Say What?! Monique Hansler geeft het eindelijk toe: “Ik ga wel eens te ver”
Dit moment zat er dus al een tijdje aan te komen. Na alle ophef, kritiek en gesprekken rondom de familie Hansler doet Monique nu eindelijk een stapje terug. En eerlijk? Ze is verrassend eerlijk over zichzelf. De rust lijkt inmiddels een beetje teruggekeerd, en juist nu blikt ze terug op alles wat er is gebeurd. En dat levert inzichten op.
“Mo, dat kun je niet doen”
In een gesprek met RTL Boulevard laat Monique weten dat ze zichzelf ook kritisch onder de loep heeft genomen.
“Er zijn wel dingen dat ik ook dacht ‘Mo dat kan je niet doen’. Dat heb ik ook naar mijn hoofd gehad. Soms denk ik ook wel dat mensen gelijk hebben dat ik wel eens te ver ga. Maar ik ben gewoon die een flapuit is.”
En dat is dus precies wat het is. Ze wéét dat ze soms te direct is. Te snel. Te ongefilterd. Maar het is ook gewoon wie ze is. Een flapuit pur sang.
Toch hoor je in haar woorden dat ze de kritiek niet meer zomaar van zich af laat glijden. Waar ze eerder misschien nog in de verdediging schoot, klinkt nu iets van zelfreflectie. En dat is nieuw.
Lees hier ook: AI! Mama Monique wil Denise absoluut niet in haar buurt: “Ga ergens anders wonen!”
Kritiek is niet meer nieuw voor Monique
Laten we eerlijk zijn: Monique heeft de afgelopen periode flink wat over zich heen gekregen. Online meningen, tv-analyses, social media-gedoe, het kwam allemaal voorbij. Maar ze staat er niet alleen voor.
“Ik heb een hele lieve coach, die had ik al bij Winter Vol Liefde. Zij weet alles van mij, met haar bel ik nog steeds.”
Dat zegt ze over haar coach uit Winter Vol Liefde. En dat is best veelzeggend. Ze heeft dus iemand die haar al langer begeleidt, iemand die haar door eerdere tv-momenten heeft geholpen. Iemand die haar kent achter de schermen.
En dat is misschien precies wat ze nodig heeft. Want bekend zijn is leuk, maar het vergroot ook alles uit. Elk grapje. Elke opmerking. Elke emotie.
Even weg van alle drukte
Op dit moment zit Monique in Seefeld, Oostenrijk. En die frisse berglucht lijkt haar goed te doen. Even geen studio’s, geen camera’s, geen constante meningen. “Het huis is soms helemaal omgeven door Nederlanders, voor foto’s. Dus Mo duikt iedere keer maar even weg, want het is soms best veel. Ik ben blij dat ik even rust heb.”
En dat snap je toch? Stel je voor dat je huis continu wordt omringd door mensen die foto’s willen. Hoe leuk het ook is dat mensen enthousiast zijn, het is ook intens.
Het klinkt alsof ze voor het eerst hardop durft te zeggen: ja, ik maak fouten. Ja, ik ga soms over grenzen. Maar ik ben ook gewoon mezelf. En misschien is dát wel het belangrijkste inzicht.
