Mannen en vrouwen zijn verschillend. Daar zeg ik niks nieuws mee. Mannen, echt, ik ben dol op ze -  ik kan ook moeilijk anders aangezien ik er drie heb rondlopen thuis -  maar ik blijf me verbazen over hun denkwijze.
 
Laat ik beginnen met te vermelden dat ik een geweldige man heb. Daar ben ik heel blij mee. Hij knuffelt graag, helpt in het huishouden en verwent me van tijd tot tijd met een cadeautje. Hij draait zijn hand er niet voor om, om een gezonde maaltijd op tafel te zetten als ik laat thuiskom, dus wat heb je dan nog te zeuren, vraag je je af?
 
Welnu, één van die momenten brak laatst aan. Een zware week eiste zijn tol in het weekend; halverwege de morgen kakte ik al in. “Weet je wat, ga lekker even terug naar bed, ik red me wel. Zal je goed doen”, zei manlief. Wederom prees ik mij gelukkig met zo’n begripvolle, empathische man. Wat bofte ik toch!
 
 
Eenmaal boven dutte ik langzaam in. Heerlijk. Tot er een geluid tot mijn oren doordrong dat, hoezeer ik het ook probeerde, niet te negeren viel. Het klonk alsof mijn jongste zoon, boven me in zijn kamer, zijn bed van muur tot muur aan het gooien was. Ik wilde al naar hem toe lopen om te vragen wat hem bezielde, toen me te binnenschoot dat hij uit logeren was. Konden het dan buren zijn, die aan het verbouwen waren? Misschien waren ze met een rolsteiger in de weer. Of was iemand zijn ramen aan het wassen met een hogedrukspuit? Slapen lukte toch niet meer, dus ik besloot op onderzoek uit te gaan.
 
Thor
Halverwege de trap kwam ik tot de ontdekking dat het lawaai niet van buiten kwam, maar uit mijn eigen huis. Vanuit de woonkamer, om precies te zijn. Het enorme gerommel begon me nu ook bekend voor te komen: geen hogedrukspuit, maar de hamer van Thor.
 
 
Nu heb ik een man die met name films interessant vindt waarin de wereld minstens drie keer op het punt staat te vergaan, met een volume zo hard dat de spijkers uit de houten vloer trillen. Zijn favoriete filmmoment is de grote Orc-aanval uit Lord of the Rings. Geloof me, kijk die met hem en je hebt het idee dat de Nazgul in je eigen borst tekeer gaan. Dit ter verduidelijking.
 
Thor stond dus op. Omdat ook ik begripvol en empathisch ben probeerde ik, tussen de bliksemflitsen door, uit te leggen dat een dutje doen te midden van ruziënde Noorse goden problemen opleverde. En hier kwam het verschil tussen mannen en vrouwen weer aan het licht. Ik zal het uitdrukken in voor beide seksen begrijpelijke formules: 
 
Vrouw denkt: Slapen + Lawaai = Niet slapen. Bijkomende factor: Lawaai veroorzaakt door man staat gelijk aan: Verbolgen vrouw.
Man denkt: Ontspanning/vrouw maal Ontspanning/man = Ontspanningkwadraat. Staat gelijk aan: Gelukkige vrouw. Bijkomende factor: Geluk veroorzaakt door man = Extra rendement.
 
Die uitkomsten stemden duidelijk niet overeen. Wat nu? Na beiden een uur boos te zijn geweest over zoveel wederzijds onbegrip besloten we onze liefde maar weer te koesteren.

Sometimes you have to agree to disagree.
 
Lees ook de vorige columns van Daniëlle!

Fotocredits Thor: leejohnbarnes
________________________________________________________________________________________

Daniëlle de Mol Moncourt (1969) geniet ervan met een knipoog naar dagelijkse dingen te kijken.

Ze is moeder van twee hevig puberende zonen - waarbij ze die knipoog meer dan hard nodig heeft -, schrijfster en journalist. Buiten dat houdt ze van sporten, heeft ze een hardnekkige chocoladeveslaving en wijst ze een lekker wijntje ook niet af.

In haar columns observeert ze mensen, de dingen die ze doen en waarom ze dat doen. Wat drijft ze? Een enorm gebied wat haar verbeelding steeds weer opnieuw prikkelt.

Over haar sportavonturen schrijft ze op haar blog serendipityddmm.blogspot.com.