Lifestyle / Psyche & spiritualiteit

LeZeres

Merel Merel ik ben Merel
11
  • 4whatsapps
  • 4mails
  • 0reacties
  • 0favorieten
  • 1volgers
Psyche & spiritualiteit

Ik ben bang voor overgeven.

Reageer1 0

De eerste persoon die overgeven fijn vind moet volgens mij nog geboren worden. Waar de meeste het gewoon geen fijn idee vinden om mensen te zien overgeven of om zelf te moeten overgeven is het voor mij een angst. Zo erg dat het mijn leven beïnvloed. Dat ik niet meer kan leven zoals ik dat zou willen omdat de constante angst mij weer misselijk maakt dat ik mij niet vrij voel.

ziek van de angst.

Ik weet ook wel dat er ergere ziektes bestaan dan mijn angst. En ik weet ook wel dat het helemaal niet erg is als je moet overgeven of de buikgriep heeft. Inmiddels is het 15 jaar geleden dat ik voor het laatst heb overgegeven en ergens ben ik bang dat ik niet meer weet hoe het moet. De gedachte alleen al maken mij gek. Straks stik ik of raak ik buiten bewustzijn en dan? Wie gaat mij dan redden? En straks ga ik dan dood. Zomaar gedachtes die door mijn hoofd heengaan. 

Obsessie voor eten.

Eten is een ramp want ik ben bang dat ik door alles wat ik in mijn mond stop over kan geven. Daarom eet ik vooral vloeibaar eten want dat is niet zo zwaar op de maag. Ook ben ik verslaafd aan gember en dan vooral gemberthee want dat kalmeert de maag. Uiteten doe ik alleen bij restaurants die ik ken en dan nog neem ik geen vis of kip. Want stel je voor dat ze dat iets te lang buiten de koeling gehad hebben. En aangezien ik daar zelf geen invloed op heb bestel ik het niet. Alcohol drink ik amper want dat is niet goed voor de maag. Niet heel erg maar een drankje vind ik best lekker. 

Ziek zijn doe je thuis, niet bij mij.

Mijn omgeving hoeft ook niet te zeggen dat ze niet lekker zijn. Een collega die misselijk is stuur ik het liefste gelijk naar huis. Ik vind mezelf dan ook echt gemeen want niemand heeft er iets aan als ik zo reageer. Als mijn schoonmoeder ziek is verbied ik mijn vriend om daarheen te gaan. Want stel je voor dat hij de ziekte meeneemt naar ons. Ik kan ook boos worden als hier vrienden zitten die zich niet lekker voelen. Ik vraag me dan toch echt af waarom ze komen. De reden is meestal dat ze geen zin hebben om thuis te zitten. Het liefste ontsmet ik daarna het hele huis maar ik beheers me tot de wc. 

Google weet alles.

Bij ieder pijntje Google ik. Wat betekend dat ik voor mijn gevoel al verschillende ziektes gehad heb. Ik weet alles over de buikgriep dus mocht ik het dan toch krijgen weet ik wat mij te wachten staat. Stress slaat bij mij ook op de maag. Na een studiedag met allemaal studenten die weleens ziek kunnen zijn en een waslijst aan taken ben ik doodop. Die avond ben ik niet te genieten en bang dat ik echt ziek ben. Wekelijks roep ik tegen mijn vriend dat ik nu echt ziek ben. Gelukkig weet ik dat mijn hoofd dat zegt dus zoek ik afleiding en ga ik bewegen want dat helpt.

Hulp zoeken.

Bovenstaande beheerst mijn leven. Dus heb ik hulp gezocht bij de psycholoog. Want op deze manier maak ik mijzelf letterlijk ziek. De schaamte voor deze angst is bij mij extreem. Zo erg dat ik het met bijna niemand deel. Mijn vriend weet wel dat ik bang ben om over te geven.  Hij snapt ook wel dat ik niet ziek wil worden. Zeker omdat ik mijn opleiding moet halen. En hij weet hoe slecht ik kan eten. Maar dat de angst zo diep zit weet alleen de psycholoog. En daarom moet ik ermee aan de slag van mezelf. Dus begin januari ga ik weer in therapie op weg naar hopelijk een makkelijker leven voor mezelf. Ik wil de taboe voor deze angst doorbreken vandaar deze blog.

Reageer1 0
Schrijf als eerste een reactie:

Om te kunnen reageren moet je eerst

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen