Off Campus al gezien? Waarom we zo om de mannen van deze show zwijmelen

Off Campus-ster van dit seizoen: Garrett Graham

Garrett is populair, knap, irritant zelfverzekerd én, helaas voor onze mentale rust, ook nog grappig. Maar wat hem vooral zo gevaarlijk maakt, is dat hij onder die arrogante hockeyboy-gevel stiekem gewoon een golden retriever boyfriend blijkt te zijn. Want wat is er sexyer dan een man die stoer is, maar óók vraagt of je veilig thuis bent gekomen? Mannen die eruitzien alsof ze je hart gaan breken, maar ook je favoriete snacks meenemen zonder dat je het hebt gevraagd. Men written by women. Dat verschil voel je meteen.

Verrassing! De mannen communiceren best gezond

Wat Off Campus ook anders maakt dan veel andere romantische series, is dat het drama verrassend vaak… normaal wordt opgelost. Neem Logan bijvoorbeeld. Hij heeft gevoelens voor Hannah terwijl zij met Garrett eindigt, hét perfecte recept voor een jaloerse liefdesdriehoek waarbij iemand zich compleet toxisch gaat gedragen. Maar dat gebeurt dus niet echt. Logan probeert Garrett niet onderuit te halen, saboteert hun relatie niet en verandert ook niet ineens in een rode vlag puur voor het plot.

En ook die eerste girl, Kendall, waar Garrett vooral casual mee omging? Dat wordt geen overdreven “crazy ex-girlfriend”-stereotype dat alles probeert te verpesten. Iets waar romantische series normaal gesproken dol op zijn. Zelfs Justin helpt Hannah later gewoon verder zonder rare manipulatieve bedoelingen of een “if I can’t have her, nobody can”-mentaliteit. Hij is misschien niet perfect, maar ook niet geschreven als complete slechterik puur zodat de main couple beter lijkt.

De mannen in Off Campus zijn absoluut niet perfect. Ze zijn soms koppig, emotioneel onhandig en nemen geregeld domme beslissingen. Maar de serie laat óók zien dat volwassen gevoelens niet altijd hoeven te eindigen in sabotage, rivaliteit of extreme jaloezie.

Emotioneel beschadigde mannen

Kijk, rationeel weten we natuurlijk dat “ik kan niemand vertrouwen door mijn moeilijke verleden” eigenlijk een gigantische rode vlag is. De mannen in Off Campus hebben allemaal hun eigen issues, onzekerheden en persoonlijke drama’s. Maar in plaats van ze compleet onuitstaanbaar te maken, zorgt het er juist voor dat kijkers zich emotioneel aan hen gaan hechten. Ze zeggen soms domme dingen. Ze maken fouten. Ze raken emotioneel overwhelmed en doen alsof alles prima gaat, terwijl dat duidelijk niet zo is. En juist daardoor voelen ze menselijker dan de extreem perfecte romantische hoofdpersonen die we vroeger vaak zagen.