Seks & relaties / Relaties
Relaties

Van blunder tot succes: 4 lezeressen over hun valentijnservaringen

Reageer 0

Valentijnsdag: de een vindt het maar commercieel, de ander doet er juist met liefde iets aan. En dat kan op twee manieren uitpakken: of je viert het daarna nooit meer, of je zou willen dat het altijd 14 februari was. Lees maar!

Of je het nu een dag als alle anderen vindt of niet, er zijn altijd mensen bij wie Valentijnsdag in hun geheugen gegrift staat. Sommige van die mensen zouden willen dat dat niet zo was. Zij hebben namelijk flink geblunderd op de Dag van de Liefde, en dan zo, dat ze 14 februari voortaan lekker overslaan...
 

Valentijnsblunders
Marleen (22):
“Op mijn oude middelbare school was het rond Valentijnsdag altijd feest. Een grote schooldisco stond in de agenda en de hele school was wekenlang in rep en roer. Waarom? Je kon namelijk rozen naar elkaar sturen. Ik en mijn vriendinnen stuurden altijd een roos naar elkaar, maar één jaar kreeg ik een extra roos. Van ‘Anoniempje’. Een lief gedichtje stond erop en ik hoopte dat hij van mijn crush zou zijn. Toen ik de ballen had het aan hem te vragen, keek hij me heel verbaasd aan. Iets te gauw riep ik: 'Oh, gelukkig. Ik was al bang dat jij het was. Het zal vast van een of andere kneus zijn.' Je raadt het al, achteraf bleek hij hem wel degelijk te hebben verstuurd, maar ik had hem niet echt laten uitpraten. Ik had dus niet alleen zijn hart gebroken, maar had ook mijn enige kans bij hem verspild. Het werd een erg eenzame Valentijn waar ik nog telkens met het schaamrood op mijn kaken aan terugdenk.”
 
Lisanne (25): “Valentijnsdag 2010. Ik herinner me het nog goed, want mijn leven leek op dat moment wel een film. Ik werkte als stagiair bij een groot kantoor en het gebouw bestond uit een aantal afdelingen. Tijdens de lunches had ik altijd zwoel oogcontact met de jongen van de derde verdieping en met Valentijnsdag besloot ik de stoute schoenen aan te trekken. Heel fout, maar ik moest iets doen. Via via had ik geregeld dat mijn liefdesverklaring (inclusief telefoonnummer) bij hem op zijn bureau zou komen te liggen. En dat gebeurde… bij zijn buurman, a.k.a. de tweelingbroer van Shrek. Je begrijpt dat ik na dit incident liever buiten de deur lunchte. Al was het maar om hem te ontwijken. Helaas sms’te de arme jongen me plat, waardoor ik hem vriendelijk, maar wel keihard moest uitleggen dat het kaartje niet voor hem vast bedoeld en ik dan ook geen interesse in hem had.”
 

Valentijnsdagen om nooit te vergeten
Niet bij iedereen is Valentijn een ramp geweest. Sterker nog: sommige dames zouden willen dat ze hem elk jaar mochten overdoen. En terecht, als we het zo lezen!
 
Valerie (23): “Ik was 19 en mijn vriend en ik hadden afgesproken deze keer niets aan Valentijn te doen, maar toch wilde ik hem verrassen. Voordat-ie thuiskwam, had ik in zijn huis een taart gebakken en kaarsjes neergezet die ‘I love you’ vormden. Een beetje nerveus wachtte ik tot hij de sleutel in het slot stak. Toen hij binnenkwam, was hij enorm verrast en hij vond het super dat ik dit geregeld had. Wat ik toen nog niet wist, was dat hij ook een verrassing voor mij had… Uit zijn zak haalde hij een klein pakje, dat ik een beetje beverig openmaakte. Erin zat een doosje, waar ik weer een prachtige ring in vond… Nee, hij stond niet op het punt me ten huwelijk te vragen; de ring wilde hij me gewoon uit liefde geven. Mijn avond kon niet meer stuk. De volgende dag vertrok ik naar mijn wintersportbestemming; om vijf uur ’s ochtend zou ik vanaf mijn ouders vertrekken. ‘Ik kom je niet uitzwaaien, hoor’, had mijn vriend nog gezegd, ‘dat is wel érg vroeg.’ Drie keer raden wie er om die tijd slaapdronken op onze oprit stond.”

Manon (28): "Ik was al vijf jaar lang heel gelukkig met Pieter. Vanaf het moment dat ik hem voor het eerst zag, wist ik: dit wordt de vader van mijn kinderen. Toen we in februari vorig jaar rond Valentijn met onze families op wintersport gingen, ging ik ervan uit dat we niets bijzonders op de 14de zouden doen. We deden er eigenlijk al een tijd niets aan, maar goed, Pieter is nogal van de verrassingen, dus met hem weet je het nooit. Op Valentijnsdag ging ik, zoals op alle andere dagen, met de lift de berg op om vervolgens een skiroute naar beneden te volgen. Pieter was niet zo lekker, dus hij bleef in het hotel aan de piste. Toen ik afdaalde, zag ik op ongeveer een kwart van de afstand mijn vader staan. Hij wenkte me, dus ik skiede naar hem toe. In zijn hand hield hij een briefje, dat ik pas bij aankomst in het dal mocht openmaken. Ik grapte nog: 'Zelfs als-ie ziek is, heeft-ie tijd om me te jennen.' Halverwege de afdaling kwam ik mijn moeder tegen, die eveneens een papiertje in mijn hand drukte. Uiteindelijk ontving ik nog twee briefjes van zijn broer en zus. Stikkend van nieuwsgierigheid ritste ik onder aan de piste mijn ski-jack open om de papiertjes eruit te vissen. Inmiddels had ik een vermoeden wat erop stond, maar nog in mijn stoutste dromen durfde ik het niet te hopen. Ik opende de briefjes en wist meteen wat de vraag was. Omdat ik er zo in opging, had ik niet in de gaten dat Pieter (in zijn ski-outfit, jawel) voor me neergeknield was en een ring in zijn handen hield. 'Nou?', vroeg hij. Mijn 'já!' was geloof ik tot op 2000 meter hoogte te horen.”

Vertel! Welke prachtige of vreselijke Valentijn herinner jij je nog?
Reageer 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 3 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Mariet92

    Die laatste is wel superschattig! Zoooo lieff!:D

  • Anoniem

    awhh die laatste is suuuuperlief!

  • Bri'tje

    Heel leuk om te lezen! Zowel de blunders als de romantische Valentijnsavonturen :)

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen