Mama / Zwanger
Zwanger

Nanda: 'Mijn vriendin droeg mijn kind voor mij'

Reageer 0
Hoe groot de kinderwens van Nanda ook was, na vier tevergeefse pogingen om zwanger te blijven, leek het haar niet gegund. Tot hulp uit onverwachte hoek kwam. ?Mijn vriendin zat naast me en zei 'nu ga ik het voor je doen'.?
 
Zwanger worden. Het lijkt zo vanzelfsprekend als je graag moeder wilt worden. Alleen zag Nanda haar eerste zwangerschap totaal niet aankomen. ?Ik was 21 en woonde samen met mijn toenmalige vriend. We waren ook nog eens net verloofd en hadden het goed samen. Ineens bleek ik zwanger te zijn. Totaal ongepland, maar meer dan welkom. Ik wilde namelijk altijd al heel graag moeder worden."


"Helaas ging het mis." Nanda verloor haar kindje in de 21ste week van haar zwangerschap. ?Mijn vriend en ik groeiden uit elkaar. Hij kon er moeilijk over praten en rouwde op een andere manier dan ik. Ik werd in één klap volwassen en nam mijn studie en het leven serieuzer. Hij niet, en uiteindelijk verbraken we de verloving.?

Nooit meer zwanger
Toen ze al gauw een huisje voor zichzelf had gevonden, lachte het leven Nanda weer tegemoet. ?De verf was nog niet eens droog, of ik ontmoette mijn huidige man. Toen hij bij me introk, kwam de kinderwens weer terug.? Ambitie om carrière te maken had ze niet. ?Moeder zijn, dat was mij voor mij het ultieme geluk. En na jaren van proberen, werd ik eindelijk opnieuw zwanger.? Helaas eindigde ook deze zwangerschap in een miskraam. ?De dokters zeiden dat het gewoon dikke pech was. Ook al waren er genoeg seintjes te zien, er was geen aanleiding om verder onderzoek te doen. Totdat ook mijn derde zwangerschap opnieuw fout ging.?

Nanda wilde zich hierdoor niet laten tegenhouden. ?Onze kinderwens was zo ontzettend groot, dat we het voor een vierde keer probeerden. Alleen werd ik deze keer dood- en doodziek. Met spoed moest ik naar het ziekenhuis. Ik weet nog dat ik dacht: er is hoop, anders nemen ze me niet op. Maar ik ging sterk achteruit en knapte niet op. Na onderzoek bleek dat ik de auto-immuunziekte Lupus heb. De dokter drukte me op het hart dat ik, vanwege mijn gezondheid, nooit meer zwanger mocht worden. Mijn wereld stortte in.? Niet veel later werd de geboorte van haar kindje Ruben opgewekt. ?Het was verschrikkelijk. Ik lag daar maar en wilde niemand om me heen hebben. Noem het toeval, maar de beste vriend van mijn man en diens vrouw Tineke - ook mijn vriendin - kwamen op dat moment onverwacht op bezoek. Ik liet ze maar blijven en mijn vriendin is vanaf toen niet meer van mijn zijde geweken. Ze zag welke hel ik voor de vierde keer opnieuw moest doormaken. Ik vergeet nooit wat ze toen zei: ?Dit is de laatste keer dat je dit doormaakt. Nu ga ik het voor je doen.? En gek genoeg heeft dat idee mijn bevalling veel draaglijker gemaakt.? Na anderhalve dag aan het infuus te hebben geleven, beviel Nanda uiteindelijk van haar doodgeboren zoontje Ruben. 
 

Draagmoeder
Een geruime tijd na de geboorte van haar overleden zoontje zaten Nanda en haar man opnieuw bij de dokter. Maar nu met de vraag of het überhaupt mogelijk was: een draagmoeder. ?De arts vertelde me dat het niet eens zo?n gek idee was. Want aan mijn eicellen lag het niet. Het duurde dan ook niet lang voordat we de knoop doorhakten. Dit was wat we wilden.? Eerst bekeken Nanda en haar man de opties in Amerika. ?Daar was veel meer mogelijk. Als in Amerika een draagmoeder je kind baarde, was het gelijk van jou. Hier in Nederland moesten we na allerlei procedures ons kind adopteren. Bovendien wilden we niet onze vriendschap met Tineke en haar man op het spel zetten. Toen we alles hadden doorgenomen, besloten we toch op het aanbod van Tineke in te gaan.?

Maar met deze beslissing, was het einde nog lang niet in zicht. ?We hadden geluk. We waren één van de eersten in Nederland die kozen voor het draagmoederschap. Het onderzoek naar de haalbaarheid van hoogtechnologisch draagmoederschap liep op dat moment in Nederland. Er was nog geen regelgeving waardoor het ons helemaal niet makkelijk werd gemaakt. Wij moesten de weg vrijmaken voor mensen die dezelfde behandeling wilden volgen. Alles was nieuw, ook voor instanties zoals de Raad van Kinderbescherming. Zij hebben zelfs een onderzoek uitgevoerd om te kijken of wij wel geschikt waren als ouders." Toen Tineke bij de eerste IVF-behandeling gelijk zwanger raakte, kon ik mijn geluk niet op. We zouden eindelijk een kindje krijgen!? Helaas verliep de zwangerschap niet zoals gepland en moest ook bij Tineke het kindje worden weggehaald. ?Ik wist niet wat ons overkwam. Ik vroeg mezelf af: waar ben ik mee bezig? Ten koste van wat moet mijn wens in vervulling gaan? Nu ligt mijn vriendin hier met mijn dode kindje in haar buik. Intens verdrietig was ik.? Toch zette Tineke door. ?Ze was zo strijdlustig. Ze wilde niet zomaar opgeven. Toen ze na een aantal mislukte pogingen weer zwanger werd, hield ik mijn hart vast. Dit was onze laatste kans. Nu moest het goed gaan.?

 
Onbezorgde zwangerschap
De zwangerschap verliep meer dan goed en naarmate de buik van Tineke groter werd, kon ook Nanda zich meer ontspannen. ?Ik durfde eindelijk babyspulletjes te kopen. Ik ging mee naar elke echo en kwam vaak langs om mijn handen op haar buik te leggen. Ik mocht van haar komen wanneer ik wilde. Tijdens deze periode zijn we enorm naar elkaar toe gegroeid. Ze was er voor me en welke vragen ik ook had: ze beantwoordde ze allemaal. Ze gaf me ook weleens een schop onder de kont. Dan zei ze dat ik niet zo angstig moest doen en moest genieten. Uiteindelijk liet ik mezelf dat toe.?
 
Tineke zette na negen maanden een zoon, genaamd Matthijs, op de wereld. Nu, elf jaar later, zijn Nanda, Tineke en hun mannen nog steeds open over het draagmoederschap. ?Hij begint nu vragen te stellen. En hij gaat er geweldig mee om. Hij vindt het wel stoer allemaal. Maar toch ben ik zijn echte moeder en noemt hij mijn vriendin gewoon tante Tineke.?
 
?We realiseren ons iedere dag opnieuw dat zonder Tineke, Matthijs er nooit was geweest. We zijn haar intens dankbaar en genieten met elkaar van dit geluk.?

Nanda's boek en meer informatie
Nanda heeft een indrukwekkend boek geschreven, genaamd Wensmoeder, over haar kinderwens, haar pogingen om zwanger te worden en te blijven en het draagmoederschap van haar vriendin. Het boek is onder andere te koop bij bol.com voor ? 17,95. Bestel 'm hier. Wil je meer informatie over wat het draagmoederschap precies inhoudt? Kijk dan op Freya.nl voor meer informatie.
 
Lees ook onze andere real life verhalen.
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 9 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Sylvia Kuijsten

    Jemig, wat een heftig verhaal! Mooie foto :)

  • GoldenDelicious

    Prachtig verhaal!

  • Anoniem

    Ook wij hebben een prachtdochter via draagmoeder mijn schoonzuster is draagmoeder geweest voor ons na een doodgeboren kindje en baarmoederveriwjdering was het voor mij ook einde kinderen krijgen .En ook wij hebben een betere band met haar en der man het is gewoon ongelovelijk wat zij heeft gedaan we zijn haar voor eeuwig dankbaar .
    En me dochter heeft een goed contact met haar en weet allemaal hoe het gegaan is een eitje en zaadcel van mij en me man via ivf en ook zij is nu 13 jaar

  • limchick

    wauw. dit heeft me echt heel diep geraakt. helemaal omdat er toch wel punten van herkenning in terugkomen. weliswaar niet op mij van toepassing, maar wel op mensen die heel dicht bij mij staan. Ik ben blij om te lezen dat het allemaal - uiteindelijk - van een leien dakje is gegaan, ook mijn respect voor Tineke.

  • Wilma van Rijswijk

    Wat moet je door een hel zijn heen gegaan. Knap dat het jullie gelukt is. Een hele hechte vriendschap die ook zo gebleven is. Geweldig.

  • Nanda

    Lief jullie reactie! Ik besef dat ik ontzettend veel geluk heb gehad. Mijn doel voor het schrijven van Wensmoeder, is om anderen tot steun te kunnen zijn. Minder vooroordelen en vooral minder veroordelen. Ik heb geprobeerd uit te leggen waarom je steeds verder je grens verlegt en verder gaat dan dat je ooit had gedacht.

  • Meadow

    Wauw idd tranen in mijn ogen! Wat een ongelooflijk fantastisch en geweldig zeg!
    Heel veel respect voor Tineke en haar man! Wat een liefde ook.

  • Snoessepoess

    heb de tranen in mijn ogen staan, wat een enorm heftig verhaal zeg! Gelukkig heb je al met al toch een kind kunnen krijgen!

  • Anoniem

    Wow, geweldig verhaal!

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen