Girlscene
Ze
Fashionscene
Beautyscene
Shopscene
FashionsceneTV
Shopgids
Good2b
24H Fashion deal
Girlslovedeals
Chicklit
24H Beauty deal
Vrouwen.nl
Moviescene
Graag zou ik beweren dat ik nooit scheld in het bijzin van mijn kinderen, dat ik een voorbeeldmoeder ben waar elke andere ouder jaloers op is; zo'n moeder die elk kind zou willen hebben maar niet krijgen kan. Helaas…
Ik scheld de hele dag door. En mijn kinderen vinden het nog leuk ook. Mijn scheldpartijen vallen dan ook meestal in de categorie "AL": geschikt voor alle leeftijden. Je mag best weten dat ik er bijzonder goed in ben. Met het grootste gemak verzin ik 101 varianten op Piet Piraats "alle wind in de zeilen nog an toe". De alle drollen op een stokje's, driedubbelovergehaalde dakduiven en scheefgepoepte patatzagen knallen in vliegende vaart door ons huis.
Billenwapper
Ik moet natuurlijk ook wel, met twee kinderen die elk nieuw woord opslurpen als een uitgedroogde spons. Alles wat ik zeg zuigen ze direct naar binnen, rechtstreeks die hersentjes in. Zelf kan ik gelukkig tegen een stootje, want wie kaatst kan de bal verwachten. Zo ben ik al meerdere keren uitgemaakt voor schele waterolifant, billenwapper of rechtsgedraaide stinksok. Maar ook de doodgewone pannenkoek doet het goed hier. Een zure pannenkoek is een stuk chagrijn, een pannenkoek met stroop is een achterbaks stuk vreten en een vliegende pannenkoek is volkomen gestoord.
Nondepielekes
Het liefst verzin ik telkens weer iets nieuws, het kan me niet debiel genoeg zijn. Poephoofd, gillende bavianenbil, zingende zweetkever; als ik semi-boos ben trek ik alles uit de kast. Een voordeel is dat het ze scherp houdt. Eigenlijk kun je het zien als een geheim opvoedwapen. Ik maak ze eerst aan het lachen waardoor ze beter luisteren wanneer ik daarna met een serieus gezicht zeg: "Zo jongens, en nu even opruimen." Ze weten heus wel dat er straf dreigt als ze na drie keer snotverdorie of nondepielekes nog niet in actie komen. Â
No shit!
Toch zijn er van die momenten. Bijvoorbeeld als ik een pan op mijn tenen laat vallen, als mijn kinderen de zoveelste beker met Roosvicee omvergooien of als mijn auto plotseling wordt gesneden door een bellende meid in een Twingo. Van die momenten dat ik even mijn verantwoordelijke bewustzijn verlies en er toch een godverdomme, klerezooi of takkewijf uitglipt. Dat is dan dikke, vette oepsiepoepsie voor mij, want - al mijn creatieve verzinselen ten spijt - zijn dat nu net de woorden die mijn kleine badsponsjes het allerleukste vinden om gretig te absorberen en rijkelijk in het rond te spetteren.
Floep
Tot nu toe is de schade beperkt gebleven tot een welgemeend hoerenjong! tegen onze bejaarde achterbuurman. Gelukkig is hij stokdoof. Maar ik hou mijn hart vast. Je weet nooit wat ze eruit floepen op dat ene onverwachte ogenblik. In een volle bus, tegen de juf op school of tijdens een etentje met mijn baas. Gloeiende godverdegodver, ik moet er niet aan denken.
________________________________________________________________________________________
Iris is onze vaste ZeMama-columniste. Ze is getrouwd en heeft twee zoontjes van vier en twee jaar. Voordat Iris kinderen had, snapte ze nooit waarom ouders niet ingrepen als kinderen alles bij elkaar krijsten in de supermarkt; waarom alles aan je kind énig is: zelfs poepluiers verschonen. En van overbezorgde ouders kreeg ze helemaal de kriebels. Totdat ze zelf moeder werd.
Iris is meer dan alleen moeder: secretaresse, wannabe schrijfster, 'francofille', chocoholic... En ook daarover schrijft ze, op Miss Moneypenny Blogs.
Ik scheld de hele dag door. En mijn kinderen vinden het nog leuk ook. Mijn scheldpartijen vallen dan ook meestal in de categorie "AL": geschikt voor alle leeftijden. Je mag best weten dat ik er bijzonder goed in ben. Met het grootste gemak verzin ik 101 varianten op Piet Piraats "alle wind in de zeilen nog an toe". De alle drollen op een stokje's, driedubbelovergehaalde dakduiven en scheefgepoepte patatzagen knallen in vliegende vaart door ons huis.
Billenwapper
Ik moet natuurlijk ook wel, met twee kinderen die elk nieuw woord opslurpen als een uitgedroogde spons. Alles wat ik zeg zuigen ze direct naar binnen, rechtstreeks die hersentjes in. Zelf kan ik gelukkig tegen een stootje, want wie kaatst kan de bal verwachten. Zo ben ik al meerdere keren uitgemaakt voor schele waterolifant, billenwapper of rechtsgedraaide stinksok. Maar ook de doodgewone pannenkoek doet het goed hier. Een zure pannenkoek is een stuk chagrijn, een pannenkoek met stroop is een achterbaks stuk vreten en een vliegende pannenkoek is volkomen gestoord.
Nondepielekes
Het liefst verzin ik telkens weer iets nieuws, het kan me niet debiel genoeg zijn. Poephoofd, gillende bavianenbil, zingende zweetkever; als ik semi-boos ben trek ik alles uit de kast. Een voordeel is dat het ze scherp houdt. Eigenlijk kun je het zien als een geheim opvoedwapen. Ik maak ze eerst aan het lachen waardoor ze beter luisteren wanneer ik daarna met een serieus gezicht zeg: "Zo jongens, en nu even opruimen." Ze weten heus wel dat er straf dreigt als ze na drie keer snotverdorie of nondepielekes nog niet in actie komen. Â
No shit!
Toch zijn er van die momenten. Bijvoorbeeld als ik een pan op mijn tenen laat vallen, als mijn kinderen de zoveelste beker met Roosvicee omvergooien of als mijn auto plotseling wordt gesneden door een bellende meid in een Twingo. Van die momenten dat ik even mijn verantwoordelijke bewustzijn verlies en er toch een godverdomme, klerezooi of takkewijf uitglipt. Dat is dan dikke, vette oepsiepoepsie voor mij, want - al mijn creatieve verzinselen ten spijt - zijn dat nu net de woorden die mijn kleine badsponsjes het allerleukste vinden om gretig te absorberen en rijkelijk in het rond te spetteren.
Floep
Tot nu toe is de schade beperkt gebleven tot een welgemeend hoerenjong! tegen onze bejaarde achterbuurman. Gelukkig is hij stokdoof. Maar ik hou mijn hart vast. Je weet nooit wat ze eruit floepen op dat ene onverwachte ogenblik. In een volle bus, tegen de juf op school of tijdens een etentje met mijn baas. Gloeiende godverdegodver, ik moet er niet aan denken.
________________________________________________________________________________________
Iris is onze vaste ZeMama-columniste. Ze is getrouwd en heeft twee zoontjes van vier en twee jaar. Voordat Iris kinderen had, snapte ze nooit waarom ouders niet ingrepen als kinderen alles bij elkaar krijsten in de supermarkt; waarom alles aan je kind énig is: zelfs poepluiers verschonen. En van overbezorgde ouders kreeg ze helemaal de kriebels. Totdat ze zelf moeder werd.
Iris is meer dan alleen moeder: secretaresse, wannabe schrijfster, 'francofille', chocoholic... En ook daarover schrijft ze, op Miss Moneypenny Blogs.
Like Ze.nl op facebook
Ook leuk om te lezen
Zalige column Iris, echt een genot om te lezen:)
Bijgewerkt: Zondag 26 februari 2012 om 18:54
Zeg heel vaak chips ipv shit hahaha maar met andere scheldwoorden lukt dat niet altijd en dat is soms best klote. Dan zeg ik maar oh sorry, als ik het k woord heb geroepen als iets niet lukt ofzo. Mijn meiden zijn 12 en 14 en horen dat op school etc natuurlijk ook maar toch als mamma dat gaat roepen terwijl ze het niet wil hebben dat hun het doen is ook geen goed voorbeeld eigenlijk he? Maar goed, probeer me in te houden en het chips roepen gaat me aardig af haha
Dank voor jullie reacties allemaal.
@Mila Heel herkenbaar. Ik merk gelukkig wel dat ik me steeds minder aantrek van mijn omgeving in dat soort situaties. Het zijn vaak mensen die zelf geen kinderen hebben (of al een stuk oudere kinderen, en alweer vergeten zijn hoe het is). Ik heb er steeds vaker sch*t aan. ;-)
@Rinskje. "motherfokker, dikke bitch". Hahaha! Soms zou je willen dat je op dat soort momenten een camera bij de hand had.
@$asha Wat knap van jou! Je bent vast een heel goed voorbeeld voor je jongere broertjes en zusjes.
Toch heerlijk als ze nog niet kunnen praten ;) Die van mij zegt alleen ew! Als hij boos is....
Ik heb mezelf het schelden in bijzijn van kinderen afgeleerd.
weer super geschreven! die van mij zegt af en toe zelf verdomme, want dat zegt haar vriendje ook of chips in plaats van shit. dat vindt ik dan nog niet zo erg maar sommige kinderen kunnen er wat van hoor en op de meest genante plekken
Supergrappig!
Haha ik herken het wel! Ik ben ook heel goed in schelden, en af en toe wil mijn kleine broertje daar nog wel een wat van meekrijgen. Gelukkig is hij meestal zo wijs om te zeggen: 'je mag geen verdomme zeggen!'. Een dikke dis haha
hahahahaha niet schelden haha het is maar goed dat ik nog geen kinders heb en me nog even mag laten gaan haha. ik moet wel zeggen dat het me onwijs lastig lijkt het te veranderen in iets anders.
Vriendinnen van mij roepen altijd Hé Ketchup of potje met honing hahaha
Veldolie ( zal het zonder R geweest zijn;) vind ik nog wel kunnen hoor;) Maar toen mijn destijds 4 jarige zoon zijn zus uitmaakte voor 'motherfucker, dikke bitch!! Ben ik er even uitgelopen.... ik heb de lachbui onderdrukt en mijn dochter gekalmeerd met een: 'toch knap van zo,n 4 jarig ventje dattie al zo goed engels spreekt;) Daar moest mijn dochter weer heel erg om lachen, en vervolgens ( omdat er zo om werd gelachen....) heb ik er weken over gedaan om die 4-jarige hummel dit weer af te leren. Schelden met poep en kak doet het dan heel goed! Want hoe dan ook ,schelden, je ontkomt er niet aan.... En hiermee is dan maar weer bewezen dat ook ik niet onder de categorie ' pedagogisch verantwoorde moeders' behoor. Ze zijn trouwens alle 3 goed terecht gekomen:)
Haha, leuke column weer! Tja... Niet schelden is verdomde lastig! (zie je, daar ga ik al!) Mijn zoontje zei gister nog keihard midden in een vredelievend eettentje: VERDOLIE! Terecht, zijn stapel boekjes donderde van het veels te kleine speeltafeltje af. Maar daar krijg je als moeder toch wel even een rode kop van. Gelukkig kan hij de letter R niet uitspreken dus klonk het nog best schattig. Het 65+ stel naast onze tafel was er echter niet ven gediend en keek afkeurend van Noah naar mij. Waarop ik me snel verschool achter de menukaart (om er toch stiekem een heel klein beetje om te lachen).