GHB. Je hoort hier steeds vaker over. Een drug waar je je verliefd van voelt, vrolijk, opgewekt. Precies wat het zo aantrekkelijk maakt voor de verslaafde Puck: “GHB voegt iets toe aan mijn leven, wat moeilijk is te weerstaan.”

Het begon bij Puck allemaal toen ze wilde stoppen met roken: “Ik was al heel lang verslaafd aan roken, maar was het op een dag spuugzat. Toch lukte het me maar niet om te stoppen. Totdat ik drie jaar geleden een keertje GHB had geprobeerd op een feestje. Ik merkte dat ik de hele avond geen behoefte had gehad aan een peuk. En zo volgden er meerdere feestjes zonder sigaretten, maar mét GHB. Zo verving ik de ene verslaving met de andere. En dat vond ik helemaal niet erg. Zolang het me maar van het roken afhielp, vond ik het wel best.”

Aantrekkingskracht
De drugs bleken een enorme aantrekkingskracht te hebben op Puck. “Het is niet dat ik me zonder GHB heel slecht voel, het is alleen dat ik me mét GHB zoveel vrolijker, gelukkiger en meer ontspannen voel", zegt ze. "Het voegt iets toe aan mijn leven wat moeilijk te weerstaan is. Ik gebruik het dan ook meestal als ik me verveel. Ik denk dat die hele verslaving het gevolg is van een intense verveling in het dagelijks leven. Ik ben doorlopend op zoek naar kicks and thrills. GHB voorziet me in die behoefte.”


Werk
Puck was ondertussen zo verslaafd geraakt aan de drugs dat ze het ook op haar werk ging gebruiken: “Ik merkte dat ik er beter door ging functioneren. Als ik nuchter op mijn werk verscheen dan voelde ik me leeg. Dan verlangde ik terug naar het gevoel dat ik had in het weekend. Dit gevoel zorgde ervoor dat ik het ook voor en tijdens mijn werk ging gebruiken. Ik weet niet of mijn collega’s het ooit door hebben gehad. Ik ben altijd een vrolijk persoon van mezelf geweest, daarom viel het denk ik nooit zo op.”

Nadelen
Ondanks dat Puck nog steeds redelijk kan functioneren met haar verslaving, wil ze er toch vanaf. “Nadeel van deze verslaving is dat ik af en toe de controle verlies in het openbaar. Het is weleens voorgekomen dat ik op een feestje bij mensen thuis heb zitten slapen, niet bewusteloos maar toch... Ik durf die mensen niet meer onder ogen te komen." Voor Puck voelt het soms ook ongemakkelijk: "Het spul in mijn lijf is niet iets van mezelf, maar iets kunstmatigs. Je kunt nog zo in ontkenning zijn, je weet dondersgoed dat het slecht is voor je lijf. Het is een extreem roesmiddel en soms zou ik gewoon wat meer ‘op aarde willen staan’. Daarnaast is er nog weinig tot niets bekend over de bijwerkingen op lange termijn en daar ben ik best bezorgd om.”

Cold Turkey
Puck realiseert zich de ernst van haar verslaving en heeft al meerdere keren een afkickpoging gedaan. Toch lukt het haar maar niet om definitief de drugs vaarwel te zeggen. “Ik stop regelmatig om te ontdekken of dat nog lukt en omdat ik er eigenlijk ook wel vanaf wil. Ik hoor hele enge verhalen over het gevaar van accuut stoppen, dat je dan dood kunt gaan. Dat zal ongetwijfeld waar zijn, maar dat geldt niet voor mij. Ik kan probleemloos cold turkey gaan en heb dan alleen last van het geestelijke (emotionele) gemis. Dit zorgt er dan ook altijd weer voor dat ik toch weer ga gebruiken. En het helpt ook niet dat ik bijna ieder weekend wel een feestje heb. Deze feestjes zijn een excuus voor mij om weer te gebruiken.”

Drugsvrij
Helemaal drugsvrij denkt Puck nooit te worden: “Ik hoop dat ik niet te lang in iets blijf hangen wat me niks meer oplevert. Ik wil stoppen als de effecten negatief worden in plaats van positief. Je betaalt altijd een prijs, maar de voordelen moeten wel tegen de nadelen opwegen. Anders wordt het tijd om in te grijpen.”

Lees ook onze vorige real life verhalen.