Lifestyle / De maatschappij

LeZeres

Nadine Nadine Persoonlijke blog
  • 0whatsapps
  • 0mails
  • 0reacties
  • 0favorieten
  • 0volgers
De maatschappij

Ditjes en datjes: onzeker zijn.

Reageer1 0

Ik durf het hardop te zeggen: ik ben onzeker! Best gek, want mensen die onzeker zijn durven dit vaak niet hardop te zeggen. Iedereen is wel eens onzeker, ik ook en ik wil graag mijn verhaal erover kwijt. Want waarom ben ik onzeker? Ik heb geen overgewicht, ik heb een stabiele relatie, ik volg een opleiding, ik werk en ik heb genoeg vrienden.  

Het internet maakt je gek, slanke modellen, fitness accounts, gezonde voeding en leefstijlen. Natuurlijk wil ik dat ook, een platte buik en een dikke kont. Maar helaas, ik houd te veel van eten en dan voornamelijk ongezond eten. Maar toen ik laatst op de weegschaal stond en mijn BMI berekende bleek ik “overgewicht” te hebben. Toen ging er een knop om, ik wilde gezonder leven. Minder snoepen, minder frisdrank, meer fruit eten en meer water drinken. Momenteel ben ik 4 weken verder en heb ik één of twee keer per week een cheatday, snoep ik nog steeds en drink ik nog steeds frisdrank. Wel is dit momenteel in minder mate. Sporten moet ook gebeuren, hier heb ik geen moeite mee. Ik ging vanuit het krachthonk richting de cardio en stapte op een fiets. Vreselijk, zo’n fiets waarop je meter vooruit komt.. Maar er is wel al wat gewicht van af (dankzij de genen denk ik). Hierdoor komt er wel weer een beetje zelfverzekerdheid bij me terug en zit ik een stuk lekkerder in mijn vel!

Ik heb een stabiele relatie, ik woon samen. Maar waarom dan toch die onzekerheid? Jaloersheid. Ik ben jaloers. Wanneer er iets gebeurd waar ik geen controle over heb dan ontstaan er al allerlei scenario’s in mijn hoofd over wat er allemaal mis kan gaan. Want er zijn zoveel mooiere mensen op de wereld, dat maakt me bang. Bang om ingeruild te worden voor een beter exemplaar. Ik ben zo iemand die aan het altaar nog 3 keer vraagt om bevestiging, of hij wel echt van me houdt en met wel echt leuk vindt. Belachelijk natuurlijk, maar het is angst. Ik ben een kuddedier, ik ben dolgraag samen met iemand!

Ik volg een opleiding tot verpleegkundige en geniet er met volle teugen van! In mijn werk en stage blijf ik dan toch onzeker want wat als ik die toets niet haal, of mijn stage of ik voer een handeling niet goed uit. Ik wil een goede verpleegkundige zijn, maar fouten maken is menselijk. Alleen begrijpt niet iedereen dit. Wanneer je bijvoorbeeld een klein foutje maakt en je hebt de halve familie van de patiënt in je nek. Fouten maken is echt menselijk. Toch krijg ik vaak genoeg positieve feedback en is het een leerproces. Maar zodra ik dat papiertje in mijn handen heb ben ik ontzettend trots. Duurt alleen nog 2 leerjaren en heel veel toetsen en opdrachten.

En vrienden, die zijn belangrijk in het leven. Ik heb een aantal goede vrienden en een aantal minder goede vrienden of kennissen, hoe je het noemen wilt. Die goede vrienden weten bijna alles van me, behalve dat ik me soms eenzaam voel. Soms wil ik uitgaan en soms wil ik op de bank Netflixen, maar op momenten dat ik op de bank zit en eigenlijk wel uit wil gaan voel ik me toch wel eenzaam en onzeker.

Nu dat ik dit gedeeld heb valt er toch wel een last van mijn schouders en voel ik me een stukje zekerder. Dus hoofd omhoog en het positieve in het leven zien! "Niet perfect, wel jezelf."

 

Reageer1 0
Schrijf als eerste een reactie:

Om te kunnen reageren moet je eerst

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen