Liesbeth stond mij al voor haar woning op te wachten, ze zag er stralend uit. Ik vroeg of ze meteen door wilde naar het restaurant. “Ja”, zei ze. "Dan hebben we vanavond lekker de tijd!” Ik liet haar instappen en we reden weg.

Het was twee weken na de eerste keer dat Liesbeth mij boekte. Die avond stond me nog helemaal bij, het was alsof het gisteren was. Ze was jong weduwe geworden door een tragisch ongeval van haar echtgenoot, anderhalf jaar geleden, en ik had de eer gehad om haar weer seksueel te mogen stimuleren. En dat was blijkbaar goed gelukt, anders had ze me nu niet voor de hele nacht geboekt.

Uit eten
“Waar gaan we naartoe?” vroeg ik. “Ik heb een heel leuk restaurantje gereserveerd voor ons, in de stad, voorlopig moet je rechtdoor", zei ze. "Hou je van Italiaans?” Ja, van Italiaans hield ik wel, en ook wel van bijna alle andere keukens. Het viel me op dat ze een beetje gespannen overkwam, maar dat vond ik niet vreemd. Doorgaans zijn bijna alle klanten wat nerveus in het begin, zelfs vaak nerveuzer dan ik.

“En heb je nog leuke dates gehad sinds onze vorige keer?” Ik antwoordde van niet en legde uit dat een gigolo nou ook weer niet zó veel werk heeft. “Ik vind het leuk je weer te zien”, zei ik - en dat was gemeend. Ze keek me onderzoekend aan, en ik vulde aan dat ik nooit lieg. Hooguit zeg ik soms iets niet, maar ik wil wel echt blijven. Ze zei niets, maar was ogenschijnlijk tevreden met mijn uitleg.


We dronken rode wijn en het gesprek ging vanzelf, sterker nog: ze praatte honderduit! Het was alsof ze anderhalf jaar aan gespreksstof had opgespaard, en besloten had om het vanavond allemaal maar eens op tafel te leggen. Haar werk, haar vriendinnen, haar ouders... Maar het huwelijk met haar overleden man vermeed ze. Ze had weinig liefde en waardering gehad van haar ouders, kreeg nooit te horen dat ze van haar hielden. Dat vond ze wel bij haar eerste vriendje, en bij alle latere partners. “Goed van je dat je dit allemaal met me wilt delen”, zei ik. “Dus je vindt het niet vervelend?”, vroeg ze daarop. Ik antwoordde: “Nee hoor, je bent leuk gezelschap."

Het grote-standjes-boek
Tegen 10 uur waren we weer bij haar thuis. Ze vroeg me meteen mee naar haar slaapkamer, die dit keer sterk naar wierrook geurde. De seks was fantastisch. Haar lichaam glansde in het licht van de kaarsjes. Ze hurkte voor het bed met gespreide benen en pijpte me langdurig. Vervolgens wierp ze me op bed en ging half over me heen liggen en zoende me, ondertussen haar lange sexy benen over mij heen wrijvend. Ik had weinig moeite om bij haar de juiste plekjes te bereiken en ze reageerde gewillig op mijn initiatieven. Het leek soms wel de omgekeerde wereld, alsof zij mij wilde verwennen in plaats van andersom. Mijn voorraad condooms slonk in hoog tempo. Ik had geen flauw benul meer van de tijd en liet me meevoeren door het grote-standjes-boek…


Toen Liesbeth voor de derde keer bovenop me ging zitten, kon ik niet meer. Ze merkte het en stelde een break voor. “Ik wil me even opfrissen, oké?” vroeg ik, en verdween richting badkamer. Toen ik na de douche weer terugkeerde naar het plaatsdelict had Liesbeth wat hapjes, een fles cava en twee glazen klaar staan. Ik nipte van de cava en Liesbeth kroop tegen me aan. Ik voelde dat ik wegzonk in een diepe slaap.

Een blauwtje
Het was al licht, maar ik wist dat ik niet lang geslapen had. Ik veegde een paar kriebelharen van Liesbeth uit mijn gezicht en merkte toen pas dat ze naar me lag te kijken. “Hey, pff... ik was ingeslapen", zeg ik slaapdronken. "Jij alles goed?” “Ja hoor, ik heb niet geslapen", antwoordt ze. "Ben je een beetje uitgerust?” Ik zei dat ik me goed voelde en vroeg hoe laat het was. Ze wees naar de wekkerradio op haar nachtkastje. “Hoe laat moet je weg? Weet je wat, ik ga ontbijt maken, ben zo terug.” Ik had niet veel in te brengen.

Ik kleedde me aan en ging naar beneden, waar we samen ontbeten. Liesbeth leek wat stiller en ik vroeg me af wat er door haar heen ging. Bij het weggaan vroeg ze: “Zeg, hoe houden we nou verder contact…?” Ik verwees naar The Men’s Company. Tot mijn verbazing keek ze bedenkelijk. ”Ik dacht dat het misschien handiger is als ik je rechtstreeks kan bellen?” Oh nee, dacht ik, en in een flits was ik klaarwakker. “Sorry Liesbeth, ik hoop dat je het net als ik ook zo fijn hebt gehad, maar je hebt me betaald om ook weer op tijd weg te gaan, nietwaar?”

Condoom
De blik met ongeloof in haar ogen als antwoord op mijn opmerking bleef me nog dagen bij. Totdat Erwin van mijn bureau me belde. Liesbeth had gebeld. Ze had het geweldig naar haar zin gehad maar iets zat haar niet lekker. Waarom had ik het condoom afgedaan..?

Wat?!


Ik vroeg Erwin om dat laatste te herhalen. “Waarom ik het condoom heb afgedaan? Hoe komt ze daar nou bij?” Erwin vertelde dat Liesbeth lang met hem gesproken had, en ze had verteld dat ze gezien had dat ik het condoom had afgedaan en op haar nachtkastje had neergelegd. En dat ze zich pas nadat ik weg was zorgen was gaan maken en ook heel boos geworden was. Ik was met stomheid geslagen.

Echt nooit zou ik zoiets doen, en ik wist absoluut zeker dat het ook dit keer niet gebeurd was. Liesbeth was al naar de huisarts geweest, had ze verteld. Het klonk bizar, maar hoe meer ik Erwins verhaal aanhoorde, hoe meer ik toch wat dingen in verband begon te brengen. Haar jeugdverhalen, haar inspanningen voor mij, haar teleurstelling over mijn weigeren om rechtstreeks contact met haar te houden… Zouden al die dingen iets betekenen...? Erwin ging opnieuw bellen met Liesbeth. Ik dacht na over haar vreemde actie, en begon eigenlijk steeds meer geïrriteerd te raken.

Heftige herinnering
Diezelfde avond belde Erwin weer. Liesbeth had zelf alweer teruggebeld en gevraagd om een gesprek met mij. Misschien dat we er dan wel samen uit zouden komen. Ja, dacht ik, maar wat zou de uitkomst van een gesprek met haar kunnen worden? Als ze gevoelens voor mij zou hebben ontwikkeld, wilde ik die niet nog eens aanwakkeren. Sterker nog, ik zou haar wel zeggen dat ik mijn condoom absoluut niet had afgedaan, en van bot doen hou ik helemaal niet. Kortom, ik zag er niets in.

Al pratende concludeerden we dat het het verstandigste was om het hierbij te laten. Aldus geschiedde. Liesbeth legde zich er uiteindelijk bij neer dat we elkaar niet meer zouden zien. Het bleef bij een heftige herinnering met een ‘waarom’, en soms vraag ik mij nog weleens af hoe het nu met haar is...

Lees ook de vorige columns van van de gigolo's van TMC!



Elke twee weken komt een gigolo van het het internationale gigolobureau The Men’s Company aan het woord over zijn avonturen tijdens 'kantooruren'. Ditmaal was Martin aan het woord. 

Alle namen zijn omwille van discretie gefingeerd. Situaties en gebeurtenissen zijn zo beschreven dat de privacy van betrokkenen absoluut gewaarborgd blijft.

Nieuwsgierig geworden..? Voor meer informatie, kijk op de website van TMC.