Volg ons
Kinderwens

Lisanne: 'Huismoeder zijn, dat is mijn enige ambitie'

Reageer0 0


Een fijne relatie? Check! Beeldige koters om op te eten? Check! Klinkt goed, nietwaar? Maar stoppen met werken? Dat doen veel moeders niet. Lisanne wel: “Als ik een kindje in m’n armen heb stop ik voor altijd met werken.”

Wanneer je denkt aan de ‘traditionele huisvrouw’, kunnen je gedachten al snel uitgaan naar de vuile was die tot aan je oren reikt, de vaat die nog gedaan moet worden, de volledige opvoeding van de kinderen op je nemen, de sterren van de hemel koken en intussen een begeerlijke huisvrouw zijn - mét onberispelijke haar en nagels.

Voor velen is het moederschap, geen reden om te stoppen met werken. Voor Lisanne (27) ligt dit anders, sterker nog: het allerliefste zou ze minstens vier kinderen op de wereld zetten, een man hebben om van te houden en nooit meer werken. “Ik heb mezelf altijd als moeder gezien en zou niet anders willen, dan voor mijn man en kinderen zorgen.”

 

 


Comeback van de traditionele huisvrouw
“Zolang als dat ik me kan herinneren, speelde ik vader en moedertje. Voor mij was het was een manier om te oefenen hoe ik het later zou willen doen. Ik heb altijd al geweten, dat ik bestemd ben om mijn eigen gezinnetje te hebben. Ik ben altijd gek geweest op kinderen. Een man en kinderen om voor te zorgen, voor hen te koken, te schoonmaken en te wassen. Ik vind het geweldig.”

Huismoeder in wording
Het liep voor Lisanne allemaal anders dan ze in eerste instantie hoopte. “Sinds mijn puberteit had ik een vaste en serieuze relatie. Voor ons beiden stond het vast dat we samen een gezin zouden stichten en ik een traditionele huisvrouw zou zijn. Ik was al een echte huismoeder in wording; ik kookte elke avond, maakte (zijn) het huis schoon en lag bijna iedere dag met een sexy negligé in bed. Studeren was niet aan mij besteed, moeder en huisvrouw zijn was en is mijn enige ambitie. Ik wilde het liefst gewoon meteen kinderen krijgen na mijn middelbare schoolperiode. Mijn toenmalige vriend wilde er even mee wachten, dus ik wachtte geduldig af tot hij er klaar voor was.” Maar stilzitten deed Lisanne niet: “Ik was nog niet bewust bezig met zwanger worden, maar ik bereidde me wel hierop voor. Ik verslond alle boeken die ik kon vinden en zag mezelf als een beginnend huismoeder-expert. Ook moest ik altijd kwijlen tijdens mijn wekelijkse bezoekjes aan de Prenatal. Ik wist precies hoe ik het wilde doen. Weliswaar was ik nog niet in verwachting, maar ik kon het niet laten om alvast wat babykleding aan te schaffen.”

Huisvrouw zonder kinderen
“Na een paar jaar aandringen, besloot mijn toenmalige vriend dat hij eindelijk ook klaar was voor het stichten van een gezin. Blijer had je me destijds niet kunnen maken, dit was hetgene waar ik zo naar toe had geleefd. We hadden alles, een leuke woning, onze kat, hij had een mooie baan. Alles was er, behalve een kindje. We waren het al anderhalf jaar hard aan het proberen, zonder resultaat. We waren jong, fit en gezond. Misschien was ik te gefixeerd met het stichten van een gezin. Ik hoopte dat het zou gebeuren als ik het niet zou verwachten.”

 

 

 

 


Zwaar weer
“Dat mijn meeste vriendinnen in mijn omgeving in verwachting raakten, hielp ook niet bepaald mee. Ze wilden het lang nog niet zo graag als ik. Dat was lastig om te verkroppen. Ik kon woedend worden, als mijn vriendinnen rookten tijdens hun zwangerschap. Ik vond het ronduit ondankbaar en onverantwoordelijk. Mijn relatie kwam onder druk te staan. Ik was hier erg mee bezig en ik denk dat mijn toenmalige vriend er geen geduld meer voor had. Na jarenlang samen te zijn geweest, besloten we er een punt achter te zetten. Ik weet niet of het hebben van kinderen een verschil zou hebben gemaakt, misschien dat als we een gezin en kinderen hadden het wel stand zou hebben gehouden?"

Opnieuw beginnen
“Mijn ambities zijn onveranderd gebleven: nog steeds wil ik minstens vier kinderen grootbrengen, getrouwd zijn met een leuke man en huisvrouw zijn. Het was alleen wel jammer en pittig, dat ik eigenlijk van vooraf aan weer helemaal opnieuw moest beginnen. Ik heb geen vaste woning, geen baan, maar inmiddels wel een nieuwe vriend!” Lisanne straalt zichtbaar: “Ik ben helemaal verliefd. Hij weet dat ik snel wil samenwonen en een sterke kinderwens heb. Ik probeer de beste vriendin en “huisvrouw” voor hem te zijn, die hij ooit heeft gehad. Het voelt goed. Ik sluit het snel krijgen van kinderen, dan ook niet uit. En als ik dan eindelijk een kindje in m’n armen heb, ga ik nooit meer werken.”

 

 

 

 

Lees ook onze andere real life-verhalen.

 

 

 
Wil je ook je verhaal aan (de leZeressen van) Ze.nl vertellen? Stuur dan een mailtje naar redactie@ze.nl o.v.v. real life verhaal. 

Reageer0 0
Er zijn 9 reacties

Om te kunnen reageren moet je eerst

  • CC 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Je hebt een ambitie en dat is meer dan veel mensen hebben. Nou en als jij dit graag wilt? Dat mensen jaren hebben gevochten voor vrouwenrechten en dat nog steeds doen houdt in dat jij ervoor mag kiezen om dit te willen of te willen werken, dat je mag kiezen of je je afhankelijk wilt opstellen. Jij komt openlijk voor deze keuze uit en dat mag je zelf weten. Ik snap de reacties hieronder wel, het is natuurlijk verstandig om wat achter de hand te houden maar ja die gok waag je er dan op, jouw keuze.

  • Belize 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Wat als jouw man een affaire heeft met een leuk jong ding op kantoor en jij 38 bent, geen topfiguur meer hebt nadat je 4 kinderen hebt gehad en hij jou verlaat? Je hebt geen spaargeld, geen werk en werkervaring, je ouders zijn overleden of ernstig ziek en je kan nergens terecht. Ex-man doet zuunig met de allimentatie. Zit je dan met je 4 koters! Wat ga je doen?

    Als je een opleiding hebt en bijv. min 24 uur gewerkt hebt dan heb je toch meer om op terug te vallen.

    Ik begrijp wel dat het oude model erg leuk kan zijn en dat je zo veel van je kinderen meemaakt, maar dat model is niet meer van toepassing nu. Mensen scheiden veel makkelijker en een sociaal vangnet voor gescheiden vrouwen is er niet echt meer.


  • Jthiel 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Met het moeder worden is niets mis, maar inderdaad een beetje dom om je zo afhankelijk op te stellen.. Wat ben je van plan te gaan doen als de relatie stuk loopt en je 4 kinderen hebt? Dan heb je geen werk, geen opleiding, je hebt je maatschappelijk een stuk minder ontwikkeld dan de andere mensen in je omgeving. Hoe wil je dat gaan oplossen?

    Wat dat betreft ben ik wel blij dat ik het stukje 'nooit afhankelijk worden van een man' heb meegekregen in mijn opvoeding.

  • Dishere 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Het moeder gedeelte snap ik, alleen het huisvrouw zijn niet. Ik weet ook dat ik moeder wil worden, en heb nooit van een bepaalt beroep gedroomd. Maar ik blijf wel part time werken als het kan, moet er niet aan denken om 100% afhankelijk te zijn.

  • Sara 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Ik herken dit gevoel heel erg. Ik weet alleen zeker dat ik moeder wil worden, voor de rest van mijn toekomst heb ik geen specifiek doel of ambitie. Nu heb ik wel een afgeronde hbo opleiding en een vast contract. Mijn man daarentegen heeft meer moeite met werk vinden, daar denk ik wel over na. Toch zou ik het liefst moeder worden van een groot gezin en thuis zijn bij de kinderen. De toekomst zal het uitwijzen!

  • Anoniem 01 november om 09:52 bewerkt delete

    elke vrouw heeft t recht om haar eigen keuzes te maken, dus ook de keuze voor huisvrouw. zelf ben ik nou ook niet bepaald een carrieretijger maar ben mijn moeder nog altijd dankbaar dat ik van haar moest studeren ondanks ik er zelf t nut niet van inzag. alsnog huisvrouw geworden en geniet van mijn bijbaantje als docente. werk is in mijn situatie als ontspanning. ik gun je t beste maar ik zou je ook als tip willen geven, zoek een baantje, desnoods onbetaald of zoek een hobby naast relatie en gezin

  • Chantal 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Ieder zijn ding, ik moet hier niet aan denken. Geen opleiding hebben gedaan én geen baan hebben is wat mij betreft een gebrek aan algemene ontwikkeling. Het lijkt me erg saai, zeker als je merkt dat je partner zich wel meer ontwikkelt en jij stil blijft staan.

    Om dan nog maar niet te spreken van de volledige afhankelijkheid. Zoals eerder gezegd, je hebt niets om op terug te vallen en je bent niet in staat om financieel voor jezelf te zorgen. Dat vind ik niet alleen een groot risico voor jezelf (mochten jij en je partner uit elkaar gaan) maar ook voor het kind. Een kind heeft zorg nodig, en dat kost geld.

    Enorm veel vrouwen bewijzen dat je prima voor kinderen kunt zorgen én kunt werken of leren. Overweeg deze optie toch eens. Ik begrijp je kinderwens, alhoewel ik het zelf niet heb, maar zorg ook goed voor jezelf. Succes!

  • wndaaa 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Vind het ook niet heel erg slim.. Wat als je partner ooit zonder baan komt te zitten en niet zo 1,2,3 een baan vindt? Dan is de kans dat jij een baan vind ook nihil, want je zit zonder diploma, zonder werkervaring.. helemaal niets.

    Je hebt niet eens een vaste woning noch een baan en toch kan je alleen aan kinderen denken? Persoonlijk vind ik dat nogal egoistisch.. Wat heb je je kind dan eigenlijk te bieden? Tuurlijk is liefde het belangrijkste, maar stabiliteit is er ook één van en als je een kind financieel niet kan veroorloven is ook niet heel erg slim.

  • Verena Veronio Ofzoiets 01 november om 09:52 bewerkt delete

    Iedereen moet zelf weten wat hij doet maar dit vind ik een beetje dom.. Je hebt geen studie afgemaakt en hebt geen huis en geen baan. Kortom je bent volledig afhankelijk van een man. Wij vrouwen hebben niet voorniks die rechten gekregen dus maak er gebruik van.. Straks tref je er een die je een kind geeft en er dan vandoor is. Nou daar zit je dan, huis, geen opleiding, geen baan en een koter zonder vader.

    Maak je keuzes verstandig meid voor je spijt hebt.

    Goodluckk.

Annuleren
Gebruik een @ om iemand te noemen