Lifestyle / Werk & studie

LeZeres

Anna van der Stad Anna van der Stad Ontdekker
1
  • 0whatsapps
  • 0mails
  • 0reacties
  • 0favorieten
  • 0volgers
Werk & studie

Op reis naar ...?

Reageer 0

Ruim 11 jaar werk ik nu als logopedist en ik krijg nog altijd veel dezelfde reacties als ik iemand vertel wat ik doe. De meeste mensen denken dat ik A: de hele dag niets anders doe dan kinderen een letter juist leren uitspreken, B: elke stotteraar vloeiend kan leren spreken, C: de spraak van mijn gesprekspartner continu analyseer en daar iets van vind, met als gevolg dat ze niet meer tegen me durven te praten of D: iets met voeten doe... 

‘Ik let inderdaad op je spraak en er valt me van alles op’

Wat voor mij mijn vak voornamelijk boeiend maakt is taal. Daar houd ik mij in mijn werk vooral mee bezig. Dus als antwoord aan bovengenoemde mensen kan ik zeggen dat ik A: inderdaad heel veel kinderen heb behandeld voor spraak, maar dit houdt natuurlijk veel, maar dan ook veel meer in dan ‘een letter aanleren’, B: stottertherapie met alle liefde overlaat aan de stottertherapeuten, een vak apart binnen de logopedie, ik kan er niet zoveel mee, C: moet toegeven: ik let inderdaad op je spraak en van alles valt me op, maar dit doe ik volledig automatisch en bijna onbewust, dus ik voel ook niet (altijd) de behoefte dat met je te delen en D: ik hier geen commentaar op heb. 

Zoals ik zei, taal is wat mij heeft gestimuleerd om logopedist te worden. Dat wist ik toen niet, maar nu wel. Destijds kwam het naar voren uit een beroepskeuzetest die ik deed omdat ik niet wist wat ik moest studeren. Na lang twijfelen ben ik namelijk ooit begonnen met de opleiding Communicatiemanagement (in zekere zin toch iets met taal), maar 5 economievakken waren er mij 5 teveel. Toen ik daarmee stopte, moest ik gaan uitzoeken wat ik wel wilde.

‘Lekker makkelijk, de ander de schuld geven als ik niet tevreden ben’

Maar helaas ben ik een kei in niet kunnen kiezen wat ik wil. Ik ervaar dan ook veel te vaak keuzestress (zoals een ontbijtbuffet bij hotels: alles is lekker, dus ik moet dan ook maar alles nemen, totdat ik me misselijk eet en niks meer lekker vind en spijt heb van alles wat ik naar binnen heb gewerkt). Het liefst laat ik een ander mijn keuzes maken en vraag ik iedereen om advies: wat vind jij dat ik moet doen? Lekker makkelijk, dan kan ik een ander de schuld geven als ik niet tevreden ben. Maar ondertussen weet ik vaak allang wat ik wil. 

Trouwens, kiezen wat ik niet wil kan ik dan wel weer heel goed. Zo kon ik er heel goed voor kiezen om halverwege een les van een van die 5 economievakken mijn spullen in te pakken, blij naar de docent te zwaaien en de les uit te lopen. Hij leek iets minder blij…

Hoe dan ook, dan maar een beroepskeuzetest doen. Zo gezegd, zo gedaan en 4 jaar later was ik logopedist. Mijn keuzestress stak al snel weer de kop op, want binnen welk gebied van de logopedie wilde ik werken? Ik heb daarom werkelijk van alles gedaan, maar inmiddels definitief gekozen voor het werken met jonge kinderen die een stoornis hebben in de taal-/spraakontwikkeling. Superleuk!

‘Mijn trackrecord op het gebied van kiezen is niet ijzersterk zullen we maar zeggen’

Maar ondanks dat ik mijn werk ontzettend leuk vind, knaagt er iets, hoor ik in mijn hoofd steeds een stemmetje: is dit het dan? Ik merk dat ik een nieuwe prikkel zoek, me verder wil ontwikkelen. Ik werk nu 11 jaar als logopedist, ben goed in wat ik doe, maar ik wil iets anders. Of moet ik zeggen: ik wil meer? Nu vind ik mijn werk nog leuk, dus ik wil nu de tijd nemen om uit te vinden waar ik heen wil. Ik wil voorkomen dat ik iets anders ga kiezen op het moment dat ik geen plezier meer heb in wat ik doe. De kans is dan groot dat ik een keuze maak op basis van ‘bij gebrek aan beter’. En mijn trackrecord op het gebied van kiezen is niet ijzersterk zullen we maar zeggen.

Dus mijn zoektocht is gestart. Eén waarbij ik taal op een andere manier ga inzetten. Op een manier die ik al jaren gebruik, namelijk schrijven. Maar nog nooit op een manier zoals deze, openbaar, voor iedereen leesbaar. Ik schreef voor mezelf en niemand anders. Maar ik ga het doen, ik geef je een kijkje in mijn brein, een brein vol hersenspinsels en dromen. Ik vind het doodeng, maar ik wil ook dit onderzoeken. Al is het maar voor 1 lezer.

Dag ene lezer, ga je met me mee op reis?

Reageer 0
Schrijf als eerste een reactie:

Om te kunnen reageren moet je eerst

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen