Seks & relaties / Relaties
Relaties

Ria: 'Ik las in het dagboek van mijn christelijke dochter dat zij lesbisch is'

Reageer25 0

Een coming out is altijd heftig, maar zeker voor Christenen. Bij de coming out van de gelovige Vera zat naast haar geloof nog een ander geheim in de weg: haar moeder Ria ontdekte via haar dagboek dat Vera op vrouwen valt.
 
“Daar zat ik dan. Te midden van de puinhopen van mijn 17-jarige dochter. Of moet ik zeggen: de puinhopen van haar leven? Mijn gedachten gaan terug naar die ene avond. Daar stond ze, haar wijsvinger waarschuwend opgeheven. ‘Dit schrift, mam, mag je nooit lezen. Dit is geheim.’ En ik beloofde het. Maar tijdens het schoonmaken schoot het door me heen: welk geheim is nu te groot voor een moeder?”


De ontdekking
“En toen, na het ramen zemen en het wassen van de gordijnen zat ik daar, met de geheimen van mijn dochter op schoot", vertelt Ria. "Hier en daar las ik een stukje, over haar vertrouwen in God, haar Vader, over haar verdriet en zelfs over zelfmoordideeën. Ik bladerde terug en las daar de oorzaak van deze verdrietige ideeën: ‘Ik ben verliefd! Op een meisje…’ Verdoofd klapte ik het schrift dicht. Ik zette het terug in de kast zoals ik het had gevonden. Mijn hart schreeuwde… Wat een eenzaamheid, wat een verdriet. Ik bad tot God dat Hij mijn kind hier doorheen zou helpen. Wat er toen door me heen ging? De schok, het ergens toch al geweten hebben. De toekomst die mijn kind zou gaan beleven, heel anders dan ik verwachtte en hoopte.”

Zelf praatte Ria met niemand over deze ontdekking. "Ik zocht informatie op internet over homofilie en ondertussen bad ik. Hele dagen had ik contact met Vader en vertelde Hem over mijn zorgen. Over dat ik hoopte dat Hij haar zou beschermen tegen pijn, eenzaamheid en verdriet. Ik besloot Vera niet met mijn ontdekking te confronteren. Ik wilde wachten totdat zij zelf toe zou zijn aan haar coming out. Zes maanden heb ik met het geheim rondgelopen. Als verwerking kroop ik achter mijn computer op zolder en schreef het verhaal op. Dit hielp me door deze tijd heen.”

“Waarschijnlijk ben ik in die tijd niet mezelf geweest, maar mijn man en kinderen hebben nooit iets gevraagd. Voor mezelf was ik ver weg, in een diep dal én op een hoge berg. Alleen met God. En zo werd deze moeilijke tijd van eenzaam verwerken een rijke tijd met Vader. Ik bestookte de hemel met vragen. Hadden we als gezin al niet genoeg te dragen? Moest dit er echt nog bij? Ik was heel bang dat mijn man dit niet zou accepteren. Zijn relatie met Vera was zo beroerd af en toe, hij liet zó weinig merken dat hij van haar houdt dat zelfs ik er weleens aan twijfelde. Zes maanden lang zat ik in onzekerheid - tot die ene avond.”


Nog een ontdekking
Na het eten, rond half zeven, liet het geluid van de deurbel Ria schrikken. "Ik deed open en keek in het gezicht van Peter, clubleider van Vera en evangelisatiemaatje van mijn man. Hij zou samen met hem de deuren langsgaan. Maar er moest eerst nog wat besproken worden… Eerst plofte Peter nog op de bank, maar al snel vroeg hij me mee te lopen naar de gang. Hij wilde iets bespreken. Daar zei hij: ‘We gaan even naar boven, Vera wil je iets vertellen.’ En het zweet brak me uit.”

“Ik liet mezelf op Vera’s bed ploffen en deed een stil gebed naar de hemel. Vera begon haar verhaal. Haar laptop deed het die week niet en de computer beneden was al bezet toen zij voor school aan de gang moest. Ik had geopperd dat ze maar achter mijn computer moest gaan zitten - nooit verwacht dat ze in mijn spullen zou gaan snuffelen. Ik had mijn verhaal erg goed opgeborgen… Maar ze had het gevonden. Ze had het stukje over haar geheim geopend en was flauwgevallen. Met in gedachten dat ik het wist. Vera was lijkbleek aan tafel gekomen voor het avondeten. Ze at weinig en was direct na het Bijbellezen en het gebed weer naar boven gegaan. Nu weet ik waarom ze zo deed. Ze wist dat ik het wist. En toen ging om half zeven die deurbel. Ze had Peter als haar vertrouwenspersoon gebeld.”

Na deze onthulling zaten Ria en Vera verbaasd en verbijsterd naast elkaar. "Ik bood mijn excuses aan, welke ze gelukkig heeft geaccepteerd. Wat een opluchting. Ook Vera was opgelucht. Ze vroeg hoe ik het vond: heel heftig, heel zwaar. Maar ik zou mijn dochter nooit alleen laten. Ze mag zijn wie ze wil zijn.”


Ongeloof
“Wat me verraste was de reactie van mijn man. Al toen ik naar beneden kwam vroeg hij het: ‘Zo, is Vera uit de kast gekomen?’ Het overviel me. ‘Je zit niet voor niets ruim een uur boven met Peter en Vera.’ Opluchting, hij wist het… Ook bij Vera zag ik opluchting. Ze vroeg hoe haar vader het vond. Hij bleef vaag, en nadat ze de vraag drie keer had gesteld hielp ik haar. ‘Vera wil gewoon weten of je van haar houdt en dit kan accepteren.’ Zijn antwoord? ‘Ja, meisje, ik hou van jou.’ Erover praten doet hij niet. Nog steeds lijkt het alsof het accepteren oké is, maar erover praten is taboe.”

“Tegenwoordig zitten we iedere avond te praten over het hoe en waarom. God zal Vera er doorheen helpen, ook in moeilijke tijden. Als haar vriendinnen gaan trouwen of ze tante wordt bijvoorbeeld. Vera praat inmiddels met veel professionals. Een vrouw waar ze mee sprak vroeg haar of ze genezen wilde worden. Genezen? Ze is toch niet ziek? Ook heeft ze gesproken met een man die er geen geheim van maakt dat hij homo is. Toen ze wegging voor dat gesprek, kreeg ik de gedachte dat Vera het misschien wel mis zou hebben over haar gevoelens. En misschien hij ook wel. Wat als het wat zou worden tussen hen? Ik schudde de gedachte weg… Het was immers niet zo, en het zal ook niet zo worden. Tenzij God wonderen doet. Maar daar klamp ik me niet aan vast. Ik heb er intens voor gebeden, dat wel.”

In de maatschappij
“Ik weet dat er mensen zijn die iedereen over één kam scheren, mensen die in de Bijbel lezen dat God een hekel heeft aan ‘mannen die met mannen liggen’. En dan direct veroordelen, zoals een dominee deed tijdens de club. Hij sprak over 'die vieze homo's'. Maar er zijn zo veel mensen die daar juist tegen strijden. Mensen die worstelen met deze gevoelens", vertelt Ria. "Ik vind dat die dominee best zijn eigen mening mag geven, maar wel gerelateerd aan Gods eigen woorden: ‘Mij liefhebben en je naaste als jezelf’. Ook al zijn mensen homo, lesbisch of bi, het is onze roeping deze mensen lief te hebben en voor ze te zorgen. Hierin heeft de dominee ontzettend gefaald. De pijn die ik hierbij voel, maakt het moeilijk om voortaan naar hem te luisteren als zijnde een dienaar van God.”


“Zo zijn er nog meer dingen. Toen ik met Vera naar de huisarts ging vanwege haar menstruatiepijn, kreeg ze de pil voorgeschreven. De arts legde uit hoe de pil als voorbehoedsmiddel werkte. Ik vertelde hem dat dit nog niet van toepassing is… Dit flapte er zo uit. Ik schrok van mijn eigen woordkeuze: nog niet? Nooit! Nu niet, nooit niet. Natuurlijk loop ik achter en ben ik de ouderwetse moeder die haar kinderen voorhoudt dat seks voor het huwelijk niet iets is wat God wil. Maar toen dit door de arts zo keurig voorgekauwd werd, kwam het even keihard binnen.”

“Dat Vera lesbisch is, is niet het einde. Ze is niet ernstig ziek, niet stervend, nog steeds is ze een gezellige meid die bij ons woont en van ons houdt. En gelukkig lukt het die gedachten vast te houden. Ik wil me er niet meer door laten beïnvloeden. Ik laat het los en laat het achter me, het belangrijkste is nu dat Vera zichzelf gaat accepteren zoals ze is. En dat wij haar accepteren en van haar houden zoals ze is. Ze weet dat God haar Vader is en voor haar zorgt. We leven in een wereld vol gebrokenheid, dat merkt Vera aan den lijve. Maar er is uitzicht: Jezus belooft een terugkomst met een nieuwe hemel en aarde. Zonder gebrek, zonder beperking, zonder zonde en zonder homoseksualiteit. Dat geloof ik vast en zeker!”

Wil je meer weten over het verhaal van Ria en haar dochter? Kijk dan op Verauitdekast.blogspot.nl

Lees ook onze vorige real life verhalen.
Reageer25 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er zijn 24 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Anne3015

    Ik wil Lord Bubuza bedanken voor het helpen herstellen van mijn huwelijk. Het begon allemaal toen ik niet in staat was om mijn man een kind te geven na 10 jaar kinderloos huwelijk ... Het kwam erop neer dat mijn man het beu was en het huis verliet, ik huilde bij een vriend die me voorstelde aan Lord Bubuza omdat Lord Bubuza hielp haar haar man terughalen toen hij haar verliet voor een andere vrouw. Ik vertelde Lord Bubuza het probleem waar ik doorheen ging en hij vertelde me dat mijn man terug zal komen naar mijn smeekbede om hem terug te nemen binnen 12 tot 16 uur en dan zal ik zwanger zijn. Ik volg strikt alle instructies van Lord Bubuza en heb alles gedaan wat hij me heeft verteld. Het was een grote schok voor me toen ik deed wat Lord Bubuza me vertelde. Mijn man kwam 14 uur later terug en huilde en smeekte me om vergeef hem wat ik deed. In minder dan twee maanden kreeg ik een babyjongen en droeg ik hem. Vandaag ben ik weer gelukkig omdat mijn huwelijksvreugde werd hersteld door Lord Bubuza ... Heeft u problemen, neem dan contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 518 558 5109 !!!

  • Lenny

    Kan iemand mij uitleggen de zonde is aan homosexualiteit? Ik zie alleen maar 2 mensen die verliefd zijn op elkaar. Dat is toch het mooiste wat er is? Ik zie de zonde niet. En ik snap al helemaal niet waar mensen het lef vandaan halen om dat geluk bij iemand af te nemen.

  • Ansy

    Ik vind het jammer te lezen dat zoveel mensen deze mensen niet accepteren zoals ze zijn..
    en voor mijn mede-christenen die deze mensen niet accepteren; zegt God niet "heb je naaste lief zoals jezelf"? hou je daar maar aan dan.

    Ik ben zelf ook christelijk maar heb totaal geen problemen met mensen die homoseksueel of biseksueel zijn, ook niet wanneer ze het in praktijk brengen. Snap ook niet waarom mensen er zo'n punt van maken..

  • Joy

    'ze mag zijn wie ze wil zijn' (hallo, ze is zo geboren), 'tenzij god wonderen doet (respectloos)', 'er is uitzicht: een hemel en aarde zonder homoseksualiteit (vreselijke uitspraak)', 'heel heftig, heel zwaar (zwaar overdreven, ja)'...

    Het spijt me, maar wat een belachelijk verhaal is dit. Arme Vera!

  • Kimberley

    Sorry hoor, maar de moeder in dit verhaal komt op mij over als een hypocriet rotwijf.
    Ze zegt dat het niet het einde van de wereld is dat haar dochter lesbisch is maar toen ik het verhaal las vond ik dat ze wel overkwam alsof ze het wel het einde van de wereld is!

    Maar er is uitzicht: Jezus belooft een terugkomst met een nieuwe hemel en aarde. Zonder gebrek, zonder beperking, zonder zonde en zonder homoseksualiteit. Dat geloof ik vast en zeker!?

    Dit stuk maakt me echt erg boos, waarom zou er een wereld moeten zijn zonder homoseksualiteit?

  • Michelle

    Wat mij het meeste opvalt in dit artikel is dat moeder het schrift 'verdoofd dichtklapte'. Haar hart schreeuwde toen ze las dat haar dochter verliefd was op een meisje. TOEN PAS??? Op het moment dat ze las dat haar dochter zelfmoordneigingen had, schreeuwde haar hart toen niet? Daar zou ik veel erger van schrikken dan van het nieuws dat m'n dochter lesbisch is... Kom op zeg?!

  • Anne-Bob

    Ik vind dat iedereen hier Ria wel erg snel veroordeelt! Natuurlijk is het wel fout dat ze het 'dagboek'/gewoon schoolschrift van haar dochter heeft gelezen, maar ze heeft ook niet àlles gelezen, als Vera niet depressief was geweest en zelfmoorneigingen had gehad, dan had Ria nooit over haar homoseksualiteit gelezen. (Ik probeer hier trw niet Vera de schuld te geven dat haar moeder het gelezen heeft!)
    Vervolgens heeft Ria het ook nog eens heel netjes geheim gehouden, niet eens met haar man besproken, met niemand.
    Vera kwam erachter omdat zij net zo fout bezig was als haar moeder en in haar moeders spullen ging rondneuzen! Dat lijkt iedereen wel te vergeten. Haar moeder heeft het een half jaar geheim kunnen houden, dus waarom niet langer? Dan kon Vera alsnog uit de kast komen als zij er klaar voor was.
    Ook vind ik dat iedereen hier wel heel hard is voor het geloof. Ik ben zelf absoluut niet gelovig, maar ik heb wel respect voor mensen die dat wel zijn. Jullie zijn hier altijd zo meevoelend met mensen die van alles en nog wat meemaken, maar zo hard als jullie dit verhaal nu de grond in boren!!! Dat is pas walgelijk :O
    Probeer je eens te verplaatsen in mensen die hun leven lang zo opgevoed zijn, en sommige misschien wel bijna gehersenspoeld over wat goed en wat fout is. Natuurlijk is het heel dubbel wat die moeder opschrijft, maar het is voor haar toch ook heel moeilijk! Als je je hele leven gehoord hebt dat homo zijn eigenlijk fout is, en je ontdekt opeens dat je dochter homoseksueel is... Ik vind dat ze er heel goed mee omgaat, ze laat hier alleen de tweestrijd in haar hoofd ook zien.

  • Theo

    Sjonge... wat kan het geloof in de weg zitten... Wat een zinloze angst en onzekerheid en wat een verspilling van tijd... Vera hoeft zich nergens voor te schamen, maar haar moeder wel. Blijf van de privézaken van je kinderen af!

  • Dionne

    Ugh, ik word onwijs misselijk van dit verhaal. En zo te lezen ben ik niet de enige. Ik vind het goed dat ook dit onder de aandacht gebracht wordt, zo kunnen we ook weer lezen hoe het met de homo-emancipatie staat. Daar is het dus lang nog niet zo mee zoals we/ik graag zou willen hebben!
    Wat een gezeik over goedpraten dat je dochter goed gekeurd is en dat jullie haar nu accepteren. Maar álles draait in het verhaal over dat ze homosexueel is en hoe moeilijk dat wel niet is, maar we houden wel van haar, maar ze is wel homo en oh wat verschrikkelijk ook voor. Die laatste zin maakt het ook nog eens goed af. "zonder homosexualiteit"
    Dat lijkt me het ergste ooit om je dochter te steunen, om dát te zeggen. Ik hoop dat als jezus terug komt je van dat gedeelte van ej karakter af bent, is zeggen als, ik hoop dat je iemand anders was.. .

  • CC

    Jeetje wat naar voor je dochter :s hopelijk kan ze toch geaccepteerd worden zoals ze is, je geaardheid is maar een klein facet van wie je bent denk ik. Het gaat er niet om of de persoon van wie ze houdt twee x-chromosomen heeft, het gaat er om dat ze met iemand gelukkig wordt. Beetje jammer dat moeder er zo'n big deal van maakt.

  • Anoniem

    Wat zou de wereld toch mooi zijn als iedereen in de eerste plaats zijn gezonde verstand zou gebruiken, in plaats van afgaan op een ononderbouwd verhaal en een 2000 jaar oud boek. Ik geloof dat iedereen het recht heeft op liefde, in welke vorm dan ook. Maar eerst kijken wat er in de bijbel staat, en dan proberen of jouw mening erin past om die eventueel aan te passen vind ik nergens op slaan.

  • Anoniem

    Pas wel op met het christendom over 1 kam scheren. Ik ben zelf ook christelijk en in onze gemeente en omstreken word het gewoon geaccepteerd hoe je bent, welke geaardheid je ook bent, want God heeft je zo gemaakt. Hoe je ermee omgaat is een ander verhaal. Bij ons worden mensen die anders geaard zijn dus zeker wel geaccepteerd en ook geholpen, ze mogen bij mensen aankloppen als ze erover willen praten!

  • Anoniem

    Dit is ronduit het slechtste verhaal wat ik ooit heb gelezen over een coming out. Vreselijk hoe het Christendom het gay zijn ziet. En dan beweren dat God iedereen lief heeft. Lekker tegenstrijdig verhaal is dit dan. Ik ben zelf lesbisch en niks is vreselijker dan je niet geaccepteerd voelen, christenen maken dit gevoel alleen maar erger met hun afkeurende verhalen. Echt nul respect, en misselijkmakend dit op een website als Ze.nl te plaatsen.

  • limchick

    nou ga ik ff zeggen wat ik denk zonder een blad voor mijn mond te nemen; achterlijk homofobisch gezeik! zo denk ik erover. hoe anderen erover denken moeten ze zelf weten, maar ik ben het toch even kwijt xD Ik wil mijn dochter ook bijbrengen dat ze kan zijn wie ze wil zijn, en dat ze mensen nooit mag veroordelen op kleur, geaardheid etc. behandel anderen zoals jij behandeld wilt worden, is mij altijd verteld. nu weet ik van mezelf dat ik het daar best moeilijk mee kan hebben, onder het mom van eerst zeggen dan pas denken. maar toch.

  • Anoniem

    Bah, wat een naar verhaal. Accepteren dat je dochter homoseksueel is, doe je helemaal niet. En dan hier lopen prediken...

  • locolise

    Ik ben eigenlijk erg benieuwd of ze mag trouwen met een vrouw of dat ze alsnog met een man moet trouwen en kinderen baren? Ik ben zelf hetero en niet-gelovig. Ik geloof dan ook niet dat er een God is die daadwerkelijk regels over het leven heeft gesteld. Ik geloof er wel in dat je een goed mens moet zijn, of je nu hetero of homo bent.
    Zoals ik het verhaal lees neemt ze haar dochter zoals ze is, maar het echt accepteren kan ze blijkbaar (nog) niet, vind ik jammer. Goed dat ze haar verhaal doet!

  • Loesje

    Hoi,

    Ik geloof ook. En in mijn kringen kende ik niemand met zo'n geaardheid. tegenwoordig is dat wel anders. Toen een christelijke vriend van mij uit de kast kwam, ben ik er eens goed over naar gaan denken. En eerlijk gezegd ben ik er niet over uit.

    In de bijbel wordt geschreven over man en vrouw.
    Maaar...
    Je wordt geschapen door God en hij maakt je zoals hij wilt. (vanuit de christelijke redenering.) Dus als God jouw deze geaadheid geeft. Ben jij dan zondig? Vera kan er toch ook niks aan doen dat ze lesbisch is? Ze heeft wel zelf in de hand hoe ze hier met een juiste manier (in haar ogen, ogen van familie en vrienden) mee omgaat.
    Het zal best een strijd voor haar en haar naaste zijn en ik wens haar hierbij heel veel sterkte en God's zegen.

  • Marielle

    Walgelijk zeg.
    En we hebben echt een wonder nodig.
    Het gaat vooral en met name over de moeder, goh, met zo'n dochter, wat een verschrikking.
    Homoseksualiteit nog steeds in een zin met gebrek, beperking en zonde.
    Roept alleen maar aversie op.

  • Renate

    Aan de ene kant goed hoe je als moeder je kind niet veroordeelt omdat het lesbisch is. En vanuit de levensovertuiging van de moeder snap ik het wel, maar ik zie toch de hele tijd iets doorschemeren door het verhaal dat het 'niet goed is' en het hele 'waarom moest haar dit overkomen'. Jammer dat het dus toch nog niet zo accepteerd is.

  • -:+:-

    Ik vind het ongeloofelijk respectloos dat je als moeder je belofte verbreekt en toch tegen beter weten in, de dagboek van je dochter gaat lezen.
    Ik vind het verder ook vervelend om te lezen dat homoseksualiteit nog steeds heel moeilijk geaccepteerd wordt in bepaalde gelovige/religieuze samenlevingen. Het doet mij goed om te lezen dat die dochter toch geaccepteerd wordt.

  • Secret Lady...

    @ ChantalBS; Ik ben ook op die manier gelovig opgevoed en wist op mn 12e al dat ik ook op meisjes verliefd kon worden. Ik kreeg verkering met een meisje waar ik stapelverliefd op was maar maakte het na 3 maanden uit 'omdat het niet mocht'. En (terugkomend op je vraag) ik heb me idd jaren en jaren 'niet goed genoeg' gevoeld o.a. hierom....! Dus ik vind niet dat je het verkeerd opvat hoor ;)

    Ik ben dus bi seksueel en heb dit 20 jr lang stil gehouden en kan zeggen dat het een enorme opluchting was toen ik erover ging praten. Er zijn veel mooie dingen in het geloof en dat zal ik ook zeker niet loslaten, maar ik vind wel dat je jezelf mag zijn, ook als je een andere geaardheid hebt.

    Ik hoop dat dat taboe ooit eens ophoud te bestaan zodat tieners/ jongeren er gewoon voor uit durven komen zonder meteen gezien te worden als 'zondaars' en dus 'niet goed genoeg'. Dat er een veilige sfeer ontstaat ipv de veroordelende sfeer die er nu nog steeds hangt omtrent dit onderwerp...

    Dat vind ik jammer, want bij God mag je komen (en zijn!!!) zoals je bent, dus óók met je andere geaardheid vind ik.

  • Sylvia Kuijsten

    Ik vind het jammer dat je als moeder het dagboek van je dochter leest. Nu heb je haar de kans ontnomen om haar op het door haar gewenste tijdstip 'uit de kast' te laten komen. Ze besloot het tenslotte aan te kaarten nadat ze je verhaal op de computer vond, terwijl ze daar misschien eigenlijk nog niet aan toe was. Daarnaast is je verhaal een beetje dubbel. Aan de ene kant stel je dat ze 'niet ernstig ziek' is, maar in de laatste zin hoop je op de terugkomst van een hemel en wereld zonder gebrek, beperking, zonde of homoseksualiteit. Acceptatie lijkt dan toch nog een eindje weg, jammer..

  • Anoniem

    Ik snap best dat het moeilijk is om als goede christenen te lezen dat je dochter lesbi is. Maar waar ik niet met mn hoofd bij kan is dat jij toch haar dagboek hebt gelezen ondanks dat ze het zo benadrukte het niet te doen. Nou heeft ze misschien wel nooit meer het gevoel dat ze ergens veilig haar geheimen kan opschrijven iets wat moeders echt niet mag weten.

    Ikzelf heb veel biseksuele vrienden die ook gewoon gepest erom worden maar ik steun ze. Iedereen is hoe hij is en de zoals chatalbs al zei de maatschapij moet het nog leren te accepteren.

  • Chantal

    Goed dat er ook christelijken zijn die wél accepteren dat er nu eenmaal homoseksuelen zijn, ook in hun gemeenschap. Het zou zelfs nog meer geaccepteerd moeten worden. Ik ben zelf hetero, maar stoor me erg aan de haat als je 'anders' bent.

    Ik snap overigens alleen de laatste zinnen van dit verhaal niet helemaal. 'Jezus belooft een terugkomst met een nieuwe hemel en aarde. Zonder gebrek, zonder beperking, zonder zonde en zonder homoseksualiteit.'

    Die zinnen geven mij toch een gevoel dat volgens het christendom mensen met een geestelijke of lichamelijke beperking, mensen die wél seks hebben voor het huwelijk of homoseksuele mensen 'niet goed genoeg zijn'. Misschien vat ik het verkeerd op.

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen