Lifestyle / Columns
Columns

Ontvrienden: opluchting en vernedering

Zelf heb ik een Twitter-, Facebook-, Hyves- en een LinkedIn-account. Van alle accounts ben ik op Twitter het makkelijkst met ontvrienden. Zo heb ik al een aantal mensen genadeloos ge-unfollowed die werkelijk de behoefte leken te voelen om elke seconde van hun leven te delen. Van 'ik lig in bed.' tot 'ik ga zo slapen denk ik'. Verschrikkelijk. Ik vraag me af hoe je dan überhaupt nog tijd overhoudt om dingen mee te maken om over te Twitteren.

Hoewel het nu makkelijk lijkt om te 'ontvrienden', geldt dit lang niet voor alle social network websites. Het blijft een beetje een apart wereldje. Waar je in het echte leven iemand een keer ontwijkt omdat je geen zin hebt om met hem of haar te praten, of waar je nog net iemands naam weet, bestempel je diegene op internet als vriend. Hoe meer je er hebt, hoe meer je meetelt. Want laten we eerlijk zijn, hebben we niet allemaal een keer stiekem gelachen om iemand met maar 3 followers of 9 Hyves-vrienden?

Omdat het web toch een online graadmeter is voor hoe 'populair' je bent, vinden we het doorgaans ook lastig om te 'ontvrienden'. Ook al heb je niets met de persoon waarvan je overweegt om hem te ontvrienden, toch twijfel je, omdat het weer een vriendje minder is. Zeker op een cruciale grens van 100 vrienden is het ontvrienden toch nog een extra overweging waard.

Andersom werkt het effect ook. Had je gisteren nog 125 followers zijn het er vandaag opeens 123, dan voel je je gekrenkt. Want welke bastard heeft het in zijn hoofd gehaald om jou te ontvrienden? Waren je foto's soms niet leuk genoeg? Of je tweets te irritant? Er zijn zelfs programma's voor om te achterlaten wie deze hondsbrutale daad op zijn naam heeft.

Ook LinkedIn is een verhaal apart. Het wordt beschouwd als een klein stukje webruimte om jezelf te presenteren in een uiterst optimistische manier. Je omschrijft je werkervaring nét iets glanzender dan de werkelijkheid en voegt een foto toe als zijnde de perfecte schoondochter. Dat er vervolgens nog een halflamme foto van jou op je Hyves-profiel rondzwerft lijkt er niet toe te doen.Vervolgens, en dit is misschien nog wel het meest aparte aspect, vraag je al je kennissen om een 'recommandation' te schrijven over jou. Met als gevolg dat de meeste mensen een aantal mierzoete verhaaltjes (geschreven door (ex-)collega's, vrienden en familie) op hun profiel hebben staan over hoe geweldig ze hun werk doen, hoe enthousiast ze zijn op de werkvloer en hoe ze vorig jaar meerdere wereldrampen hebben voorkomen met hun bare hands. Ontvrienden is er op LinkedIn bijna niet bij. Je bent daar alleen 'bevriend' met je zakelijke connecties en ja, die houd je het liefste ten allen tijden bevriend. Dat maakt het al een stuk makkelijker.

Op Hyves maken ze het ontvrienden een stapje confronterender. Als je daar de vriendschap met iemand wilt verbreken, wordt dat beeld vergezeld door twee smilies die elkaar afmaken met een lasergun. Alsof dat is wat je de persoon in kwestie toewenst.

Mensen hechten automatisch waarde aan het ontvrienden en het ge-ontvriend worden. Omdat social media iets is waar we niet meer onderuit komen, krijgen we dit er gratis bij. Een LinkedIn-profiel is tegenwoordig de basis als voorbereiding op een goede sollicitatie en als je niet twittert dan word je bijna als autist gezien.

Hoe staan jullie tegenover het sluiten van online vriendschappen en het ontvrienden van mensen die in jouw ogen de vriendschap niet meer waard zijn? En wat moet iemand uitvreten om bij jou gedefriend te worden? Deel het met ons!