"Papa is een échte man, papa heeft een piemel." Zo, dat deel voorlichting hebben we gehad. Noah vertelt deze ‘wijsheid’ aan iedereen die het maar horen wil. Gevolgd door "échte mannen doen GRRR", met daarbij de spierbalmove.

Trots dat papa is dat zijn zoon beschikt over een flinke dosis testosteron (in een peuterpubervariant dan). Het piemeldeel, daar ben ik het mee eens. Maar wat betreft het geluid dat échte mannen maken… En de spierbalmove is ook niet geheel realistisch, gezien Noah tijdens deze uiterst mannelijke beweging naar zijn onderarm wijst en deze hevig probeert aan te spannen. Maar goed, het schept wel een band tussen vader en zoon. Stoer en sterk, schouder aan schouder. De een iets minder breed dan de andere, maar dat komt vast wel goed in de loop der jaren.


Wildplassen
Hoe klein hij ook is, Noah ziet zichzelf als een échte man. Hij heeft tenslotte een piemel. De maat maakt blijkbaar nog niks uit. Het gaat erom wat je ermee kunt, toch?!

Eruit plassen is momenteel bijster interessant. Vooral op plaatsen waar het niet hoort. Zoals in zijn speelgoedbak, achter de deur en naast de pot. Van wie hij dat nou geleerd heeft..? Ik hoop niet dat de bon van papa voor wildplassen er iets mee te maken heeft. Dit is toch geen genetisch overdraagbare aandoening hè?

Mannen en mama’s
"Maar wat is dan een échte vrouw Noah?" Het blijft angstvallig stil. Je ziet dat hij nadenkt. Na lang wachten volgt er dan toch een antwoord: "Een mama!" Je hebt dus mannen en mama’s. Echte vrouwen is voor Noah nog onbekend terrein. Ook dat komt vast wel goed in de loop der jaren. Of misschien houdt hij het toch liever bij échte mannen, kan natuurlijk ook.


Voorleesboek
In Noah’s voorleesboek staat de omschrijving: ‘Een mama heeft lippenstift en groene ogen, twee tietjes en een baby in haar buik.’ Duidelijke uitleg toch?! Not! Noah heeft er nooit bij stilgestaan dat dit wat zijn mama betreft klinkklare onzin is. Nergens in huis is er ook maar een spoor van groene oogschaduw te vinden. Laat staan van zo’n lelijke bloemrijke hobbezak als die op alle bijbehorende mama-afbeeldingen. En voor zover ik weet zit er ook (nog) geen baby in mijn buik. Ze moeten die boeken toch écht eens updaten!

Echte vrouwen
Hierbij alleen één klein probleempje. Namelijk dat het uiterlijk van de mama’s van tegenwoordig niet meer in één zin te omschrijven is. Laat staan af te beelden. De variatie is te groot. Van een baggy broek tot een skinny jeans. Van een kokerrokje tot een babydoll. Het kan allemaal. Zelfs twee tietjes is met de ‘kankerzooi’ van tegenwoordig geen garantie meer. De oplossing voor de correcte hedendaagse mama-omschrijving is zoals Noah zegt: een mama is een échte vrouw! All the info we need!

Echte mannen
Vrouwen vallen op échte mannen. Maar wat echte mannen nou precies zijn, daar zijn de meningen over verdeeld. De een vindt een ‘oerman’ een echte man, dus moet hij stoer, sterk, ruig en vies zijn. De ander vindt het belangrijk dat de man zorgzaam, netjes en lief is. Zo een die kwetsbaarheid durft te tonen, een ‘metroman’. Of ze wel of geen kaas eten schijnt ook nog mee te kunnen spelen.


Aantrekkingskracht
Mijn twee echte mannen zijn beiden een combi van de twee types. Ze zijn zowel écht lief als écht stoer en sterk. Helaas af en toe ook écht smerig, dus neigen ze meer naar de ‘oerman’ dan naar de ‘metroman’. Ik val als een blok voor ze. Wat is toch de aantrekkingskracht?

Potjes en dekseltjes
Waarom gaan de meeste vrouwen liever voor een net iets te stoere, vieze man dan voor een net iets te lieve, nette man? En waarom niet gewoon voor een vrouw in plaats van een man? Omdat het zo hoort? Voedsel kunnen we tegenwoordig zelf veroveren. Geen man voor nodig. En ook hout hoeft niet meer gehakt te worden. Misschien heeft het dan toch iets met potjes en dekseltjes te maken.

Wat vind jij een échte man?
________________________________________________________________________________________

Mil@, onze 26-jarige columniste en jonge moeder van Noah, droomt ervan om schrijfster te worden. Ze woont samen met haar twee mannen in Hoorn, maar vlucht minimaal 28 uur per week naar de stad van haar hart: Amsterdam.
 
In haar columns worden de meest uiteenlopende mama-onderwerpen besproken. Van het kolven in een hippe club tot het met een krijsende peuter in de supermarkt staan. Graag neemt ze je mee in de wereld van zwangerschap, peuters, moeders, vaders, de bijbehorende taboekwesties en nog veel meer.