De maatschappij

The big 3-0

Reageer0 0

Ik zag er niet tegenop. Sterker nog, ik had er nog niet echt bij stilgestaan. Het was een verjaardag zoals alle andere. Totdat ik kaartjes en sms?jes kreeg dat ik nu ook bij ?de club? hoorde. De club van dertig.
 
Toen ik een jaar of tien oud was, dacht ik dat vrouwen van rond de dertig echt volwassen waren met een goede baan, een man en één of twee kinderen, wonend in een Vinexwijk met een kleurrijke glijbaan in de tuin. Vol verbazing kon ik naar onze 33-jarige  buurvrouw kijken, om te zien hoe zij mascara opdeed. Ik begreep niet waarom. Ook zij had een man en een kind, dus waarom nog al die moeite? Dat hoefde toch niet meer als je zo oud was?

 
Nu ben ik inmiddels eenendertig en vraag ik me af of kinderen mij ook zo zien. Ik ben bang van wel. Al doe ik nog zulke hippe gympen aan, al probeer ik zoveel mogelijk in hun taal mee te praten, ik ben door mijn leeftijd in hun ogen een mevrouw.

Eva Jinek
Dat werd me nog duidelijker toen ik laatst op zondagmorgen naar Eva Jinek zat te kijken en erachter kwam dat Eva en ik ongeveer dezelfde leeftijd hebben. Eva Jinek is een mevrouw. Een intelligente mevrouw die met mooie woorden spreekt, op hoge hakken loopt en met haar dat áltijd perfect zit.
 
Nieuwbouwwijk
Het bijna saaie beeld dat ik als kind van een dertiger had, heeft plaatsgemaakt voor een totaal andere werkelijkheid. Ik voel me namelijk geen mevrouw en ben er nog lang niet aan toe om dat te zijn. Ik moet er niet aan denken om in een nieuwbouwwijk met kleurrijke glijbaan te wonen. Ik woon liever in mijn huidige oude huis, waar de inrichting een bij elkaar geraapt zooitje is. Ik rijd liever in een oude auto, een barrel, zodat ik er nog eens een deukje in kan rijden. Mensen noemen mij naïef en dat ben ik ook. Ik zie de wereld en de mensen graag zo lief en mooi mogelijk. Geld heb ik nooit gespaard, alles is opgegaan aan opwellingen en liever maak ik zo min mogelijk afspraken om zo vrij mogelijk door het leven te gaan.
 
Zondagmorgenkoffies
Toch is het leven wel volwassen geworden. Vriendinnen met wie ik laat in de avond vertrok om uit te gaan in Amsterdam, vragen me nu plaats te nemen in de gloednieuwe Audi naast de Maxi-Cosi waar kleine Bram in zit. De vrijdagmiddagborrels hebben plaatsgemaakt voor zondagmorgenkoffies, tussen de slaapjes van de baby?s door. Steeds vaker vraag ik me af of ik niet te oud word voor dat leuke korte broekje of felgekleurde shirtje in de winkel. Al een aantal jaar smeer ik m?n huid dagelijks in met hydraterende, antioxidantenblablabla, maar ik kan niet meer om de beginnende rimpeltjes heen en ik trek stiekem grijze haren uit m?n hoofdhuid.

 
Zelfbewust
Gelukkig heeft deze weg naar ?volwassen? worden ook een hoop positiefs met zich meegebracht. Waar ik vroeger over een hoop dingen onzeker kon zijn, ben ik nu steeds meer bewust van m?n eigen kunnen. Het vragen om hulp is overgegaan in eerst zelf proberen. Maar ook zijn vriendschappen écht geworden. Waar het vroeger oppervlakkiger kon zijn, zijn ze door de jaren heen uitgegroeid tot hechte relaties. Ik weet inmiddels wie ik echt liefheb en visa versa. Studiekeuzes, eerste baan, eerste vriendje, liefdesverdriet en mentale inzinkingen hebben ons dichter bij elkaar gebracht en verder geholpen.
 
Leeftijd

Voor mij persoonlijk is deze leeftijd een tusseninleeftijd. Een leeftijd waarin ik merk steeds meer volwassen te worden, maar daar soms nog niet helemaal bij stilsta. Gevoelsmatig balanceer ik nog een beetje tussen een mevrouw en een meisje. De crèmes blijf ik steevast smeren en ik doe net als de ?oude? buurvrouw mascara op. Elke dag weer.

Hoe ervaarde jij je 30e verjaardag? Of kijk jij er tegenop om 30 te worden?

Reageer0 0
Er zijn 5 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • Iris 01 november om 09:42 bewerkt delete

    Hé, Lilly, dan klopt je profiel niet. Daar staat in dat je 28 bent! :-P Liegebeest! ;-)

  • Yasmin 01 november om 09:42 bewerkt delete

    Ik ben het zelf niet!
    Maar stuitte een tijdje geleden wel op een mooi project, 30 to 30. Schrijvers over de hele wereld die hun ervaringen met 'The so called; big thirty' delen. Misschien iets voor jou? Je schrijft heel leuk!!!

    http://naaraanleidingvan.wordpress.com/2012/02/25/30-to-30/

  • Meadow 01 november om 09:42 bewerkt delete

    Ik ben nu 31,5 jr
    ik heb zitten janken op mijn 30ste verjaardag. VRESELIJK!
    Had niets voor elkaar. Middelmatige baan (nog steeds) alleenstaande moeder, af en toe financiele hulp nodig van papa en mama als ik die net even te dure schoenen tegenkwam! Je kent dat wel.

    Maar een week na mijn 30ste kwam ik mijn Knight in Shining Armour tegen.
    en die is er nog steeds.
    Mijn appartement heb ik ingeruild voor een twee-onder-eenkapwoning.
    Zoonlief kan gelukkig met vriendlief
    en eigenlijk is mijn leven er alleen maar beter opgeworden!!!!

    Bij 30 begint het leven pas toch?!
    30 is het nieuwe 20 en 40 het nieuwe 30!
    (leuk die cliches!!!)

  • Dasha 01 november om 09:42 bewerkt delete

    Wat leuk geschreven zeg!

    Ik heb paar vriendinnen van 30+ en er zitten ook bij dus die inderdaad geld hebben (kinderen, goede baan, getrouwd etc..) nou, ook zij zijn niet gelukkig. Degene die het meest roepen dat ze perfect leventje (goede baan, leuke man, leuke materiële dingen etc..) hebben vaak andere (nog grotere) ontevredenheden. Niemand is gelukkig en iedereen heeft zijn/haar dingen waar die ontevreden over is.

    Ik heb zelf een oude auto, mini appartement, gemiddelde baan etc.. en ik ben de gelukkigste vrouw ter wereld :D

  • Dishere 01 november om 09:42 bewerkt delete

    Heel herkenbaar! Dacht ook dat ik met 30 jaar een man, kinderen, afgestudeerd, goede baan, koophuis, mooie auto zou hebben.

    Nu ben ik 4 maanden 30...en er is alleen sprake van een man...de rest laat nog op zich wachten.

    Voel me ook totaal niet die mevrouw, hoe ik zelf vroeger naar 30 jarigen opkeek.

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen