Lifestyle / Psyche & spiritualiteit
Psyche & spiritualiteit

Lydia: ‘Mijn broer stapte uit het leven door zijn vechtscheiding’

Reageer1 0

Een vechtscheiding kan desastreus zijn, maar dat het ook de dood tot gevolg kan hebben, ondervond Lydia. Zij verloor haar broer nadat hij in een heftige vechtscheiding belandde. “Ik was in Italië met mijn man, toen mijn moeder belde. De wereld werd zwart en stond stil. Mijn hart deed intens pijn.”

Jeugd
“Ons gezin telde vier dochters en één zoon”, vertelt Lydia. “Ik ben de jongste en Simon is nummer twee. Simon was 7,5 jaar ouder dan ik." Simon was Lydia’s maatje in het gezin. “Ik heb mezelf altijd anders gevoeld dan mijn zussen maar sprak daar vroeger weinig over. Als enige zoon in een meidengezin heeft hij zich ook vaak eenzaam gevoeld. Ondanks dat hij goed kon leren deed hij daar toen niet zo veel mee. Hij zette zich tegen van alles af en ik vond hem toen een rare vogel. De laatste jaren waarin ik bezig ben geweest met mijn eigen ontwikkeling, herkende Simon en ik steeds meer in elkaar. Ik voelde me niet meer eenzaam in ons gezin.”

Huwelijk
Simon is ongeveer 16 jaar met zijn ex-vrouw Monique getrouwd geweest. “Ze zijn getrouwd na de geboorte van hun eerste zoon. Ze kregen in totaal drie kinderen: twee zoons en een dochter. Simon en Monique waren allebei nog jong toen ze elkaar leerden kennen. Ze waren stapelgek op elkaar en hadden hun eigen kijk op de wereld. Maar toen de kinderen er eenmaal waren, groeiden ze volledig uit elkaar. Mijn ex-schoonzus was verantwoordelijk voor de kinderen en mijn broer verdiende het geld. De kinderen gingen altijd voor. Doordat de relatie tussen mijn broer en zijn vrouw niet meer hoog op het verlanglijstje stond, leefden ze al een aantal jaar langs elkaar heen; er waren geen gelijke interesses of overtuigingen meer. Mijn broer werd erg eenzaam in die relatie, want ook toen had hij weinig contact met zijn kinderen. En ik sluit niet uit dat ook zijn vrouw erg eenzaam was, zij cijferde zichzelf volledig weg voor hun kroost.”

Scheiding
“Toen mijn broer het een aantal jaren geleden zat was om alleen verantwoordelijk te zijn voor de financiën, begon de ellende. Zijn vrouw deed wel een opleiding tot babycoaching maar kon daar nog geen werk in vinden. Verder was ze niet bereid om op een andere manier financieel bij te dragen. Simon vond dit erg lastig, maar wat hij ook belangrijk vond was dat hij een vrouw had met wie hij weer op emotioneel gebied verbinding had.” Toen Lydia’s broer zich ging bemoeien met het studeergedrag van zijn oudste zoon, liep het behoorlijk uit de hand. “Simon hield er een andere manier op na om zijn zoon te stimuleren dan zijn vrouw, wat heftige ruzies gaf. In die periode is bureau Jeugdzorg ook ingeschakeld.”

De broer van Lydia had uiteindelijk de knoop doorgehakt. “Hij vertelde mij dat hij aan zijn vrouw vroeg of hij nog wel belangrijk voor haar was, waarop ze geen antwoord kon geven. Na vele jaren van ruzie was dit de druppel voor hem.”

Rechtszaken
Toen uitgesproken werd dat Simon en Monique uit elkaar zouden gaan, ging dit nog redelijk goed. “Een paar maanden later bleek echter dat Simon en een van mijn beste vriendinnen - Tess - verliefd waren geworden op elkaar. Dit was voor allebei erg fijn natuurlijk, maar in die periode begon de ellende. Monique zette haar hakken in het zand en wilde niet meer meewerken aan de scheiding. Wel zette ze mijn broer het huis uit want ze kon hem niet meer om zich heen hebben. In het begin ging Simon om het weekend naar zijn huis om bij zijn kinderen te zijn, totdat Monique hier een stokje voor stak. Het werd voor Simon dus erg moeilijk om zijn kinderen een heel weekend bij zich te hebben. Toen kwam er een rechtszaak. Monique wilde nog steeds niet aan het werk, maar wilde wel veel geld ontvangen. Naar aanleiding van deze rechtszaak werd er besloten dat het huis verkocht moest worden en dat Monique een flink deel van de overwaarde uitgekeerd zou krijgen en dat ze naar behoren kinderalimentatie zou ontvangen. Hier was zij het echter niet mee eens en ze werkte dan ook niet mee aan de verkoop." 

Dus kwam er een tweede rechtszaak. “Ondertussen verslechterde het contact tussen Simon en zijn kinderen. Afspraken werden niet nagekomen en de kinderen wilden alleen nog maar langskomen als de kinderen van Tess er niet waren omdat ze niet zo matchten met elkaar. Inmiddels viel rechtszaak nummer twee uit in het voordeel van Simon. Maar helaas liep het wederom anders. Monique hield zich niet aan de afspraken. Er is meerdere keren getracht om te bemiddelen, maar Monique reageerde nergens op.” 

“Op een gegeven moment toen Simon het heel erg zwaar had en intens verdrietig was, heeft hij in een emotionele bui geroepen - in het bijzijn van zijn zoon Max - dat als het zo door zou gaan, hij uit het leven zou stappen. Max was natuurlijk erg geraakt en heeft dit aan zijn moeder verteld, die vervolgens de politie op Simon afstuurde. Ze deed aangifte en wilde niet meer dat Max naar zijn vader ging. Simon brak bij zijn enkels af: dit was het ergste wat ze hem aan kon doen. Hij mocht Max alleen zien onder toezicht.” 

Vervolgens kwam er een kort geding. Alles werd weer op zijn kop gezet en daar ging Simon weer. “De uitspraak: Monique mocht in het huis blijven totdat het verkocht zou worden. Ze werd niet geacht aan het werk te gaan en Simon moest de hoofdprijs aan alimentatie gaan betalen. Daarnaast mocht hij slechts op afspraak zijn kinderen zien. Dit zorgde ervoor dat hij geen mogelijkheden meer zag om nog iets van een toekomst op te bouwen; hij moest alles afstaan. Dit was de slechtste uitslag die hij kon krijgen. De vechtscheiding heeft ruim twee jaar geduurd en toen stopte Simon ermee.”

Zelfmoord
“Na die uitslag heeft hij denk ik de keuze gemaakt om uit het leven te stappen. Hij was in zijn beleving alles kwijt. Zijn huis, zijn kinderen en zijn geld. Alles waar hij zo hard voor gewerkt had, was weg. Een week voordat de uitslag kwam, had hij al een touw gekocht. Tess heeft hem gevonden.”

“Hij wilde zo graag weer gelukkig zijn. Ik denk dat de vechtscheiding absoluut de aanleiding is geweest. Een vechtscheiding waar ze overigens allebei in zaten. Ik denk dat de jaren voor de scheiding ook al zijn tol hadden geëist. Maar wat er - denken wij - ook mee te maken heeft, is dat hij een behoorlijke belastingschuld had. Waarschijnlijk door de kosten die gemaakt zijn voor alle juridische ellende, want hij moest alles betalen. Ook de advocaat van Monique. Alles bij elkaar heeft er voor gezorgd dat hij eruit wilde stappen.”

Lydia
Lydia was in Italië met haar man toen ze het verschrikkelijke nieuws hoorde. “We zaten ’s avonds aan tafel toen mijn telefoon ging. Het was mijn moeder en ze was overstuur. Ze wist niet dat wij in Italië zaten dus toen zei ze: ‘Ach kind, dan vertel ik het je zaterdag wel.’ Ik liep het restaurant uit en drong aan tot ze zei: 'Het is je broer…' En toen kreeg ik ineens mijn zusje Loes aan de lijn. Ik had haar twee jaar niet gesproken en nu vertelde ze mij dat mijn broer dood was. Ik heb geschreeuwd en gehuild en ben het restaurant weer ingelopen. Ik heb mijn telefoon aan mijn man gegeven en wat er daarna gebeurd is weet ik niet meer.” 

“Wat er door me heen ging is onbeschrijfelijk. Nog nooit eerder heb ik zo’n afschuwelijk bericht gekregen. Mijn broer, mijn maatje was weg. En tot op de dag van vandaag kan ik dat maar moeilijk geloven.”

Ex-vrouw
Lydia heeft de ex-vrouw van Simon niet meer gesproken. “Monique mocht ook niet op de crematie komen, dit konden wij niet aan. Zij heeft hem niet aangespoord tot zelfmoord, dit zal ook niet haar bedoeling zijn geweest. Maar ze heeft wel erg haar best gedaan om hem kapot te maken. Ik verwijt haar niet dat hij dit gedaan heeft, dat is zeker niet eerlijk. Maar ik ben nog niet zo ver dat ik haar onder ogen kan komen.” 

Verdriet
De ouders van Lydia zijn 81 en 87 en zijn kapot. "Wij zussen hebben weer contact, dat heeft Simon dan wel bereikt. Maar we hadden hem er zo graag nog bij gehad. Met name het verdriet van onze ouders is hartverscheurend. En ik snap het als ze zeggen: ‘Ach, het duurt gelukkig niet lang meer en dan zijn we bij hem.’ Maar oh, wat had ik deze mensen toch graag nog andere jaren gegeven.”

Hoe Lydia met dit intense verdriet omgaat? “Het proces van verdriet moet ik vooral laten gebeuren", zegt ze. "Af en toe huilen, schelden en soms zelfs overgeven. Maar dan ga ik daarna weer verder. En ik blog over hoe ik dit beleef. Dat helpt me. Een vechtscheiding kent alleen maar verliezers.” 

Lees ook: Pascals ex bleek een narcist te zijn: ‘Hij deed er alles aan om mij kapot te maken’

Reageer1 0

Reacties

Ze.nl reacties (0)
Er is 1 reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Sava de Brul

    Heb jij ook iemand verloren aan suïcide of zit je niet lekker in je vel? Praat anoniem met een hulpverlener van MIND Korrelatie via www.mindkorrelatie.nl. Zie jij het niet meer zitten? Neem dan 24/7 contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113. Blijf er niet mee rondlopen, praten helpt!

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen