Columns

Heb jij er schijt aan?

Reageer0 0

De meeste vrouwen in mijn omgeving hebben er last van: poepangst! Poepen is taboe en vrouwen doen hun stinkende best om het te verbergen. Poepen is namelijk zogezegd niet ladylike. Zou dit aanleg zijn of is het aangeleerd?

Drukken in drukte
Vooral poepen in het openbaar en tijdens de bevalling worden gezien als ware nightmares. Vrouwen doen vaak hun stinkende best om alle geuren en kleuren van het poepen zo goed mogelijk te camoufleren. Mannen hebben er vaak ?schijt aan?. Die poepen overal. In het door jullie als stel meest bezochte Chinese restaurant, thuis met de deur open: het maakt ze niks uit. Maar vrouwen vinden het vaak lastig. Stel dat iemand het ruikt. Stel dat iemand het hoort.

Poepfobie
Ik zelf heb een ware poepfobie. Ik durf nergens. Zelfs thuis poep ik het liefst met de toiletdeur op dubbel slot, spray in de aanslag en de muziek in de woonkamer aan. Ergens anders zou ik dan ook nooit zonder extreem hoge nood de toilet bezoeken voor een ?number two?.

Hier komt ook mijn afkeer tegen campings vandaan. Daar hebben ze van die hokjes, het liefst zo veel mogelijk naast elkaar, die van onder en boven open zijn. Ik begrijp dat campingmensen dit ?heel natuurlijk? vinden, maar dat vind ik natuurlijk niet! Vreselijk! De enige oplossing voor mij was dan ook ?s nachts met een rol toiletpapier onder mijn arm wegglippen en het letterlijk zo snel mogelijk achter de rug hebben. En dan maar hopen dat niemand anders hetzelfde idee heeft op jouw tijdstip. Dan zou je daar maar zitten, muisstil, beiden afwachtend en billen samenknijpend tot één van de twee besluit om, uiteraard ongedane zaken, het toiletgebouw te verlaten en het op een ander tijdstip nog eens te proberen.  

Poepen tijdens de bevalling
Van alle helse bevallingshorrors zoals uitscheuren en inknippen stond het per ongeluk vrijlaten van een number two bij mij toch echt op angstplaats number one. Eén op de drie vrouwen schijnt dit te overkomen. Dus toen ik aan het persen was keek ik de pufjuf heel benauwd aan en zei ?volgens mij pers ik uit het verkeerde gat?, waarop zij antwoordde ?er is maar één manier van persen. Als er iets meekomt dan is dat heel ?normaal? en geeft het niks?. ?Nou dat bepaal ik zelf wel? dacht ik. Vanaf dat moment probeerde ik zo gedoseerd mogelijk te persen. Dat lukt natuurlijk voor geen meter, gezien ik geleefd en geleden werd door mijn lijf. Op een gegeven moment was er zo veel stront aan de knikker dat ik mijn gedachten er gelukkig vanaf kon zetten. Of ik nou daadwerkelijk wat heb laten glippen is mij onduidelijk. En als het wel zo is, dan heb ik het vast verdrongen. Zoals de helft van mijn bevalling. Zoals de natuur het bepaald heeft! Zoals het uiteraard ook maar het beste is.

Schone schijn, schone schijt
Om de schone schijn op te kunnen houden dat er door de dames niet gepoept wordt is er gelukkig iets bedacht: luchtverfrisser! Verkrijgbaar in verschillende geuren, sommige zelfs bijpassend bij een bepaald seizoen. Naar mijn mening een ?retegoede? uitvinding en onmisbaar in je huishouden! Daar kon men vroeger alleen maar van dromen. Toen werd de geur nog verdoezeld met het afsteken van een doodgewone lucifer. Hedendaags zou daar denk ik alleen het rookalarm maar van afgaan.



Jongens vs. Meisjes
Wat ik me afvraag is waar onze poepangst nou werkelijk vandaag komt. Mijn 2-jarige zoontje bijvoorbeeld heeft daar totaal geen last van. Die zit vaak gewoon tijdens het eten aan tafel lekker ongegeneerd te persen en zegt daarna heel trots ?Jaaaa, poep!?, waarop papa dan lachend zegt ?Heel goed jongen, lekker poepen.? Hij wipt vervolgens vrolijk in zijn stoeltje op en neer en zit er totaal niet mee dat zijn billen in de stront zakken. Hij is natuurlijk wel een jongen, dus zijn houding zal hoogstwaarschijnlijk niet al te veel veranderen.

Zijn vriendinnetje van 3 zei laatst heel hard, met net zo veel trots, midden in de Albert Heijn ?Milaaaa, ik heb poep gepoept?. Uiteraard bij de versafdeling. ?Ssst, zeg dat maar zachtjes?, zei ik tegen haar. ?Dat is niet zo netjes hè. Denk je dat een prinses dat ook zomaar zo hard zou zeggen??. Waarop ze me beteuterd aankeek en me daarna heel zachtjes vroeg of ze de prinsessen billendoekjes nog wel in het mandje mocht leggen. Eenmaal thuis gekomen wilde ze, na het uittesten van de billendoekjes, toch nog even zelf op het potje. Deze moest achter de deur uit het zicht geplaatst worden. En ik mocht absoluut niet in de buurt komen. Totdat er heel zachtjes ?Mila, ik heb geplast. Ik ben klaar? gefluisterd werd. Snel geleerd. Weg enthousiasme en trots, hallo schaamte.

Wat denk jij: is poepangst bij ons vrouwen aanleg of aangeleerd? En hebben moeders hier invloed op?
________________________________________________________________________________________

Mil@, onze 26-jarige columniste en jonge moeder van Noah, droomt ervan om schrijfster te worden. Ze woont samen met haar twee mannen in Hoorn, maar vlucht minimaal 28 uur per week naar de stad van haar hart: Amsterdam.
 
In haar columns worden de meest uiteenlopende mama-onderwerpen besproken. Van het kolfen in een hippe club tot het met een krijsende peuter in de supermarkt staan. Graag neemt ze je mee in de wereld van zwangerschap, peuters, moeders, vaders, de bijbehorende taboe kwesties en nog veel meer.

Reageer0 0
Er zijn 16 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Anoniem 01 november om 09:41 bewerkt delete

    Ik ben een beetje van de uitersten.. thuis en bij mn ouders thuis kan ik t bij wijze van gewoon met de deur open, maar op school/werk/openbaar kan ik t absoluut niet! Omdat mijn vriendinnen nogal open zijn over alles, was de vakantie gelukkig een stuk relaxter dan verwacht ;)

  • Boterbloempje 01 november om 09:41 bewerkt delete

    Het maakt mij ook niet uit als er een luchtverfrisser is idd :P anders doe ik het toch liever als het niet te druk is.... en ja.. tis maar stank, dat gaat zo weer weg :P (meestal)

  • DesireeMelanie 01 november om 09:41 bewerkt delete

    Ik heb er gelukkig geen last van. Ik ga liever op het werk naar de wc, dan dat ik het probeer op te houden en met een rood hoofd en ontsnappende winden op een volle afdeling zit.
    Ik denk dat het aangeleerd is, zoals alles. Tot hun derde mogen kinderen ongeneerd boeren en winden laten en moeten ze vooral goed poepen! Maar als ze ouder worden, leren ze ineens dat boeren niet netjes is, en je vooral niet mag praten over poep en plas, want dat is 'vies'. Terwijl er eigenlijk niets vies aan is (behalve de geur), maar alles niets anders is dan puur natuur. Hierdoor durven volwassenen ook vaak niet naar de dokter als ze veranderingen in hun ontlasting merken, omdat je je daar toch voor schaamt.
    Daarnaast wil ik nog even zeggen dat een spuitbus natuurlijk niet echt helpt... Het verdoezelt de geur, maar de volgende bezoeker van het toilet legt daardoor toch de link wat je daar gedaan hebt... En na 20 minuten is de spuitbus-geur uitgewerkt, maar hangt je, eh... eigen geur er vaak nog wel...

  • Cheyennex 01 november om 09:41 bewerkt delete

    Ik had hier vroeger ook heel erg last van. Gelukkig heeft mijn vriend mij van die idee af geholpen. Ik vertrouwde me zo erg bij hem, dat ik gewoon durfde te poepen terwijl hij vlak bij de deur was. Hierdoor ben ik het ook op bijvoorbeeld openbare plekken durven doen als het echt nodig was.

  • Bonnie89 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Haha heeeel herkenbaar dit! Vooral dat campingverhaal.. al ben ik daar na een paar dagen toch echt wel overheen. Met een bolle pijnlijke buik rondlopen in je bikini is ook niet echt charmant ;)

  • Dreamon 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Ik had er altijd een beetje last van, maar meer omdat ik zei dat ik er ook last van had tegen vriendinnen en mijn moeder. Dus ik kon moeilijk ongegeneerd gaan zitten poepen in hun bijzijn.
    Totdat ik mijn vriend leerde kennen die geen enkel probleem heeft met een poepende vriendin. Sindsdien poep ik zelfs op mijn werk. Al krijg ik wel een rood hoofd zodra een collega de wc binnen komt lopen. Zeggen dat ik die stinkerd niet was heeft dan geen zin meer...

  • Kate 01 november om 09:39 bewerkt delete

    herkenbaar! Ik denk dat wij vrouwen gewoon te veel nadenken, mannen doen gewoon ;-) leuk geschreven stukje !!

  • Mila 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Dank voor jullie leuke reacties! Goed om te horen dat sommige er gelukkig geen last van hebben. Toch ook veel herkenning. Tijd voor een goede uitvinding naast de spray!
    @Andrea: Misschien idd toch backpacken maar eens overwegen!
    @Brigitte: Plasangst heb ik ook hoor, maar daar heb ik wel wat op gevonden. Toiletpapier als 'opvangnet' in het toilet leggen, dan hoor je (bijna) niks!

  • Karin 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Poepen in het openbaar vind ik ook altijd te gênant gewoon. Op m'n werk ofzo. Maar bij m'n vriend ga ik gewoon los hoor :D

  • Andrea 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Ik heb er gelukkig geen last van...als je moet dan moet je...en dan maakt het mij niet uit waar ik ben. Ik heb geen zin om met krampen de dag door te komen om te wachten tot ik thuis ben en dan eindelijk 'mag'. Misschien kan backpacken in India je helpen om van je angst af te komen...ten eerste is er een hoge kans dat je diarree krijgt en dan wil je elk toilet dat tot je beschikking is gebruiken....al staat er een hele rij vrouwen in de toiletten te wachten...
    Ten tweede is poep een heel populair onderwerp om over te praten met andere backpackers; 'En hoe ziet jou poep er uit vandaag?' 'Stinkt jou poep ook zo?' 'Mijn poep ziet een beetje geelig/groenig vandaag' etc etc. Je leert vanzelf om van je schaamte af te komen :-)

  • anoukk 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Retegoed geschreven!

  • Xx_Ivana_xX 01 november om 09:39 bewerkt delete

    zoooo herkenbaar! Ik kan zelf ook nergens anders en al helemaal niet als ik denk dat andere het kunnen horen of ruiken. Ik loop stage op een kinderdagverblijf en daar hoort poep gewoon bij de dagelijkse gang van zaken. Ik heb er bewondering voor dat kinderen zich daar nog niet voor schamen en waarom zou dat ook eigenlijk moeten? Waar het op een latere leeftijd vandaan komt? Geen idee :P

  • Anoniem 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Compleet herkenbaar! Het is zelfs zo, dat nu ik met vriendlief op huisjes aan het reageren ben, ik echt kijk of er een tweede toilet boven is. Ik kan me namelijk totaal niet ontspannen als er bezoek is en ik na het eten even naar het toilet moet. Mijn vriend is er heel 'man-like' over, die doet enorm zijn best om mij op mijn gemak te stellen en keer op keer te bevestigen dat het hem geen 'reet' interesseert, maar ik blijf het onprettig vinden. Ik heb nog geen kinderen, maar inderdaad, bij mij gaat het ook nog wel eens door mijn hoofd "wat nou als..." tijdens de bevalling. Puur rationeel gezien weet ik ook heus wel dat het normaal is, maar als het even kan, liever niet! Ook bij anderen? Ik moet er niet aan denken. Tenzij het écht niet anders kan. En natuurlijk de allergrootste nachtmerrie, van die bordkartonnen hokjes met open boven en onderkant. Het 'liefst' dan ook nog van die gelegenheden met twee of drie hokjes aan elkaar vast en niet eens een muziekje ter afleiding. Met recht echte billenknijpers. Ik heb geen idee waar die gène vandaan komt eigenlijk. In mijn jeugd kan ik me geen trauma's herinneren die hiervoor zouden kunnen zorgen maar juist het tegenovergestelde, iedereen die me altijd maar in probeert te prenten hoe normaal het is. Feit is wel dat het een lastig probleempje is.

  • Esthert 01 november om 09:39 bewerkt delete

    Super leuk geschreven Mila! Ik heb er zelf gelukkig geen last van :P Op openbare plekken kan het me niet schelen, maar bij vrienden bijvoorbeeld vind ik het ook erg vervelend.

  • limchick 01 november om 09:39 bewerkt delete

    haha, klinkt me wel bekend. maar opzich heb ik er op campings en in het buitenland weinig last van, daar poep ik gewoon als het me uitkomt. in nederland doe ik dat alleen op plekken die ik als thuis beschouw, dus thuisthuis, bij mn vriend, en bij mijn grootouders.

  • irene 01 november om 09:39 bewerkt delete

    IK kon het wel geschreven hebben.. t komt zo bekend voor!

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen