Van ‘Oranje boven!’ tot ‘Had je vader roest in z’n pijp of was je moeder ongesteld toen je geboren werd?’. Een hoog IQ heb je in ieder geval niet nodig om opmerkingen te kunnen verzinnen over ‘worteltjes’ en ‘snoeptomaatjes’.

Meisjes met rooie haren…

Die kunnen kussen, dat is niet mis! Wij rooie rakkers worden inmiddels bestempeld als gepassioneerd, sexy en wild in bed. Niet verkeerd. Vroeger was dat wel anders. Toen vielen we onder de negatieve kopjes ongeluksbrengers, heksen en bastaards. Daar komen ook de vele scheldwoorden vandaan.

Vooroordelen wereldwijd
Wereldwijd heeft slecht 1% van de bevolking rood haar. Er bestaan veel vooroordelen over deze kleine groep. In Corsica is het bijvoorbeeld de gewoonte om op de grond te spugen en om te keren als je iemand tegenkomt met rood haar.  

Niet alle vooroordelen zijn gelukkig negatief. In Polen gelooft men dat wanneer je drie roodharigen tegenkomt, je de loterij zal winnen. Zou dat even mooi zijn! In Denemarken is het een eer om een kind te hebben met rood haar. En ook in Frankrijk wordt het hebben van rood haar gezien als groot geluk. Er is zelfs een ‘Proud to be Red association’ opgezet.


Schelden
In Nederland zijn de meningen over rood haar verdeeld. Sommige mensen vinden het prachtig, anderen vreselijk. Roodharigen zijn echter nog steeds de grootste groep die om hun haarkleur worden uitgescholden en gepest. En dat terwijl wij ‘rode dakduiveltjes’ pijn heviger ervaren dan anderen (gelukkig doet schelden geen pijn, toch?!). ‘Vuurtoren’ is hedendaags denk ik het meest voorkomende scheldwoord. En oh, wat is hij origineel. NOT! Op de tweede plaats staat ‘wortel’, ook zo goed bedacht. De leukste die ik ooit gehoord heb is ‘Hé Snoeptomaatje’. Wij rooien zijn om op te vreten!

Vandaag is rood…
De kleur van mijn haren. Men zegt dat het een uitstervend soort is. Lucky me. Gelukkig kunnen we altijd bij de kapper terecht om ons haar in vuur en vlam te laten zetten. Rood is namelijk een hele populaire verfkleur. Pas wel op dat je de juiste verf en kleur kiest. De kans op vaalroze of feloranje haar is zeker aanwezig!

Oranje boven, oranje onder
Over haar gesproken. Schaamteloos is mij al een aantal keer gevraagd of ik naast ‘oranje boven’ ook ‘oranje onder’ ben. Het antwoord zou ik bijna niet meer weten gezien ik geen aanhanger ben van de hoogpolig tapijt- of grasmattenbende, maar het is NEE. Er hangt bij mij geen oranje pruik tussen mijn benen, zoals bij Samatha in één van de hilarische Sex and the City-afleveringen. Tip: Kijk gewoon naar iemands wimpers en wenkbrauwen, dan weet je het antwoord zonder het te hoeven vragen. Tenzij je misleid wordt door make-up. Dan kan je nog wel eens voor een verrassing komen te staan.


Mooi rood is niet lelijk
Ook al heb ik zelf rood haar en is het ‘in’, groot fan ben ik er niet van. Vooral vroeger niet. Tevergeefs heb ik dan ook geprobeerd om mijn rossige lokken zowel blond als  bruin te verven. Rood haar is echter zo hardnekkig dat het overal doorheen komt. Wat heb ik die ‘warme gloed’ vervloekt! Inmiddels heb ik de hoop opgegeven en richt ik me maar op de voordelen in plaats van de nadelen.

Roodharigendag
Wij gingers hebben bijvoorbeeld een eigen feestdag. Elk jaar wordt er grootschalig een Roodharigendag (RHD) georganiseerd. Ik dacht dat we die al hadden op 30 april, maar aan één dag vol oranje franje hebben we blijkbaar niet genoeg. Op 2 september 2012 worden er in Breda duizenden rooie rakkers uit binnen- en buitenland opgetrommeld voor onder andere een groepsfotoshoot. Er zullen tevens al vanaf 1 september allerlei activiteiten plaatsvinden om alvast in oranjesfeer te komen (aanmelden kan op www.roodharigen.nl). Van een redhead-diner tot kledingadvies. En geloof me, het laatste is zeker nodig! Sommige kleuren staan vreselijk bij rood haar. Om het stoplichteffect te voorkomen vermijd ikzelf alle felle kleuren zoals geel, oranje en groen. Vooral fluoriserend is naar mijn mening écht een mismatch! Maar goed, ieder zijn ding.

Heethoofd
Over smaak valt niet te twisten. Roodharige vrouwen trekken altijd mijn aandacht. Echter zou ik zelf nooit op een roodharige man kunnen vallen. Met prins charming Harry doe je mij geen plezier. Rood betekent voor mij gewoon stop, en ook bij oranje neem ik het risico niet. Ten eerste ontbreekt het aan seksuele aantrekkingskracht. Een ontbloot roodborstje, nee daar word ik niet warm of koud van. Ten tweede staat het idee dat er een (weliswaar kleine) kans is op een vierkoppig roodharig gezin mij enorm tegen. Met name door het mij welbekende verbrandingsgevaar.

Zonnegroet of Zonnevloek
Bij rood haar hoort namelijk een bleke, uiterst zongevoelige huid. Bij elk zonnestraaltje zal je dus als rooie rakker in plaats van de zonnegroet de zonnevloek moeten doen: smeren met minimaal factor 30. Smerig werk!
En neem nou een ‘gezellig dagje strand’. Gepakt en bezakt met tubes zonnebrand, zonnehoedjes en zwemshirtjes ’s ochtends vroeg de auto in. ’s Middags zou namelijk te laat zijn gezien de kooktemperatuur voor ons kreeftjes vanaf een uur of 1 is bereikt en we dekking moeten zoeken. Eenmaal aangekomen op het strand moeten we elkaar na elke duik insmeren. Tevergeefs; de zon geeft gemene steken boven water. Vervolgens hopeloos proberen te koelen met komkommers en aftersun tot je ‘gezellig gezamenlijk’ gaat vervellen met als eindresultaat dat je weer net zo wit bent als voorheen. Ik krijg het er nu al Spaans benauwd van. Nee, dat lijkt me vier keer niks. Ik heb aan mijn eigen heethoofd meer dan genoeg!

Het slaat een generatie over
Toch is het natuurlijk nooit uitgesloten. De kans op rood is er altijd. Dat ik dit keer een hoopje baby met een hoopje zwart haar op me neergelegd kreeg wil niet zeggen dat het volgende keer ook zo is. Men zegt dat rood haar vaak een generatie overslaat. Dus kans op roodharige kleinkinderen heb ik zeker. Gelukkig hoef ik als oma dan tijdens een stranddag alleen te zorgen dat er lekker met ze gegeten, gedronken en gezwommen wordt. En dat doe ik met liefde! Ook al is het vierkoppig. Het smerige werk laat ik dan lekker aan de ouders over.

Heb jij een vooroordeel over roodharige mensen?
________________________________________________________________________________________

Mil@, onze 26-jarige columniste en jonge moeder van Noah, droomt ervan om schrijfster te worden. Ze woont samen met haar twee mannen in Hoorn, maar vlucht minimaal 28 uur per week naar de stad van haar hart: Amsterdam.
 
In haar columns worden de meest uiteenlopende mama-onderwerpen besproken. Van het kolven in een hippe club tot het met een krijsende peuter in de supermarkt staan. Graag neemt ze je mee in de wereld van zwangerschap, peuters, moeders, vaders, de bijbehorende taboe kwesties en nog veel meer.