Het wennen aan de overgang van de sportschool B’s naar de baby B’s was na een maand gelukt. Binnenshuis dan. Echter buiten de deur leerde ik mijn B’s op een heel andere manier kennen. Vooral de B van Borsten bleek een Bitch te zijn!

Binnen B’s

Aan de sportschool B’s Borsten, Billen, Buik en Benen had ik al in geen tijden meer aandacht besteed. Aan de baby B’s Borsten, Bed, Box en Bad des te meer. Ik had het na een maand aanmoederen aardig onder de knie. Alle B’s zaten inmiddels in een vast ritme. Toch miste ik iets: het wereldje buiten mijn babywinkel waar ik behalve mama ook gewoon Mila was. Tijd om er zelf even uit te gaan.

De eerste keer moederziel alleen
Heerlijk vond ik het, voor het eerst zonder baby op pad. Nou ja, het eerste half uurtje dan. Even geen babypraat en luierlucht maar gewoon met vriendinnen op stap. Hoorn leek ineens een wereldstad. Ik voelde me net Rapunzel die eindelijk uit haar toren vrijgelaten werd. Wennen was het wel. Na 9 maanden gezelschap in je buik toch vreemd om zo, letterlijk, moederziel alleen over straat te lopen.


B-alert
Ik had er echter geen rekening mee gehouden dat ik, als ik alleen op pad zou gaan, mijn B’s nageleverd zou krijgen. Het bleek niet alleen ‘garantie tot aan de deur’, maar tevens ook ‘gratis bezorging op locatie 30-60 minuten na het verlaten van de Baby-Dump’. Had ik hiervoor getekend?

B1: Borsten
Na welgeteld 32 minuten werd de eerste B afgeleverd: Borsten. Ik voelde dat mijn uiers zich begonnen te vullen. Ik had gepland om mijn kleine kalfje te voeden voordat ik weg zou gaan, maar hij lag zo lekker te slapen dat ik hem maar niet wakker had gemaakt. Beginnersfout! Nu wist ik in ieder geval wel wat stuwing inhield. Al snel had ik het gevoel alsof mijn borsten uit elkaar zouden spatten. Alsof ik elk moment naar het toilet zou moeten rennen om mijn borstpads uit te wringen. En het werd alleen maar erger. Helemaal als ik aan mijn zoontje dacht, die nu misschien wel honger zou hebben. Angstig keek ik dan ook om de minuut of er geen lekvlek te zien was. Voor buitenstaanders zal deze check er wel een beetje vreemd uit hebben gezien. Alsof ik mezelf aan het bekijken was. (Ik moet eerlijk zeggen, als echte borstenvrouw was ik wel trots op mijn grote mama-memmen, dus helemaal ongelijk zouden ze niet gehad hebben.)

B2: Bed
Ook de tweede B werd naar mijn kop geslingerd: Bed. Door even weg te zijn besefte ik des de meer in wat een hectische en vermoeiende tijd ik zat. Mede door mijn vriendinnen die maar bleven herhalen dat ze zo’n bewondering hadden dat ik het volhield met zo weinig slaap. Tot nu toe had ik daar zelf nog helemaal geen tijd voor gehad om hier bij stil te staan.

B3: Bad
Na een bezoekje aan het toilet kwam ook de derde B om de hoek kijken: Bad. Zowel mijn pad als mijn bandage konden wel weer vervanging gebruiken. Dat vond ik al snel. Als trouwe tampongebruiker vanaf dag één kon ik niet wennen aan die smerige leklappen. De pakken waren niet aan te slepen. Helaas was ik, in mijn enthousiasme dat ik zonder baby-luiertas op pad kon gaan, mijn eigen luiertas helemaal vergeten. Ik had mijn allerkleinste tasje gepakt en daar alleen geld en lipgloss ingedaan. Er vanuit gaande dat ik zo, zoals voorheen, alles had wat mijn hartje begeerde. Niet dus!


B4: Box
Inmiddels was het minuut 52. Ik voelde me vies en opeens een heel slechte moeder dat ik mijn kind zomaar achtergelaten had in de vierde B: Box. Uiteraard onder toeziend oog van de trotse papa, maar toch.

Malle mama
Precies een uur heb ik het volgehouden tot ik als een malle mama zo snel mogelijk naar mijn babywinkel terugkeerde. Gelukkig is dit, na veel oefenen, toch nog goed gekomen. Inmiddels houd ik het nu zelfs een hele dag uit. Heel soms zelfs wel twee. En dat zonder extra bescherming, garantie of service, waar dan ook!

Ik denk dat elke tijd zijn eigen B’s heeft waar we als moeders mee om moeten leren gaan.

Welke B’s zullen er nog allemaal gaan volgen? Of is de letter B alleen voor het babytijdperk weggelegd en gaan we daarna over naar de N van bijvoorbeeld Nee?
________________________________________________________________________________________

Mil@, onze 26-jarige columniste en jonge moeder van Noah, droomt ervan om schrijfster te worden. Ze woont samen met haar twee mannen in Hoorn, maar vlucht minimaal 28 uur per week naar de stad van haar hart: Amsterdam.
 
In haar columns worden de meest uiteenlopende mama-onderwerpen besproken. Van het kolfen in een hippe club tot het met een krijsende peuter in de supermarkt staan. Graag neemt ze je mee in de wereld van zwangerschap, peuters, moeders, vaders, de bijbehorende taboe kwesties en nog veel meer.