. Natuurlijk ben ik jong, en misschien, zoals iedereen zegt, kom het gevoel later nog wel, maar zoals ik er nu over denk wil ik liever geen kinderen. Ik zou graag spontaan willen doen wat ik zelf wil doen en me niet aan hoeven passen. Ik heb een vriend die een stuk ouder is maar ook hem heb ik aan het begin vertelt dat ik absoluut geen kinderen wil. Hij is nu ook erg blij en enthousiast over zijn kleine nichtje, maar ik ben juist blij voor hem, want nu kan hij zijn vadergevoelens op haar projecteren! Hij begrijpt nog steeds dat ik geen kinderen wil, en hoeft ze zelf dus ook niet. Dus zolang jij geen kinderen wilt, is er geen reden om je daar druk over te maken dacht ik zo:) En als je er toch mee zit, gewoon over praten met je vriend!

    ps: alle reacties hier over het feit dat vrouwen die geen kinderen willen, rekening zou moeten houden met vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, vind ik onzin. Dat heeft er niks mee te maken. Ik vind het erg vervelend voor vrouwen die kinderen willen maar ze niet kunnen krijgen. Gelukkig zijn er zoveel moderne technieken tegenwoordig dat er nog meer opties zijn om zwanger te worden, zoals kunstmatige inseminatie.

  • Anoniem

    Het lijkt mij heel erg eenzaam om zonder kinderen oud te worden, nooit echte veranderingen in je leven, niemand om jezelf aan te wijden. Erg eenzaam en extreem saai. Daar tegenover snap ik wel dat er mensen zijn die geen zin hebben om een kind groot te brengen en alle problemen die zich daarbij ontwaken op zich te nemen.

    Toch wil ik zelf wel dolgraag kinderen, een gezin stichten, en een leven op de wereld zetten lijkt mij het mooiste wat er is, je ziet vooruitgang in je leven en blijft niet dood stilstaan met altijd hetzelfde als Werk - slapen - eten - werk - slapen eten. Dat lijkt mij extreem saai.

  • -:+:-

    Ik ben nou het tegenovergestelde van Nina, ik wil dolgraag kinderen.

  • noukiekoekie

    Ben blij dat er meer mensen zijn die er ook zo over denken. Ik wil ook absoluut geen kinderen. Dan zou ik niet meer zomaar iets spontaan kunnen doen, want je hebt altijd een oppas nodig. Bovendien blijven kinderen altijd afhankelijk van je, of ze nu 3 of 18 zijn.

    Echt, kinderen zijn heel schattig, maar ik ben blij als ik ze na een paar minuten weer terug kan geven aan hun moeder.

  • PEM

    SNOOPY, misschien bedoel je het niet zo maar dat jij zegt: "denk eens aan al die mensen die geen kinderen kunnen krijgen" slaat wat mij betreft helemaal nergens op. Tuurlijk is het verschrikkelijk als je heel graag kinderen wilt, dat het niet kan. Maar dat kan natuurlijk niet als argument gelden om mensen die geen kinderen willen over te halen..
    Nina, ik snap je gedachten. Ik zeg zelf ook heel vaak dat ik geen kinderen wil, al twijfel ik daar soms ook aan. Je moet het leven leiden wat je zelf wilt, als daar geen kinderen in passen dan zal je vriend zich daar bij moeten neer leggen.

  • Snoopy

    Ik schrik een beetje van je verhaal, en dan vooral van het feit dat je een meteen abortus zou plegen als je zwanger bent. Ik ben zelf onvruchtbaar en wil dolgraag een kind, en daar ben ik echt niet de enige in! Denk eens aan al die mensen die geen kinderen kunnen krijgen, misschien kan je hun helpen door middel van eiceldonatie!?

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen