Locked up! Dit is waarom Ferry Doedens een week vast heeft gezeten

Van verkeerscontrole naar cel

Het verhaal begint eind 2024, wanneer Ferry Doedens tijdens een verkeerscontrole in Breukelen wordt aangehouden. Naar eigen zeggen voelde hij zich op dat moment “helder en nuchter”, maar toch werd er bij bloedonderzoek een laag, traceerbaar percentage drugs gevonden. Dat had direct gevolgen: zijn rijbewijs werd ingenomen en hij kreeg een taakstraf van zeventig uur opgelegd.

Tot zover lijkt het een afgesloten hoofdstuk. Alleen… die taakstraf werd nooit uitgevoerd. Niet omdat Ferry weigerde, maar omdat hij de communicatie volledig miste. En dat liep uiteindelijk flink uit de hand.

Uitnodiging over het hoofd gezien

In De Telegraaf vertelt Ferry Doedens hoe het zover kon komen. “De uitnodiging per brief om mij voor die taakstraf van zeventig uur te melden heb ik over het hoofd gezien,” legt hij uit. Ook telefonisch ging het mis: “Ook de twee keer dat ze mij daarover hebben gebeld, zijn mij helaas ontgaan.”

Het Openbaar Ministerie besloot daarop dat er geen andere optie meer was dan de straf om te zetten in detentie. En zo stond Ferry, kort voor de feestdagen in 2025, ineens oog in oog met agenten aan zijn deur. “Toen die agenten voor mijn deur stonden, was dus al voor mij bepaald dat ik mee moest.”

Geen waarschuwing meer. Geen nieuwe kans. Gewoon: spullen pakken en gaan.

Geen pretje

Op 6 december 2025 werd Ferry Doedens overgebracht naar het Justitieel Complex Schiphol. Daar zocht hij direct contact met zijn advocaten, in de hoop de situatie snel recht te kunnen zetten. Toch zat hij uiteindelijk een volle week vast. En dat hakte erin.

“Vastzitten is echt geen pretje, kan ik je vertellen,” zegt hij openlijk. Voor Ferry zat de grootste straf niet eens in het opgesloten zijn, maar in het totale verlies van autonomie. “De grootste straf is dat je de controle kwijtraakt en je niet meer zomaar kunt gaan en staan waar je wilt. Ik voelde me compleet machteloos.”

Woorden die laten zien dat deze ervaring allesbehalve licht was, ook al ging het ‘maar’ om een week.

Ferry Doedens over die bewuste avond

Over het rijden onder invloed is Ferry Doedens opvallend eerlijk. Hij noemt het gebruik van verdovende middelen achteraf “een stomme fout geweest”. Daarbij maakt hij wel een duidelijk onderscheid met zijn verleden. “Ik ben jaren geleden gestopt met drugs en ik zeg je eerlijk dat de avond waar we het nu over hebben een ander soort substantie betrof dan de middelen die ik vroeger gebruikte. Die waren vele malen zwaarder en hadden ook een heftiger effect.”

Volgens Ferry voelde hij zich op dat moment daadwerkelijk in staat om te rijden. “Voor mijn gevoel was ik nuchter en helder genoeg om te kunnen rijden, anders was ik natuurlijk nooit achter het stuur gekropen.”

Ook benadrukt hij dat het volgens hem ging om restanten van eerder gebruik: “De restanten drugs die werden gemeten, waren van gebruik veel eerder. Zo werkt dat nu eenmaal met verdovende middelen. Het duurt even voordat je lichaam deze volledig heeft afgebroken.”

Nog een staartje

Hoewel zijn advocaten zijn vrijlating wisten te regelen, is de zaak nog niet volledig afgerond. Met aftrek van zijn tijd in detentie moet Ferry nog 56 uur taakstraf verrichten. “Er wordt nu gezocht naar een discrete plek om die te volbrengen,” vertelt hij. Zijn rijbewijs heeft hij nog niet terug, maar volgens hem is dat een kwestie van tijd.

Eén ding staat voor Ferry Doedens vast: hij heeft geleerd van deze hele situatie. “Dit is een heel dure les geweest. Ik laat me dit niet nog een keer gebeuren.”

En eerlijk? Dat lijkt hier geen loze belofte, maar een conclusie die is getrokken na een week die hij waarschijnlijk liever had overgeslagen.