We willen chalance! Waarom zijn we van nonchalance af?
Je mag iemand vooral niet “te leuk” vinden. Niet te snel appen. Niet dubbel appen. Niet meteen beschikbaar zijn. Die nonchalance betekent dat je een vol leven hebt en dat iemand blij mag zijn om daarbij te horen. En dat is sexy. Tenminste, dat was zo. We lijken namelijk een beetje klaar met die dating nonchalance. Sterker nog: steeds meer mensen verlangen juist naar chalance: gewoon duidelijkheid, interesse, enthousiasme en een beetje moeite.
Nonchalance was aantrekkelijk
Nonchalance in dating werkte best goed. Dat relaxte staat zelfverzekerd. Want laten we wel zijn: niemand wil daten met iemand die na één date al namen voor jullie toekomstige labradoodle bedenkt. Dat is een beetje overdreven. Maar ergens sloeg het door.
Datingapps hielpen daar niet bepaald bij. Daten ging niet meer om spontane ontmoetingen, maar werd een soort psychologisch strategiespel. Ineens berekenden we hoe lang we moesten wachten met antwoorden zodat we niet “te eager” leken. Want God forbid dat iemand ontdekt dat je daadwerkelijk interesse hebt.
Lees ook: Ben je echt een slechte dater, of stel je gewoon te weinig goede vragen?
We zijn moe van nonchalance
Heel veel mensen zijn gewoon moe geworden van modern daten. Datingapps voelen voor veel singles als een recept voor emotionele schade. Je swipet, voert twintig keer hetzelfde gesprek, iemand verdwijnt ineens zonder uitleg en dan begin je weer opnieuw. Geen wonder dat termen als dating burnout steeds populairder worden.
Daar komt ook nog bij dat datingapps ons een beetje hebben verpest qua opties. Waar je vroeger iemand leuk vond en dacht: top, denk je nu misschien: top, maar… misschien is er nog iemand leuker drie swipes verderop. Daardoor blijven relaties en connecties vaak oppervlakkiger. Alleen werkt dat dus echt niet. Want uiteindelijk worden mensen daar onzeker en emotioneel moe van.
Te veel spelletjes
Een groot probleem van die dating nonchalance? Het werd steeds minder echt. Alsof interesse tonen ineens gênant was geworden, en dat werkt in veel gevallen toch juist averechts? Want hoe moet iemand weten dat je hem of haar leuk vindt als je bewust zo koel mogelijk probeert over te komen? Singles zijn daar nu een beetje klaar mee en zijn op zoek naar iemand die niet bang is om interesse te tonen alsof dat een zwakte is.
Chalance is hot
Het internet heeft er zelfs een naam voor bedacht: chalance. Dus niet desperate of clingy, maar gewoon normaal enthousiast. Gezonde interesse. Mensen willen weten waar ze aan toe zijn en hebben geen zin meer in drie dagen radiostilte.
Veel Gen Z’ers zijn opgegroeid met datingapps, online validatie en constante beschikbaarheid. Ze hebben dus ook de minder leuke kant daarvan gezien: ghosting, breadcrumbing en situationships die langer duren dan sommige huurcontracten. Daardoor ontstaat er juist meer waardering voor duidelijkheid en emotionele volwassenheid. Mensen willen minder verwarring en meer rust. Minder “ik wil niks serieus maar gedraag me wel alsof we getrouwd zijn” en meer eerlijkheid.
