Mama / Zwanger
Zwanger

ZeMama: Zwanger raken tijdens kantooruren

Reageer 0
Voor de meeste mensen is het niet zo moeilijk. Die willen een kind, hebben seks en binnen een paar maanden hebben ze leuk nieuws te vertellen. Maar wat nou als dat net even anders gaat? 
 
De meeste mensen hebben kinderen. Loop rond het middaguur een willekeurig kantoorpand binnen en het gaat er wel over. Aan elke lunchtafel. Sommige mensen kiezen bewust voor een leven zonder kinderen. Zij hebben de biologische oerdrang nooit gevoeld of geen partner waarmee ze kinderen willen. De andere helft is ongewild kinderloos. Zij voelen dat oerverlangen wel en hebben er alles voor over om ook mee te kunnen praten over kinderkwaaltjes, de kwaliteit van de Buitenschoolse Opvang en rondslingerend speelgoed. Zij gaan door tot het uiterste. Zelfs tot IVF. 
 

Zwanger raken in de tijd van de baas
Het is vervelend als je niet zomaar zwanger kunt raken. Vervelender is het nog om dit bespreekbaar te maken met je baas. Die vruchtbaarheidsbehandelingen slokken namelijk veel tijd op en meestal is dit tijdens kantooruren. Wat doe je dan? Meld je je ziek? Of bespreek je dit in alle openheid met je leidinggevende? Dan geef je dus ook meteen aan dat je zwanger wilt worden en voor een baas is dit niet altijd even aantrekkelijk. Alleen dat zwangerschapsverlof al en vervolgens willen de meeste vrouwen minder werken om bij hun kind te kunnen zijn. Jonge moeders verzuimen bovendien veel omdat ze alle kinderziektes van de crèche meekrijgen. En anders is hun kind wel ziek. En dan ook nog IVF’en in de tijd van de baas. No f***cking way natuurlijk. 
 
IVF is je eigen keuze 
Toen mijn zwangerschap op zich liet wachten, heb ik besproken dat ik voor behandelingen naar het ziekenhuis wilde. Mijn baas en ik kwamen tot een schappelijke regeling. De helft van de behandelingen deed ik in mijn eigen tijd, de andere helft kwam voor mijn baas’ rekening. Want, zo redeneerde mijn organisatie, IVF is een eigen keuze. Jij wilt zwanger raken, daar hoeven wij niet volledig voor op te draaien. Bovendien ben je niet ziek. Ik was allang blij met de beslissing. Bovendien vond ik de uitkomst van de behandelingen belangrijker dan het proces. Ik wilde me daar op focussen. 
 
 
Liever gewoon zwanger
IVF is geen eigen keuze en dat onvruchtbaarheid geen ziekte is, durf ik te bediscussiëren. En ik weet ook dat ik liever zwanger raak op de natuurlijke manier dan liggend in de steigers van een steriele ziekenhuisomgeving met een eendenbek tussen mijn benen. Onvruchtbaarheid is geen levensbedreigende kwaal, maar wel het symptoom van een onderliggende ziekte. Dit kan natuurlijk van alles zijn. Doordat je in het ziekenhuis onder een vergrootglas wordt gelegd, wordt er vaak wel iets gevonden. Laten we dat nou eens met z’n allen aan onze bazen uitleggen. Want dat oerverlangen snapt er al helemaal niks van. Je wilt gewoon een kind. Al moet je er voor naar een andere planeet reizen. Een mens wil zich over het algemeen graag voortplanten. En daar hebben we veel voor over. Het is nog steeds druk bij de IVF-artsen.  

Lees ook de vorige ZeMama-columns van Aefke!



Aefke is onze ZeMama- columniste. Ze is getrouwd en sinds maart 2013 moeder van Tijl. Aefke hoopt een consequente moeder te worden, maar van haar hoeft Tijl later niet zijn bord leeg te eten. Ze hoopt wel dat Tijl later net zo dol is op ‘boekjes’ zoals ze dat zelf is. 
 
Aefke is meer dan alleen moeder. Ze heeft in september 2012 een boek uitgebracht, de kantoorthriller 'Tijdens Kantooruren’. Verder is ze gek op Nieuw-Zeeland, sociale media, sushi, haar kat Casper en natuurlijk de vader van haar kind. Aefke schrijft op stoereschrijfster.nl.
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 2 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Anoniem

    Die angst had ik ook altijd Britje. Bij mij bleek er inderdaad wat aan de hand, PCOS. Gelukkig kunnen ze tegenwoordig heel veel, maar kinderen krijgen is geen gegeven en hoe dan ook, het brengt bergen verdriet met zich mee. Ik zag het bijvoorbeeld niet zitten om tijdens dit gebeuren op zoek te gaan naar een baan (was niet zo lang daarvoor afgestudeerd en een baan vinden lukte niet, daarna kwam ik erachter dat ik verminderd vruchtbaar ben). Ik heb er behoorlijk veel verdriet van gehad, ik zag mezelf al zitten als degene die het sollicitatiegesprek afnam me zou vragen of ik een kinderwens heb. Ik zou in huilen zijn uitgebarsten. Want ook al hebben ze er niets mee te maken en hoef je niet te antwoorden, het wordt zó vaak gevraagd. Werkgevers kunnen er inderdaad heel negatief tegenover staan. Ik ben toen maar gestopt met het zoeken naar een baan. Ze zouden me zien aankomen als ik in mijn proeftijd al meerdere keren per maand naar het ziekenhuis moest voor onderzoek bijvoorbeeld.. Inmiddels ben ik zwanger en ik verwacht volgende maand ons eerste kindje. Met behulp van het ziekenhuis is het ons (relatief snel, dat realiseer ik me heel goed) gelukt om zwanger te raken. Ik ben daar nog elke dag dankbaar voor.

  • Bri'tje

    Dat is echt een van mijn grootste angsten, dat als ik later eindelijk echt met mijn vriend kinderen wil, het blijkt dat ik ze helemaal niet kan krijgen..

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen