Lifestyle / Columns
Columns

Fake it ?till you make it

Af en toe ben ik bang dat ik ook zo word. Dat ik zo?n vrouw word waarbij niets meer echt is: nepnagels, nephaar en een neplach. Want we worden steeds meer gebrainwasht door de media en door elkaar; we moeten perfect zijn.

Ik ben een vrij nuchter persoon, maar ik merk dat ik er ook last van heb: van de druk om er goed uit te zien. En het lijkt wel of het alleen maar erger wordt. Op de middelbare school zag ik er niet uit: ik was veel te dun, had acné en scheve tanden. Inmiddels ben ik (helaas?) wat dikker, is mijn acné getemperd en heb ik een beugel gehad waardoor m?n tanden keurig recht staan. Mijn kapsel is er ook op vooruit gegaan en ik denk dat ik qua uiterlijk gemiddeld ben. Ik mag best tevreden zijn. En vergeleken met mijn middelbare schooltijd ben ik ook een stuk zelfverzekerder. Maar ondanks dat ik prima ben ?opgedroogd? zoals ik een keer te horen kreeg, is het nog steeds niet goed genoeg.


Inmiddels is het schoonheidsbeeld in de media weer flink aangescherpt. Het moet dunner, de huid moet egaler, tanden moeten witter en de verhoudingen moeten 90 60 90 zijn. Vroeger trok je pumps alleen naar een feestje aan, nu hoort bij de alledaagse look. Dun haar is not done, dat vul je maar aan met een dikke bos hairextensions en je bleke huidje zul je minimaal één keer in de maand opfrissen onder de zonnebank.

Als ik mezelf met anderen vergelijk, ben ik qua fakeness gemiddeld denk ik. Ik föhn elke ochtend m?n haar, omdat ik dun haar heb. Ik draag oogpotlood, mascara, wenkbrauwpotlood, wenkbrauwgel en verberg mijn pukkeltjes met camouflagestift als het nodig is. Ik heb m?n tanden een keer laten bleken en ik verf m?n haar regelmatig. Oh, en ik draag een push-up bh. Jeetje. Als ik het rijtje zo op noem, ben ik dus eigenlijk al behoorlijk fake. Maar ik weet dat hier nog een heel rijtje aan toegevoegd kan worden, waar ik geen zin in heb: nepnagels, hairextensions, foundation, poeder en wimperextensions tot aan botox en allerlei andere cosmetische ingrepen.

Ik wil het niet. Ik wil niet nep en ijdel zijn. Maar elke zomer als ik in bikini moet, baal ik toch weer van mijn bovenbenen. En als m?n haar weer eens slap langs mijn gezicht hangt, kan ik het niet laten om op internet te kijken hoeveel hairextensions me zouden kosten. Maar ik wil het niet. Ik wil die druk niet voelen. Ik wil niet zo?n lafaard zijn die zich overgeeft aan die druk om maar mooi te moeten zijn. Ik wil niet zo?n meisje zijn die op elke foto met een ingehouden buik en een duckface staat. Welke kerel wil überhaupt zo?n meisje vraag ik me af. Ik wil de putjes in mijn billen omarmen en de puistjes op m'n gezicht als schoonheidspukkeltjes zien. Ik wil blij zijn met mezelf en schijt hebben aan die opgelegde perfectheid. Ik vind het namelijk doodvermoeiend.

Kunnen we alsjeblieft met z?n allen afspreken dat het allemaal niet zo perfect hoeft te zijn?

Hoe zit het eigenlijk bij jou? Hoe ijdel en fake ben jij? En hoe tevreden ben jij met jezelf?